woensdag 31 december 2014

Optimist versus Pessimist




Optimistische mensen zien al gauw overal een positieve kern in en hebben het doorgaans over positieve eigenschappen van zichzelf of anderen. Pessimisten kennen het half lege glas principe en zien overal de negatieve kanten van. Ze zijn gefocust op wat er fout is, wat fout kan gaan of wat niet goed is gegaan.

De laatste groep (de pessimisten) noemen zichzelf trouwens liever realist als het even kan maar ze hebben niet door dat ze alles doorgaans vanuit het negatieve standpunt benaderen en dat bij hen het glas half leeg is i.p.v. half vol. De waarheid ligt natuurlijk in het midden.

Het is wel een feit dat pessimisten wat realistischer zijn in het inschatten van kansen of mogelijkheden. Toch is dat niet die houding die leidt tot succes. Optimisme is de drijfveer die je nodig hebt om iets tot een succes te maken. Pessimisme maakt dat je vaker opgeeft of er al niet aan begint. Juist het doorzetten van de optimist maakt dat deze uiteindelijk toch succesvol wordt ondanks de nodige hindernissen. De selffulfilling prophecie noemen ze dat. Dat waar je overtuigt van bent komt zo vanzelf uit en wordt "waarheid".


dinsdag 30 december 2014

I am what I am



Voor alle mensen die onzeker zijn...
Voor alle mensen die zich niet geaccepteerd voelen
Die het gevoel hebben dat ze er niet mogen zijn
Dat ze minder zijn dan anderen..

Voor hen die zich eindelijk eens beter willen voelen
Die zichzelf willen kunnen en mogen zijn
Zonder oordeel en veroordeling..
Voor jou.. voor mij en voor al die anderen

Ben wie je bent.... Je mag er zijn!


Het heilige "moeten"


Als je naar iemand luistert die stress heeft dan zal het je opvallen dat er heel veel "moet". Ze moeten nog boodschappen doen, er moet nog worden schoongemaakt en er moet zeker nog een heleboel meer. Ik noem dat ook wel het "heilige moeten". Als ik dan vraag: "van wie moet dat allemaal?" Dan is het antwoord niet zelden: "van mezelf". De volgende vraag is dan: "moet of wil je dat dan?". Daar is soms moeilijk antwoord op te geven.

Er ligt een dunne lijn tussen moeten en willen. Je wilt een baan maar als je de baan hebt dan moet er in een keer van alles. Dat moet van je baas of omdat je geld nodig hebt, moet je werken. Je moet iets nog af maken voor morgen en er moet nog een email uit. Je moet nog even dat verslag maken voor de volgende vergadering of je had iets moeten klaar zetten omdat iemand dat overmorgen komt ophalen.

Je wilde graag kinderen maar als ze er eenmaal zijn dan moet de luiers verschonen, je moet bergen met wasgoed er doorheen draaien en je moet ook nog de strijk doen. Je moet zeker een fles of zes per dag klaarmaken als die baby er is en dan moet je er ook nog mee spelen en je moet het troosten als het huilt. Pubers bezorgen je nog zeker 200% meer werk qua wasgoed, zakgeld en andere "moetens".

Kortom mensen moeten een hele hoop en soms is het niet meer zo duidelijk wat ze nou wilden en wat er nou moet. En is hetgeen ze moeten misschien toch ook iets wat ze willen? Wanneer gaat het willen over in moeten? En waar komt dat door? Hoeveel "moetens" kan je aan voordat het teveel wordt en je je opgejaagd en gestresst voelt?

Stress, burn-out en overspannenheid liggen op de loer als een mens teveel moet. De eerste kenmerken zijn slaapproblemen, onrustgevoelens, stemmingswisselingen, prikkelbaarheid, vermoeid voelen, steeds minder zin ergens in hebben en uiteindelijk gaat dat verder door met concentratie moeilijkheden, het maken van fouten en faalangst, angst om tekort te schieten, futloos zijn en te weinig of juist heel veel slapen, seksuele stoornissen, woede uitbarstingen of juist volledig lamgeslagen voelen.

Zorg dat je het niet zover laat komen.. neem op tijd gas terug en onderzoek je "moetens" voor het te laat is. Zoek begeleiding als het je niet meer alleen lukt of als je een steuntje in de rug kan gebruiken. Neem dan contact op met Minerva Counseling via minervacounseling@gmail.com of bel 0681354307 voor een afspraak.

maandag 29 december 2014

Positieve en negatieve eigenschappen


Er wordt vaak gedacht in twee deling als het gaat om eigenschappen. In onze taal hebben we voor elke positieve eigenschap ook een negatieve variant. Zo heb je voor respectvol zijn, de tegenhanger van respectloosheid, Een doorzetter wordt een drammer en een bescheiden iemand wordt een meningsloze passieveling.

Als je met mensen praat dan krijg je al wel een beeld van hoe ze tegen zichzelf en andere mensen aan kijken. Mensen zitten vol met oordelen over zichzelf en over anderen. Positieve oordelen en negatieve oordelen waarna ze mensen een positieve of negatieve eigenschap toe dichten.

Toch durf ik de stelling aan dat er geen negatieve eigenschappen zijn. Alle eigenschappen die een mens heeft zijn positief. Het is enkel dat mensen soms doorschieten in hun positieve eigenschappen en dan voor hun omgeving daarin vervelend worden. Een doorzetter die een drammer wordt.. of een creatief iemand die doorslaat naar chaotisch zijn.. Het doorslaan in je kernkwaliteit (want daar hebben we het dan over) is een negatief aspect van de positieve eigenschap. Daar kan je trouwens wel iets aan doen. Mocht je daar interesse in hebben dan kan je counseling vragen en dan maken we samen jouw kernkwadranten.

We kijken dan naar je positieve eigenschappen en naar waar het mis gaat. Welke overtuigingen liggen daar onder en wat maakt dan dat je door schiet? Tevens leer je om hier op een andere manier mee om te gaan en hoe je dat aan kan pakken. Dit kan zowel individueel als in groepstrainingen.

Interesse? Neem vrijblijvend contact op met minervacounseling@gmail.com

zondag 28 december 2014

Ja zeggen terwijl je nee wou zeggen


Hoe vaak gebeurt het niet? Dat je "ja" zegt terwijl elke vezel in je lijf "nee" zegt. En je hoort jezelf weer eens "ja" zeggen terwijl je dit helemaal niet wilt... En dan ontstaat er stress.. spijt, boosheid zelfs.. vaak tegen jezelf gekeerd. Hoe had je nu zo stom kunnen zijn? Dat je alweer er in getuind bent? Dat je niet moediger was en gewoon "nee" zei?

Assertief zijn heet dat. Op een zelfverzekerde manier gewoon "nee" kunnen zeggen. Zonder moeite, zonder schaamte en zonder dat je achteraf gaat zitten piekeren. Assertief zijn kan je leren. Dat is een proces. Het gaat er dan niet alleen om, om bij de kassa iemand aan te spreken als deze persoon voor dringt. Belangrijk is dat je tegen de mensen die dichtbij staan of grote invloed op je hebben zoals je partner, je baas of je kinderen, "nee" kan zeggen. Dat je in staat bent om een grens te trekken en je er aan vast te houden. Zonder angst of bezorgdheid.. zonder schuldgevoel.

Hoe goed kan jij "nee" zeggen als iemand een beroep op je doet en het komt echt niet uit? Wat voel jij als je een deurverkoper "nee" verkoopt? Hoe hard is jouw "nee" als die kleine kleuter van je alweer loopt te zeuren om een snoepje of het doen van een spelletje terwijl jij net hebt gezegd dat ze zich maar eens alleen moet gaan vermaken? Hoe vaak is jouw "nee" aanwezig?

Vind je het moeilijk om "nee" te zeggen dan is dat wel iets om aan te werken, wil je tenminste zonder al te veel stress door het leven gaan. Het zijn doorgaans de meest loyale mensen die hier op stuk lopen. Mensen die zich makkelijk wegcijferen, die graag voor anderen klaar staan.. omdat ze dit zo gewend zijn, zo geleerd hebben of omdat het zo hoort... Counseling kan je heel goed helpen om assertiever te worden. Je leert dan gesprekstechnieken om makkelijker "nee" te zeggen, om goed feedback te geven en er wordt gekeken waarom het nou juist voor jou zo moeilijk is om "nee" te zeggen waar je nu nog "ja" zegt.

Informeer via minervacounseling@gmail.com.

maandag 22 december 2014

Ontspanningsmuziek



Als je lekker wilt ontspannen dan kan muziek je daarbij helpen. Het beste werkt het als je je goed kan afsluiten voor je omgeving en omgevingsprikkels kan uitsluiten. Dit doe je door telefoon en deurbel uit te zetten of een koptelefoon op te doen.

Bovenstaande muziek is speciaal gemaakt om de ontspanningstoestand van je hersenen te bevorderen door de zogenaamde Alfa golven te bevorderen in je hersenen. De Alfa golven komen als je je ontspant met je ogen dicht en je je overgeeft door het denken en even te laten voor wat het is.

Ontspannen is voor een mens ontzettend belangrijk. Als je je niet goed kan ontspannen krijg je ernstige stress klachten op de duur. Je hart en bloedvaten krijgen het te verduren. Je zenuwstelsel staat dan continu op scherp en er is geen balans in je lichaam en geest. Je kan jezelf zien als een accu of batterij. Je laadt jezelf op tijdens ontspanning en slaap. Als je telkens tekort oplaadt of niet goed genoeg kan opladen dan loopt je accu langzaam leeg tot een punt dat het op is en de accu kapot gaat, als je dit vaak doet.

Het is belangrijk dat je buiten (gezonde) stress ook tijden van ontstressing hebt zodat je even bij kan tanken van alle drukte. Dan krijgt je immuunsysteem namelijk ook weer de kans en de energie om dat te doen waar het voor gemaakt is. Namelijk ziekmakers bestrijden en je lichaam helen. Langdurige stress is daarom ook letterlijk ziekmakend omdat je je lichaam niet de energie en de tijd geeft voor herstel. Je verbruikt die tijd en energie telkens voor iets anders..

Dus neem even lekker een time out, sluit je af van de wereld en geniet van de diepe ontspanning die je kan bereiken met deze ontspanningsmuziek. Doe je dit regelmatig dan zal je merken dat je er steeds beter van gaat voelen en meer in balans bent.

zondag 21 december 2014

Kerstwens




Lieve lezers van de Minerva Counseling blog, hierbij mijn kerstwens voor jullie. Ik hoop dat je er veel inspiratie uit haalt en dat je goede kerstdagen zult hebben.

zaterdag 13 december 2014

Anders denken


Die Einstein was briljant. Niet alleen als natuurkundige. Hij zei ook hele rake dingen. Dingen die heden ten dage nog steeds impact hebben op menig ander vlak zoals wat hij hierboven zegt. Deze uitspraak van Albert raakt de psychologie diep in het hart. Problemen oplossen is iets wat in de natuurkunde voorkomt en ook wat je als uitvinder (dat was Einstein ook) nodig hebt als vaardigheid. Als je echter psychologisch in de knoop zit, dan heb je ook veel aan deze uitspraak. Als je 'm doorgrondt tenminste..

Wat zegt Einstein nou eigenlijk? Wat kan je hiermee? Einstein vertelt ons dat een probleem ontstaat door het denken. Je denkt op een bepaalde manier ergens over. Je hebt omtrent een persoon of een situatie een heel verhaal gecreëerd in je denken. Dat verhaal is jouw verhaal en het zit vol met overtuigingen over hoe het volgens jou is gegaan. Wat er volgens jou is gebeurd en waar volgens jou het probleem zit. Als je jezelf vast draait in een probleemsituatie en je denkt dat het niet anders kan, dan heeft het denken je volledig in zijn greep.

Om een probleem op te lossen zal je dus eerst los moeten komen van dit verhaal. Je kan de overtuigingen ter discussie gaan stellen. Is dat wel werkelijk zo? Kan het niet zo zijn dat je er ook anders tegen aan kan kijken? Welke andere invalshoek is mogelijk? Hoe zou je het ook kunnen zien? Wat is er voor nodig om los te komen uit je vastgeroeste overtuiging of denkpatroon? Waar zitten de uitzonderingen?

Mensen zeggen wel eens tegen mij als counselor: "jij kan zo goed vragen stellen! De dingen die jij zei zette mij echt aan het denken." Dat denkproces wordt dan los gemaakt. Je maakt denkprocessen niet los door in hetzelfde kringetje te blijven draaien. Door continu door je eigen gekleurde bril te blijven kijken en jezelf voortdurend te overtuigen van je eigen gelijk. Daarmee denk je jezelf helemaal vast en dit is niet bevorderlijk bij het oplossen van problemen. Wil je een probleemsituatie oplossen dan is het belangrijk dat je anders gaat leren denken en als dat niet lukt kan je daar de hulp van inroepen van iemand daar in gespecialiseerd is.. zoals een counselor of mediator.

Minerva Counseling biedt beide mogelijkheden, zowel counseling als mediation. Voor als je echt een oplossing wilt..

vrijdag 12 december 2014

Punch workshop: samenwerken en verbinden

Het is de tijd van de eindejaarsuitjes en bedankjes. Het is de tijd van samen terugblikken op het afgelopen jaar en wat we gedaan hebben, wat het ons gebracht heeft en wie we hebben leren kennen. Wat hebben we bereikt? Met wie waren we samen? En van wie namen we afscheid?

Als CJG ouder ben ik actief in gezinnen zoals ik gisteren al schreef. Tevens help ik mee met projecten als het gaat om opvoeden. Zo doe ik mee met project PIEP voor kinderen die het moeilijk hebben of in de knel zitten. Ik help mee met het verzorgen van ouder contact ochtenden op scholen en binnenkort ga ik de cursus Positief Opvoeden geven op een basisschool in Breda. Het is leuk om actief bezig te zijn met allerlei activiteiten op het gebied van zorg en welzijn, in het bijzonder met jeugd en gezin.

Vanochtend was er een uitje van professionals en vrijwilligers van het CJG Breda. We kregen workshop Punchen. Dat is met een speciale Punchmachine op een lap stof allerlei andere lapjes stof, vilt, wol, satijn, fluweel of organza stukjes door de andere stof heen steken. Je krijgt dan een een soort textiel schilderij en het is heel creatief bezig zijn. Je kan zo sjaaltjes maken, tassen, schilderijtjes, kussens, kledingstukken of nog heel veel meer. Erg leuk en super eenvoudig om te doen. Het is zeker ook geschikt met kinderen samen te doen.

Daarna gingen we lunchen in een Marokkaans theehuis hier in Breda. Nooit geweten dat het er zat maar het was verrassend lekker en reuze gezellig. Eindelijk even rustig met elkaar bij kletsen over allerlei ervaringen van ons werk bij het CJG. Waar ben jij mee bezig? Wat doe je nu? En hoe gaat het met jouw studie? Het thema voor vandaag was "verbinden". Een thema dat ik al vaker voorbij zag komen bij het CJG. Verbinden van professionals met vrijwilligers en vice versa.

Onze punchwerken zullen samengevoegd en verbonden worden met elkaar. Je kan zien dat het gemaakt is in de decembermaand. Er zitten wel wat kerstige invloeden in. Ik hoop het ergens nog een keer terug te zien als een groot doek. Op een plaats waar we samen komen en samenwerken... in de toekomst.


donderdag 11 december 2014

Ervaringsdeskundig CJG ouder op het Avans

Vandaag was wel een bijzondere dag. Op verzoek van het Centrum Jeugd en Gezin was ik uitgenodigd als ervaringsdeskundig CJG ouder op de Avans hoge school in Breda. Dat was best nog spannend want ik zou met nog een collega CJG ouder en andere ervaringsdeskundigen in een panel plaats nemen tijdens een symposium over Jeugd, Gezin en Samenleving. Dat is toch weer een andere ervaring dan een één op één gesprek met iemand hebben of een gastles geven. Daarbij wist ik ook nog niet precies waar de ervaringsdeskundigheid over zou gaan.. maar goed.. ik heb ervaringen genoeg en gelukkig kan mijn geheugen vaak zo wel een paar voorbeeldjes oplepelen.

Eenmaal binnengekomen bleek het om een redelijk groot gezelschap te gaan van beleidsmedewerkers, hulpverleners in de zorgsector, mensen uit het onderwijs en zowaar ook nog een politica van D66. Spannend als er zo'n zaal vol met mensen zit en alles wordt voorgezeten door mensen die er allemaal fors voor gestudeerd hebben. Nou mag ik zelf wel nagenoeg klaar zijn met mijn HBO en missta ik niet op het Avans, toch voel ik me makkelijk wat klein en nietig in zo'n enorm gebouw met zoveel geleerde mensen die allerlei ingewikkelde onderzoeken doen op zo'n lectoraat.

Ik kon me ineens goed voorstellen hoe ervaringsdeskundigen uit de GGZ zich voelden als ze plotseling zich voor een zaal met behandelaars geplaatst zien die er doorgaans allemaal op een universiteit voor gestudeerd hebben. Ervaringsdeskundigheid is toch wat anders, niet minder waard maar anders.

Enfin.. het onderwerp was Eigen Regie in de Zorg. Mensen in hun eigen kracht zetten zodat ze zoveel mogelijk zelfstandig kunnen (blijven) doen. Dat is soms nog niet zo makkelijk. Het spanningsveld zit er wel eens in dat dit niet altijd voor iedereen weggelegd is en er ook niet altijd evenveel reflectie is op wat wel en niet gaat op enig moment van crisis of moeilijkheden. Iemand kan denken dat het heel goed gaat terwijl het in de ogen van anderen helemaal niet zo goed gaat. De kunst is dan toch om een stukje bewustwording op gang te brengen waardoor iemand ook bereid is om te leren. Doorgaans werkt open vragen stellen hiervoor het beste. Samen kijken naar wat er al wel goed gaat en wat er beter kan.

Het komt ook regelmatig voor dat een gezin zelf met een hulpvraag komt. Graag ondersteuning wilt omdat het even niet meer gaat. Men is vastgelopen in het opvoeden of het overzicht even kwijt door moeilijke omstandigheden als een scheiding, depressie of omdat men net in Nederland is. Nieuw zijn in een nieuwe omgeving levert problemen op in het nog helemaal niet weten hoe het allemaal gaat of welke verschillen er zijn en hoe je daarmee om gaat. Ook kan er heimwee, angst, onzekerheid of stress spelen mee spelen. Weer een ander gezin heeft te maken met een huilbaby, ziekte of onervarenheid zonder sociaal vangnet als ouders of familie die mee kunnen helpen of denken. Allerlei dingen kunnen soms erg opspelen en dan is het fijn als je iemand hebt waar je even je verhaal bij kwijt kan en waar je op terug kan vallen. Iemand die al wat meer ervaring heeft.

Vanuit mijn ervaringsdeskundigheid als CJG ouder heb ik verteld over wat ik doe als ik bij gezinnen thuis kom die een opvoed of ondersteuningsvraag hebben. Hoe ik mensen die het moeilijk hebben, tijdelijk ondersteun totdat ze het allemaal (weer) zelf kunnen en hoe ik evt. samen met andere hulpverleners (als die er al zijn) een moeder of gezin terug in de eigen kracht zet zodat ze weer alleen verder kunnen als het moeilijkste stukje achter de rug is.

En nee... ik vertel ze niet wat ze moeten doen of hoe ze het moeten doen. Het is niet dat ik als een schooljuf normen en waarden over breng. Opvoeden is immers een persoonlijk iets. Wat ik wel doe is kijken welke hulpvraag er is, waar men op vast loopt en wat iemand nodig heeft om er zelf weer mee verder te kunnen. Vaak gaat het hier om het zijn van een luisterend oor, kijken wat er allemaal al wel goed gaat en bevestiging geven als er onzekerheid is.

Soms is het praktisch helpen door samen naar dingen te kijken die nog niet zo goed lukken, waar je wat kan vinden of leren en mijn eigen ervaring als moeder delen of een stukje coaching te bieden. Niet als dwingend advies maar meer als alternatief van hoe je het ook nog kan doen. Soms laat ik iets zien of doe ik iets voor of gaan we samen een middagje weg om er eens uit te zijn. Een andere omgeving en leuke ervaringen op doen samen met het gezin. Dan kijken we wat het effect is en hoe zoiets vaker gedaan kan worden. Waar moeder, vader en kind(eren) nog "winst" kunnen halen in hun kwaliteit van leven.

Het is dankbaar werk, CJG ouder zijn en dat mocht ik vandaag delen met heel veel professionals. Vertellen ook vanuit mijn eigen ervaringsdeskundigheid als moeder van een zoon met autisme. En hoe je soms verdwaald in hulpverleningsland als je nog niet weet wat er aan de hand is met je kind en wie je daar dan bij kan helpen. Hoe moeilijk het soms is om de juiste hulp te krijgen als je niet weet waar je die kan vinden. Hoe alleen je je kan voelen als er verder niemand is die zich (h)erkent in jouw verhaal, in hoe jouw kindje doet en hoe je je daarbij voelt. Iemand die snapt wat je nodig hebt .. en dat kan de ene keer een andere moeder zijn, de andere keer een specialist of een steun en toeverlaat zoals een maatschappelijk werker of wijkverpleegkundige die je even op weg helpt als het alleen en op eigen kracht even niet meer lukt.

De workshops die ik daarna kon volgen waren interessant en nuttig. Leuk om zo gelijk wat onderzoeksresultaten mee te krijgen en te horen welke trends en ontwikkelingen er zijn voor de toekomst als het gaat over jeugd zorg. Er gaat weer veel veranderen... voor ons allemaal. En ook dat blijft spannend..

maandag 8 december 2014

Mindfulness als praktische toepassing voor angst en pijn



Werkt meditatie of mindfulness? Wat doet het dan? Hoe kan je het toepassen bij chronische pijn, terugkerende depressies of angst? Kijk hier de uitzending van Schepper en Co en leer wat mindfulness kan doen voor jou en hoe het helpend kan zijn.

zondag 7 december 2014

Psychosociale Counseling vergoed krijgen?

Vanaf volgend jaar ben ik voornemens om mij aan te sluiten bij de beroepsvereniging het NFG. De Nederlandse Federatie voor de Gezondheidszorg. Om je als hulpverlener aan te sluiten bij een beroepsvereniging heeft voor en nadelen.

Het nadeel is dat het geld kost en je aan allerlei (vaak dure) eisen moet voldoen zoals hoe je je administratie voert, dat je verplichte geaccrediteerde bij en nascholing blijft doen, intervisie doet etc. Dat zijn eisen die op zich wel heel goed zijn voor het vak en het vakgebied maar tevens voor de hulpverlener weer een hoop kosten met zich meebrengen die ergens ook weer terug verdiend moeten worden. Dat betekent dat je je prijzen zult moeten verhogen om die investeringen er ook weer uit te halen.

Het voordeel is dat je een bepaald kwaliteitsniveau garandeert. Dat is fijn voor de cliënt, die weet dan dat ze bij een goed opgeleide en geaccrediteerde zorgverlener terecht kan, waar tevens een klachtenregeling geldt als het eens niet zo goed bevallen is. Tevens is er een ander groot voordeel voor de cliënt en dat is dat behandelingen van psychosociale hulpverlening bij bepaalde zorgverzekeringen vergoed worden.

Overweeg je volgend jaar psychosociale counseling kijk dan goed welke ziektekostenverzekering je nu afsluit. De psychosociale hulpverlening valt onder de alternatieve geneeswijzen en zitten altijd in de aanvullende verzekeringen als je verzekering ze vergoed. Voordeel hiervan is dat het je geen eigen risico kost als je counseling kiest. Je dient echter wel de juiste aanvullende verzekering te hebben.

Hoe kom je daar nu achter? Nou das heel handig geregeld. Hier vind je bij het NFG een overzicht van alle verzekeringsvormen waar counseling vergoed wordt zodra ik me aangesloten heb bij deze beroepsvereniging. Kijk even of je polis erbij zit.. Dan kan jij volgend jaar je counseling gewoon vergoed krijgen conform de polisvoorwaarden van jouw ziektekostenverzekering.

zaterdag 6 december 2014

Hoe werkt een verslaving?



Met dank aan een van mijn collega OPCers, een prachtige animatie die heel duidelijk uitlegt hoe een verslaving werkt. Soms zeggen beelden meer dan woorden en dat is ook hier wel het geval.

Het filmpje laat zien hoe een verslavende stof meestal eerst uit nieuwsgierigheid eens wordt geprobeerd. Er wordt geëxperimenteerd met het middel wat een bijzonder goede uitwerking blijkt te hebben. Net als met alles wat ons plezier geeft, willen we daar het liefst gelijk meer van hebben. Dat is ook wat hier gebeurd.

Een mens wilt plezier vermeerderen en pijn vermijden. Dat zit in onze psychische natuur ingebakken. Vandaar dat verslavende stoffen vaak al snel zo'n enorme vat op ons brein hebben. Het plezier krijg je immers van het stofje of de handeling zelf. Het pijn vermijden speelt ook mee in verslavingsgedrag want we willen de afkickverschijnselen, nl. het je rot voelen of gestresst voelen omdat je het stofje niet hebt, vermijden. En zo werkt een verslaving dubbel hard in je brein om zichzelf vooral in stand te houden. Helaas heb je daarbij vaak ook steeds meer nodig om hetzelfde effect nog te kunnen bereiken.. totdat je op een punt komt dat je lichaam het niet meer goed kan verwerken allemaal..

Verslavingen zijn daarom niet makkelijk zo maar te stoppen, ook al denken mensen vaak dat het "een kwestie van de knop omzetten" is. Dat je een knop moet omzetten als het gaat om echt willen stoppen, dat is waar maar alleen een wil of motivatie is niet voldoende. Het gaat hier ook om doorzettingsvermogen, de moed om door de afkickverschijnselen heen te gaan, de pijn toe te laten van het afkicken zonder uitzicht op het plezier (de kick). En dan de langzame weg naar boven waarin er nooit meer die "high" kan zijn zonder de verslaving zoals die tijdens de eerste tijd van de verslaving er wel was... Dat is geen opbeurend vooruitzicht voor velen...Daarom is het ook zo moeilijk..

Gelukkig zijn niet alle verslavingen eindeloos ellendig als je eenmaal bent afgekickt. Zelfs een nicotine verslaving afkicken is goed te doen en dat geldt ook voor gok en alcoholverslavingen. Er is geen gemis van een echte "high". Bij drugs en medicatie is dan soms lastiger.. vooral als je psychisch toch al zo kwetsbaar bent.

vrijdag 5 december 2014

Stress verminderen



Neem even vijf minuutjes.. even een aangename en verrassend filmpje.. voor de stressballetjes onder ons. Kijk, luister en geniet.. neem even de tijd.. het is echt de moeite waard..

Een willekeurige stad, een glazen ruimte met een kussentje, met rustige muziek,, een kalmerende stem en dan komt het echte ontspanningswerk..

Enjoy!

donderdag 4 december 2014

Het rustbrein, Alzheimer en depressie



Wat is het rustbrein en hoe werkt het? Wat is de overeenkomst tussen Alzheimer en depressie? En wat doet meditatie en mindfulness voor het brein? Kijk het hier terug.

zaterdag 29 november 2014

Trots zijn op je hart



Dit blogje is voor alle mensen die zich zorgen maken over hun hart. Misschien wel omdat je last hebt van hartkloppingen of paniekaanvallen waarbij je hart heel erg snel en hard tekeer gaat, dat je bang bent dat je deze keer echt dood gaat. Voor alle mensen die last hebben van een angststoornis met hypochondrie, die denken dat ze een hartaanval krijgen als ze pijn op de borst ervaren. Voor alle mensen met hyperventilatie, die het soms zo benauwd hebben en zich dan heel ellendig en slap voelen..

Wees trots op je hart. Je hart heeft je gebracht tot waar je nu bent. Het heeft al zoveel mee gemaakt en het slaat nog steeds, trouw... zijn of haar slagen.. Het is misschien wel meer dan eens "gebroken" geweest, het heeft verdriet gekend, bedrog, verlating, afwijzing en er is wellicht met je hart en je gevoelens gespeeld. Toch is het hetzelfde hart dat je nog steeds elke dag en nacht weer, voorziet van zuurstof in je hersenen, spieren, weefsels en je organen. Het hart dat trouw pompt ondanks alle stress of angst die je hebt ervaren.. het verdriet dat je hebt gehad.

Bedank je hart gerust voor het feit dat het zich elke keer weer aan weet te passen aan de soms moeilijke omstandigheden. Dat het sneller gaat slaan als je inspanningen verricht, zodat het meer zuurstof aan spieren levert en meer kooldioxide af kan voeren via de longen. Het hart dat je hiermee in staat stelt om te rennen, te sporten, te fietsen, te zwemmen of auto te rijden, te stofzuigen of een bed op te maken.

En als je weer eens in een paniekaanval terecht komt en je voelt je hart zo tekeer gaan, weet dan dat dit komt omdat door je angst er heel veel adrenaline (hormoon) in je bloed zit wat je hartslag versnelt. Je lichaam zet zich schrap om te vechten of te vluchten en stuwt de spierspanning daarom omhoog zodat je op scherp staat. Als dit langer duurt kan je spierpijn gaan ervaren. Er komt doordat je hoger gaat ademen heel veel zuurstof in je bloed, allemaal gericht om je spieren optimaal te kunnen gebruiken (spieren werken door suikers te verbranden m.b.v. zuurstof). Deze grote hoeveelheden zuurstof maken dat je bewegingsdrang gaat krijgen. Je wordt onrustig, kan gaan ijsberen, trillen of beven. Het kan maken dat je duizelig wordt omdat je niet genoeg kooldioxide uitademt.

Het is van belang dat je op zo'n moment je ademhaling weet te reguleren middels ademoefeningen. Een tragere ademhaling met diepere flankademhaling is vaak helpend. Kort door je neus in ademen en via je mond rustig langdurig uitademen. Evt. kan je wat bewegen hierbij zodat je sneller zuurstof verbrandt. Verder kan het helpen om rustig voor te lezen, te bidden, te praten, te fluiten of te zingen. Door je stembanden te gebruiken vertraag je jezelf. Daarbij biedt het afleiding van de angstige gedachten die de angst zo triggeren. Ga iets doen wat je afleidt en waar je van kan ontspannen. Dat kan voor iedereen verschillend zijn.. De een wordt rustig van lezen, de ander houdt van muziek luisteren, een stukje wandelen met of zonder hond is helpend, een leuke film kijken, kleuren, breien, haken, tekenen, schilderen of kleien (of iets anders creatiefs).. probeer je aandacht weg te halen bij je angst.

En realiseer je dat je hart je niet in de steek zal laten. Het doet zijn uiterste best om je angstaanval te verwerken. Het hart kan het aan en zal kalmeren als jij ook kalmeert. Haal een aantal keer diep en rustig adem zodat je het actieve zenuwstelsel tot kalmte brengt en het ontspannende deel van het zenuwstelsel (parasympathisch) in werking laat treden. Bedenk dat evt. onregelmatigheden juist wijzen op ontspanning. Bedank je hart voor haar goede zorgen... be proud..

Wil je hulp bij paniek en angstaanvallen, neem dan gerust contact op met Minerva Counseling via email: minervacounseling@gmail.com

vrijdag 28 november 2014

De babbelbox

Je kent dat wel.. een babbelbox.. Er zit er vast ook eentje in je hoofd. Die verschillende stemmetjes die afwegingen maken, die je vertellen wat je vooral niet moet doen. Die je soms maar al te graag vertellen wat je fout hebt gedaan, misschien wel tekort geschoten bent of nagelaten hebt. Stemmetjes die je aan het twijfelen maken of je nou wel goed aan gedaan hebt of die je verongelijkt laten weten dat je weer over je heen laten lopen, dat je het weer hebt laten gebeuren. Hoe stom weer...

Dan heb je nog stemmetjes die je (altijd achteraf) gaan lopen vertellen wat je wel had moeten doen. Wat je had moeten zeggen toen die ene collega je zo lullig behandelde. Dan komt de zelfveroordeling dat je gewoon te zwak of te slap bent, dat je het nog steeds niet kan of te bang bent om voor jezelf op te komen, niet gevat genoeg bent..

Ik herken wel wat van die stemmetjes.. vooral als ik stress ervaar. Als het me toch al niet zo lekker gaat en ik het gevoel heb dat er dingen om me heen gebeuren waar ik geen controle over heb. Waar ik dan van baal... Als ik iets had willen zeggen maar het niet gedaan heb.. omdat ik niet durfde of het te moeilijk vond om het op een goede manier te zeggen.

We hebben het allemaal... iedereen die ik spreek heeft dit. Die babbelbox. De vaak uit het verleden afkomstige stemmetjes van strenge ouders of verzorgers, van mensen die het voor het zeggen hadden over jouw leven en handelen. De kritische ouder stemmetjes die altijd wat te mekkeren hebben...En dan het misschien wel boze kind stemmetje dat zegt: hee zoek het lekker uit, ik ben er klaar mee.. of die stampvoetend je de kamer uit laat lopen en je met de deur laat slaan.. Of het kwetsbare kind stemmetje wat huilend zegt: ik kan het niet.. ik durf niet.. ik vind dit zo eng... Waarna de kritische ouder het weer over neemt en roept:  schei toch eens uit met die aanstellerij, het is een kwestie van gewoon doen.. doe niet zo kinderachtig, lafaard...

En zo gaat die babbelbox nog wel een tijdje door.. vooral bij stress..

Er is goed en er is slecht nieuws hierover te vermelden. Het slechte nieuws is dat als je er erg veel last van hebt, het erg vervelend is. Dat die gedachten behoorlijk disfunctioneel zijn en niet zelden leidt tot destructief gedrag (destructief voor relaties en voor jezelf). Het goede nieuws is dat het "maar" gedachten zijn en dat jij die niet bent want jij denkt ze.. ze komen en gaan .. en wisselen elkaar af. Die gedachten kunnen je misschien beheersen maar je bent ze daarmee nog niet want jij bent de waarnemer van die gedachten. En dat betekent ook dat je er iets aan kan doen.. via counseling bijvoorbeeld.

donderdag 27 november 2014

Vrijwilliger zijn.. onbetaalbare inzet

Vrijwilliger zijn..
is vrijwillig
maar niet vrijblijvend
Is verbonden
maar niet gebonden
Is onbetaalbaar
maar niet te koop
Is positief denken
Is positief doen
Met als enig doel
voor jezelf en een ander
een goed gevoel!


Dit mooie gedicht stond op een menukaart in een restaurant waar vrijwilligers een lekkere maaltijd kregen aangeboden als dank al hun vrijwilligerswerk. Taalmaatjes, buddies van psychiatrische patiënten, gastvrouwen en heren die koffie schenken of een bar bemensen in een buurthuis, mensen die andere mensen opzoeken die eenzaam zijn of die administratieve hulp nodig hebben, mantelzorgers, mensen die hielpen met tuinieren en nog heel veel meer mensen die wekelijks soms zelfs dagelijks vrijwillig zich inzetten voor een ander.

Vrijwillig maar niet vrijblijvend. Als iemand op je rekent dan kan je het niet zomaar af laten weten als die persoon van je afhankelijk is of de hele week al naar je heeft uitgekeken. Vrijwillig maar niet betaald, onbetaalbaar desondanks.. waarbij soms werk wordt gedaan wat vroeger gewoon een betaalde baan was. Het werk is immers nog steeds aanwezig alleen is er niet altijd meer geld voor, het is weg bezuinigd of wordt niet meer gedaan omdat er geen vergoeding of subsidie meer tegenover staat.

Vrijwilligers.. in onze huidige participatie maatschappij een onmisbare schakel bij sportverenigingen, zorg en welzijnssector, in de kunst en cultuursector, bij kerk gemeenschappen, buurt- en wijkcentra, scouting, dierenasiels, bejaardenhuizen, kinderpostzegel verkoop, brandweer, politie  en allerlei andere organisaties, verenigingen en stichtingen. Participeren in onze participatiemaatschappij leidt ondermeer tot onbetaald werk verrichten voor een andermans welzijn. Soms onder druk van een moreel appèl en soms vanuit het hart omdat iemand het graag voor een ander over heeft.

Ik vind het fijn dat ik vrijwilligerswerk mag en kan doen. Het is onbetaalbaar als mensen een luisterend oor krijgen als er verder niemand betaald naar hen wilt of kan luisteren. Als mensen een leuke middag hebben als lichtpuntje in de week omdat er iemand een spelletje met ze komt doen of als ze er eens uit komen waar ze anders maar altijd verplicht binnen zitten.

zondag 23 november 2014

Ben je wie je denkt dat je moet zijn?


In het vak sociale psychologie leerde ik deze les. De les ging over de ontwikkeling van je individualiteit, hoe je jezelf als persoonlijkheid ontwikkelt en hoe je je daarbij voelt. Sociale psychologie gaat over de mens en zijn omgeving. De mens in zijn omgeving en de wisselwerking met die omgeving in relatie tot je "ik" (of ego).

Een mens ervaart spanning en ontspanning. Die spanning en ontspanning is ondermeer gelegen in hoe je je zelf voelt over jezelf. Over jezelf qua tevredenheid, eigenwaarde.. wat je graag wilt bereiken en waar je nu staat. Wie je wil zijn of zou willen zijn en in hoe je bent en hoe anderen tegen jou aankijken, jou behandelen en hoe dat weer zijn effect heeft op jouw denken en doen. Ontleen je je eigenwaarde aan je eigen denkbeelden of aan die van een ander? Ga je minder over jezelf denken als iemand iets naars over jou zegt? Ga je daarin mee? Hangt het er dan nog van af wie het zegt? Is het net zo erg als de buurman het zegt als dat je moeder of partner het zegt?

Een mooie eye opener vond ik dat er een verband is tussen spanning en ontspanning als het gaat om wie je wilt zijn en wie je bent. Hoe groter de afstand tussen wie je wilt zijn en wie je denkt dat je bent, hoe groter de spanning in jouzelf is. Hoe hoger je de lat legt en hoe minder waardig je over jezelf denkt, maakt dat spanning oploopt in jezelf. Je kan je afvragen in hoeverre dit helpend is voor jou?

De bovenstaande Chinese spreuk bekrachtigt deze bevindingen uit de sociale psychologie. Er zit spanning op de afstand tussen wie je denkt dat je moet zijn en wie je denkt dat je bent. De spanning zit 'm niet alleen in de afstand van het gewenste zelf en het werkelijke zelf.. maar zit 'm vooral in de overtuigingen die je over jezelf hebt... en laat dat nou net zijn waar het werkelijk om gaat. Die overtuigingen kan je nl. aanpakken en veranderen.. en daarmee kan je een hoop ontspanning bereiken...

maandag 17 november 2014

Emoties zijn de baas!




Psychologisch onderzoek laat ons steeds meer zien hoe de menselijke geest werkt. En vaak werkt die geest toch net even anders als dat we zelf dachten. We denken vaak heel veel controle te hebben over ons denken en over wat we kiezen maar niets is minder waar.

Heb je wel eens geprobeerd om een dag lang al je gedachten bewust te denken? Welke gedachten heb je nu echt gekozen? Of kwamen ze gewoon even je bewustzijn in "waaien" en gingen ze ook weer vanzelf weg? Had je controle over je gedachten en zo ja, lukt het je dan ook om eens vijf minuten lang geen gedachten te hebben? Gewoon niets in je hoofd.. rust, stilte.. geen woorden, geen beelden, geen ideetjes..

Mensen die piekeren of tobben weten al hoe dwingend gedachten kunnen zijn. Dat je die gedachten niet zomaar aan of uit kan zetten is pijnlijk duidelijk. Die piekergedachten komen maar gaan niet meer zo maar weg. Het zelfde geldt voor dwanggedachten. Daarmee is onze denkgeest ons de baas. Je hebt het niet meer zelf (wie is dat zelf?) voor het zeggen maar de gedachten dwingen je dingen te denken of te doen (dwanghandelingen).

Gedachten zijn niet wie jij bent. Ze komen en gaan.. en als jij je gedachten was.. dat kwam jouw persoonlijkheid.. en dan ging jouw persoonlijkheid en verdween uit je bewustzijn, net als je gedachten. Maar hoe zit dat dan met keuzes maken? Hoeveel grip en controle hebben we nou werkelijk op keuzes maken?

Nou niet al teveel.. ook al denken we van wel. Het blijkt dat we met ons denken, heel veel denken. Denken te weten, denken te kiezen.. maar uiteindelijk kiezen we doorgaans voor datgene wat ons een goed gevoel geeft. Dan kan het denken nog zo schreeuwen dat het beter is dat.. of logischer als we zus en zo doen.. en soms schreeuwt dat denken niet eens.. Dan is het stil of fluistert het.. en is het ons gevoel dat duidelijk de richting aan geeft. Het blijkt dat gevoel de baas is. Of je je dat nou bewust bent of niet.

Als we kiezen.. kiezen we op gevoel. We kiezen op basis van emotie. Deze ingesleten gewoonte komt uit de oertijd waarin we primair reageerde op gevaar, voedsel of voorplanting. Angst maakte dat we tot actie kwamen en vluchtten of vochten. Een aantrekkelijke prooi of rijp fruit maakte dat we gelijk aan eten dachten, je weet maar nooit wanneer je weer je volgende maaltijd kon vinden.. en seks.. tja.. dat is de enige manier om je nageslacht met jouw genen te verzekeren. Elke soort wilt graag blijven bestaan, seksuele aantrekking, gevoelens van opwinding en lust, zijn sterk. Onze partner kiezen we vaak niet bewust maar in een vlaag van verliefdheid waarin we een totaal vertekend beeld hebben van iemand.. geen denken aan dus.. maar puur gevoel, emotie..

Hoe nuchter we ook denken te zijn.. de emoties is de baas. De emotie is de echte drijfveer van ons gedrag. De emotie en het gevoel bepaalt of we werkelijk in actie komen en hoe we dat doen.. vandaar ook dat we soms niet zo goed meer snappen waarom we iets nou eigenlijk gedaan hebben of zeggen: "wat stom.. ik wist heus wel dat..."

Je kan een heel plan hebben bedacht, slim, rationeel en mooi door timmert. Als je emotie en gevoel er niet achter staat is de kans aanwezig dat het niet gaat lukken. Je gevoel en ratio dienen bij voorkeur op een lijn te zitten.  Lukt dat niet dan heb je vaak een probleem om iets naar tevredenheid voor elkaar te krijgen. Het is dan belangrijk dat je onderzoekt waar het mis ging en hoe je je gevoel op een lijn kan brengen met wat je wilt bereiken. 

zondag 16 november 2014

Een nieuwe invalshoek voor alle mamma's!



Als aan moeders wordt gevraagd hoe ze zichzelf zien als moeder en wat er wel en niet goed gaat, dan volgt er een stroom van zelfkritiek op wat er allemaal anders en beter kan. Kenmerkend voor veel moeders.. vooral ook in Nederland denk ik, waar we vaak kritisch zijn op onszelf en op anderen..

De moeders weten maar al te goed waar het mis kan gaan, wat ze beter hadden kunnen doen maar wat er wel goed gaat dat komt niet zo vaak aan de orde. Ik herken dit uit de training Positief Opvoeden die ik zelf meermaals heb meegemaakt en waar ik de laatste tijd een workshop of training in geef. Een van de items van positief opvoeden is dat je nu juist kijkt naar wat er WEL goed gaat. Je kijkt dan naar je kinderen wat ze allemaal goed doen en deelt hier complimentjes voor uit of geeft ze een aai over de bol.

Kijken naar wat er wel goed gaat wordt zo vaak vergeten. Gewoon gevonden.. tussen ouders en kinderen, tussen partners onderling.. collega's met elkaar of de leidinggevende die nauwelijks oog heeft voor wat er goed gaat. Dat wat goed gaat is immers je basis van succes en je groei mogelijkheden. Daar ben je goed in.. dat kan je al en misschien wel heel goed ook, daar kan je succes mee hebben. Daar zit talent en passie?!

Aandacht en alleen maar oog hebben voor wat niet goed gaat, levert je doorgaans geen goed gevoel op. Het is noodzakelijk om te weten waar je nog wat te leren hebt of wat er nog niet zo lekker gaat maar uiteindelijk is dat niet waar je je focus op wilt hebben. Kinderen die enkel aandacht krijgen als er iets niet goed gaat (pas op hoor.. dat mag niet.. foei!) die leren dat als ze aandacht willen dat ze iets stouts moeten doen.. iets wat niet mag of niet goed is.. Immers iets goed doen, levert je lang niet zoveel aandacht van pappa of mamma op als niet goed doen...

Vandaar dat kijken naar wat wel goed gaat zo ontzettend belangrijk is. Altijd...overal... strooi gerust met welgemeende (!) complimenten en geef positieve aandacht. "Wat fijn dat je even mee helpt met tafel dekken" of "Mooi gemaakt zeg die tekening". Positieve aandacht voelt fijn, kost niets en levert alleen maar meer positief gedrag en een positieve sfeer op.. zowel binnen het gezin als in relaties.. Of dat nou partner relaties zijn, collegiale relaties of de relatie met je buurman of leidinggevende.

Kijk eens naar wat de kids doen in het filmpje... Die weten hoe het moet! Die kijken nog heel onbevangen naar wat WEL goed gaat en weten dat zo mooi en puur te benoemen.. En kijk eens wat dat doet met de mamma's... Wat doet het met jou?

zaterdag 15 november 2014

Chapeau voor Maya

Op 6 november 2014 ben ik naar het CHE festival geweest georganiseerd door GGZ Breburg. Ik was hier op uitnodiging van Maya die mij in leerjaar 2 heeft geholpen door proefcliënte te willen zijn met de counselingsmethodiek. Ze heeft naast counseling bij mij ook parallel daaraan hulp en begeleiding via de GGZ gehad.

Maya heeft meegewerkt aan het boek “Chapeau” waarin allerlei ervaringsverhalen staan van mensen die bij GGZ Breburg in behandeling zijn geweest en die nu op zijn opgeleid als ervaringsdeskundige.

Maya vertelt in het boek haar verhaal wat ze heeft meegemaakt en hoe ze haar weg naar herstel heeft gevonden. Ze schrijft in het boek ook dat ze is doorgegaan met een lange lijst van doelen stellen (zoals we dat in de counseling ook gedaan hadden door drie doelen uit te werken) en dat ze die doelen één voor één is gaan nastreven door er actief aan te werken (opleiding volgen, solliciteren voor een baan, ervaringsdeskundige worden, vrijwilligerswerk gaan doen om netwerk op te bouwen).

Inmiddels heeft ze een groot aantal doelen weten te verwerkelijken en heeft ze haar opleiding als ervaringsdeskundige met goed gevolg afgesloten en heeft ze een betaalde baan bij GGZ Oost Brabant als ervaringsdeskundige.

Maya was een van de drie mensen die op deze middag haar verhaal deed voor het publiek en hiermee de boekpremière  samen met andere ervaringsdeskundigen succesvol en met humor wist te brengen. Hierna zijn de eerste exemplaren van “Chapeau” door haar en haar collega's uitgereikt aan de aanwezigen. Ik heb er ook eentje gehad en Maya heeft deze persoonlijk voor mij gesigneerd waar ik natuurlijk super trots op ben.

Ik heb de informatiemarkt bezocht waar diverse organisaties waren met informatie over herstel en ervaringsdeskundigheid gerelateerde onderwerpen. Zij werken samen met elkaar om cliënten zo optimaal mogelijk te ondersteunen en te begeleiden. Ik vond het mooi om te zien hoeveel aandacht en inspanning er is om mensen met een psychische aandoening op een positieve manier te “empoweren” door te kijken naar wat WEL goed gaat, wat versterkt kan worden, waar de grenzen zijn en hoe je daar als cliënt beter mee om kan gaan. Dat cliënten benaderd worden vanuit hun eigen kracht en kunnen. Ik zag ook dat hier veel gebruik wordt gemaakt van de positieve psychologie naar wat helpend is, wat nodig is en dat er meer individuele aandacht en maatwerk is voor de cliënt.

Het was voor mij goed om te merken dat ik als counselor had kunnen bijdragen aan een stukje herstel bij Maya, en dat ik haar met de counselingsmethodiek handvatten heb kunnen geven waardoor zij haar herstel om kon zetten naar ervaringsdeskundigheid. Dat zij het nu uit kan dragen naar anderen die nog in dat proces zitten, hoe zij het beleefd heeft, gedaan heeft en wat voor haar heeft geholpen. Dit blog is met goedkeuring van haar geschreven en gepubliceerd. Way to go Maya!



donderdag 13 november 2014

Gedachten die je geweld aan doen..


Vaak identificeer je je met je gedachten. Dan denk je: "dat ben ik". Ik denk iets en dat ben ik. Ik ben stom, ik ben onhandig, ik krijg geen respect van mijn zoon, ik ben het hier niet mee eens want als we dat doen gebeurt er iets ergs.. Al die gedachten de hele dag die door je hoofd gaan, houden je aardig bezig.

Gedachten die positief zijn zoals: "ik hou van hem, ik ben blij dat je er bent, wat fijn dat we samen kunnen eten, dank je wel voor je hulp.." die zijn geen probleem. Dit zijn helpende, prettige gedachten en deze gedachten maken dat ik me goed voel over mezelf, over de wereld om me heen en ik ben in vrede met wat er met me om heen plaats vindt.

Het wordt problematisch als je de hele tijd negatieve gedachten hebt over jezelf of over anderen. Dan doe je jezelf (en soms ook anderen) geweld aan. Vooral als je al deze gedachten ook nog eens voor waar aan houdt. Als ik denk dat ik een onhandige vrouw ben, dan doe ik mezelf geweld aan. Ik kraak mezelf af wat tot resultaat heeft dat deze negatieve overtuiging over mezelf, mezelf pijn doet. Ik voel me dom of inadequaat, ik durf niet meer zo goed aan iets te beginnen met zo'n gedachte "want ik zal het wel weer verpesten" (een volgende gedachte als logisch gevolg van de "ik ben onhandig" gedachte). En zo kabbelt mijn denken voort in een negatieve spiraal waarin ik mijzelf omlaag haal en steeds meer tekort doe en me ongelukkig ga voelen waardoor ik ook steeds minder aan durf, aan kan of aan pak en daarmee mijn eigen incompetentie telkens weer bevestigt zie...

Gedachten die je geweld aan doen zijn overtuigingen die niet waar zijn en waar je continu over in gevecht bent met jezelf. Een strijd die ontzettend veel energie kost en waar niets te winnen valt.  Het gevecht in jezelf haalt je uit de realiteit en voedt negativiteit. Je vast houden aan pijnlijke gedachten, maakt je prikkelbaar, kan eetproblemen geven, angst of woede aanvallen omdat die nare gedachten je zo in hun greep houden.

Je schiet misschien wel makkelijk in de verdediging en begint een ruzie of discussie of zwijgt verbijtend en boos over zoveel onbegrip of verwijten.. maar wat doet dit met jou? Wat doe je jezelf aan op deze manier? Hoe stop je dit denken?

Het stopt met realiseren dat je je gedachten niet bent.. die nare gedachten zijn gedachten, zijn negatieve overtuigingen die niet waar zijn. Het is enkel wat je denkt, ze zijn een vervelende gewoonte en je kan ze onderzoeken om er van bevrijd te worden. Je zou zoveel anders en lichter kunnen zijn als je begrijpt waar ze vandaan komen, als je ze anders zou kunnen denken, als je ze los zou kunnen laten en niet continu die innerlijke strijd hoeft te voeren...

Herken je je in wat hier staat.. over hoe gedachten je geweld aan doen en wil je graag hulp of begeleiding in het stoppen van die strijd in je hoofd? Overweeg dan eens counseling.. het inzicht in jezelf, het onderzoek wat je dan aan gaat kan zo bevrijdend en helpend zijn.. Probeer het eens.

dinsdag 11 november 2014

Ouder contact ochtend op school over feestdagen

Via het Centrum Jeugd en Gezin werk ik mee aan ouder contact ochtend op de basisschool de Fontein in Breda. Dit is maandelijks een thema ochtend verzorgen samen met een collega CJGer. Erg leuk om te doen.

Deze ouder contact ochtenden hebben als doel om samen met ouders in gesprek te gaan over opvoeden. De groep kent een aantal ouders die telkens weer onder het genot van koffie en thee samen komen om te kijken naar een diversiteit aan onderwerpen in relatie tot je kind en de opvoeding die je geeft.

We hebben het al een keer over Veiligheid in de wijk gehad. Waar kan je kind veilig buitenspelen? Speelt het al buiten? Spreken ze wel eens af en hoe ga je daar mee om? Waar ga je wel eens met je kind heen als je iets leuks wilt doen buiten de wijk? Weet je ook wat je kinderen doen als ze alleen buiten spelen en mogen ze dat al? Zomaar wat vragen die aanbod zijn gekomen en waar we met ouders (en ik ben zelf ook een ouder) over gesproken hebben, ideetjes hebben uitgewisseld en van elkaar gehoord hebben hoe je invulling geeft aan het buitenspelen en veiligheid voor je kinderen daar in bieden.

Vanochtend ging het over Feestdagen. Sinterklaas en Kerst komt er weer aan en het is wel interessant en leuk om te kijken hoe de feestdagen gevierd worden door de diverse gezinnen. Vooral ook omdat er ouders van diverse culturen en religies bij zijn in deze groep. Een paar ouders zijn nog niet zo lang in Nederland en voor hen was het interessant om te horen wat Sinterklaas en Kerst in houdt, hoe het hier gevierd wordt en waarom. Wie gaat er kijken naar de intocht van Sinterklaas? Vier je ook Sinterklaas thuis of hebben ze in jouw familie of cultuur een feest wat er op lijkt? Wat doe je als de andere kinderen Sinterklaas cadeautjes krijgen maar bij jou thuis is er geen pakjesavond?

Dan blijkt weer dat de feestdagen misschien wel verschillen qua datum maar dat de verschillende culturen en religies ook overeenkomstige gebruiken, tradities en feesten hebben. Dat Molukse mensen ook Kerstmis vieren maar ook Suikerfeest kennen binnen hun gemengde cultuur. Dat er in Turkije ook een kinderfeest is op 23 april en dat er ook een intocht is met een verklede man die cadeautjes uitdeelt. Bijzonder is dat Sinterklaas, de bisschop van Myra was en oorspronkelijk uit Turkije kwam. Dat wisten sommige ouders dan weer niet.

De Pietendiscussie kwam nog even ter tafel maar niemand vond het aanstootgevend of je nou moslim, christen, blank of bruin was en we waren het er gezamenlijk over eens dat Zwarte Piet hoort bij het traditionele sinterklaasfeest. Iedereen ervaarde Zwarte Piet juist als iemand die er bij hoorde.. een feest van blank en bruin en juist niet alleen maar een blank feestje.. Mooi eigenlijk... 

maandag 10 november 2014

Een gastles op het Vitalis college

Vandaag heb ik weer eens voor de klas gestaan. Nou ja .. voor de klas. Ik ben niet zo van het traditionele lesgeven. Ik zit liever in een kring met de klas, bespreek dan graag dingen met de studenten om te kijken hoe ze ergens tegen aan kijken of waar ze mee bezig zijn.

Ik ben niet zo zeer een docente als meer een trainer. Daar zit een nuance verschil in. Ik hou van interactief leren. Leren terwijl je bezig bent met "doen". Zeggen wat je "denkt" en proberen om met verschillende invalshoeken ergens naar te kijken.

Deze keer was ik uitgenodigd bij het Vitalis College in Breda, bij een MBO BBL klas. Werkend leren dus. Een diverse klas qua leeftijd en opbouw. Ze werken allemaal in de zorg, met verstandelijke beperkte cliënten. En maandags gaan ze naar school en hebben ze les. Omdat ze zelf een gastles mochten regelen was er vandaag de beurt aan Novadic Kentron (verslavingszorg) in de ochtend en "Een steekje los?" in de middag.

Geen van allen hadden ze verder nog iets te maken gehad met "Een steekje los?", het spel. Ze waren wel benieuwd wat het inhield en na een korte introductie heb ik ze maar gelijk het spel laten ervaren door te gaan speeddaten met de kwartet variant van de uitbreidingssets Zelfregie en Persoonlijkheidsstoornissen. Deze variant houdt in dat je met vragen en stellingen elkaar gaat bevragen en kaartjes ruilt totdat je met vier andere kaartjes eindigt dan waar je mee begonnen was. Een lekkere energizer zo vlak na de lunch, dit om te voorkomen dat de afterlunchdip er in zou hakken.

Nadat de studenten daarmee klaar waren heb ik ze het bordspel uitgelegd, de ontstaansgeschiedenis van het spel en waarom het spel er is gekomen. Dat het doel is om over psychische gezondheid en kwaliteit van leven met elkaar in gesprek te gaan op een speelse maar toch ook wel serieuze manier.

Ze gingen daarna in twee groepjes uiteen om vragen, stellingen en fotokaartjes te bespreken in de thema's hulpverlening en sociale contacten. Hier werden interessante gesprekken gevoerd waarbij er in nader en dieper werd gekeken naar wat je bijvoorbeeld in de communicatie bij jezelf kan verbeteren, wat herstel voor jou betekent en hoe je aan kijkt tegen mensen met een beperking of stoornis.

Al snel merkten ze dat je hele mooie gesprekken kon voeren met elkaar en dat elk kaartje weer uitnodigde om eens een ander onderwerp binnen de psychologie of van de psyche bespreekbaar te maken met elkaar. Dat je daardoor uitgedaagd werd om telkens weer te kijken wat een ander daar van denkt of hoe die het ziet en in hoeverre dat overeen komt met hoe je er zelf tegen aan kijkt.

Na een korte pauze besloten we met een quiz variant waarbij ik twee teams tegen elkaar heb laten strijden met kennisvragen, woord raden en tekenen/uitbeelden. Hier waren de Opstekers te verdienen en daarom werd er fanatiek mee gedaan. Het eindigde in een gelijke stand waarbij uiteindelijk een eigen uitbeelding de definitieve winnaar opleverde..

Deze gastles/workshop werd gewaardeerd met woorden als "afwisselend, inspiratief, actief, leuk, leerzaam, reflectief interessant en vooral ook verrassend". Ze hadden dit niet zo verwacht en het was voor hen een leuke manier om eens op een hele andere manier met elkaar over hun vak bezig te zijn!

zondag 9 november 2014

Afleren en aanleren = veranderen



Stel, je hebt een slechte gewoonte, een naar trekje.. iets waar je niet zo blij mee bent. Dan wil je daar op een goed moment van af. Je wilt het niet meer.. je vindt het vervelend. Het kan gaan om een verslaving zoals roken of teveel drinken, het kan gaan om iets wat je telkens weer doet en waar je later spijt van hebt zoals niet eerlijk zeggen wat je werkelijk wilde, een leugentje waar de waarheid beter had gewerkt of misschien gaat het wel om het telkens weer vervallen in oud gedrag als je kwaad wordt of gefrustreerd raakt en je je al 100x had voorgenomen om je niet meer uit je tent te laten lokken of boos te worden.

Iets wat je aangeleerd hebt (dat is hetgeen waarmee je niet bent geboren) is zoals ze dat in de psychologie zeggen: geconditioneerd gedrag. Geconditioneerd gedrag hebben we allemaal en is gebaseerd op het principe: plezier vermeerderen (winst) of pijn vermijden (verlies).

Je hebt iets eigen gemaakt doordat er een voordeel in te behalen was. Je kon er plezier uithalen. Zo beginnen mensen vaak met roken. Niet omdat het roken zo lekker smaakte in het begin want je werd er vaak misselijk van, kreeg het benauwd en het stonk. Het plezier zat niet in het roken zelf maar in het "erbij horen" of "stoer doen". Kijk mij eens een flinke kerel of hippe meid zijn.

Boos worden als je gefrustreerd raakte als kind, kan je opgeleverd hebben dat je aandacht kreeg, dat mensen je wilde helpen, je alsnog je zin kreeg misschien als je maar kwaad genoeg werd.

Zelfs ziek zijn, wat op zich vervelend is, kan winst opleveren. Immers als je ziek bent, kan je eens lekker uitrusten, hoef je niet meer aan allerlei verplichtingen mee te doen. Het kan dienen als uitvlucht om een moeilijke situatie niet aan te hoeven gaan of het kan helpen om geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen voor hetgeen je eigenlijk verantwoordelijk bent. Dit noemen ze ziekte winst en ziekte winst is een soms zelfs onbewust mechanisme wat mensen ernstig, chronisch of langer ziek houdt dan eigenlijk nodig is. Je ziet dan dat als bepaalde stressfactoren zijn aangepakt, de ziekte prompt ook ophoudt te bestaan of sterke verbetering laat zien.

Pijn vermijden houdt vooral in dat je dingen niet (meer) doet omdat je er ooit een teleurstellende ervaring mee gehad hebt. Je hebt een blauwtje gelopen, dus je vraagt niemand meer mee uit angst voor nog een afwijzing. Je wilt niet meer op examen omdat je een keer gezakt bent en hebt daarmee faalangst of examenvrees ontwikkeld.

Kortom.. allemaal geconditioneerd oftewel aangeleerd gedrag (denken en voelen).

"Maar hoe je kom je hier nou van af?" Vragen dan veel mensen. "Ik weet nu wel hoe het zit maar ik wil er van af en dat lukt me maar niet. Ik word daar zo gefrustreerd van!" De magische toverspreuk is:

You can't get rid of things, you transform them..

Oftewel.. je kan ergens niet zomaar van af komen.. je zult het dienen te transformeren. Dat laatste betekent dat je het in iets anders dient te veranderen. Als er iets is in onze menselijke natuur, dan is het dat je dingen niet kan weglaten. Dan ontstaat een leegte. En leegte is iets waar de meeste mensen absoluut niet tegen kunnen. Het maakt ze onrustig, angstig, verward, gedesoriënteerd, chaotisch. Mensen willen iets hebben, een houvast, een nieuw perspectief, een kader, regels of iets anders wat ze kunnen denken, voelen en doen.

Stoppen met roken, lukt niet als je alleen maar wilt stoppen met roken. Er ontstaat een leegte. Stoppen met snoepen, te veel eten, kwaad worden als het niet nodig is, angstig zijn of waar je dan ook mee wilt stoppen, lukt niet als je enkel wilt stoppen. Je zult er iets mee moeten doen. Het veranderen in iets anders. Vervangend denken, voelen en gedrag. Dat is nog een heel proces.. om uit te vinden wat bij je past. Hoe jij het succesvol anders kan aanleren.. want daar hebben we het over. Iets succesvol aanleren. Afleren is namelijk eigenlijk niets anders dan iets anders succesvol aanleren.. dat noemen ze veranderen.. De leegt die ontstaat opvullen met iets anders wat wel werkt..

zaterdag 8 november 2014

Spelen met "Een steekje los?"

Vandaag weer mee gewerkt als spelleider met een spelworkshop met het spel "Een Steekje Los". Dit keer in Dongen voor het vrijwilligers teamuitje van GGZ Breburg. Blijft altijd weer erg leuk om te doen.

Na een korte uitleg hebben we onder het genot van koffie en wat lekkers een gespreksrondje gemaakt waarbij de mensen in diverse samenstellingen met elkaar in gesprek gingen over thema's als gezondheid, hulp, zingeving, vrije tijd, studie en beroep, relaties of sociale contacten.

De vragen, stellingen en foto's nodigden uit tot mooie gesprekken waarbij men elkaar de eigen ervaringen vertelde. De vrijwilligers leerden elkaar weer een beetje beter kennen op deze manier. Ik begreep dat ze elkaar niet zo vaak zagen en meer met hun vrijwilligerswerk bezig waren dan met elkaar. Deze speelse manier van vragen beantwoorden maakte dat ze op een andere manier met elkaar in contact kwamen en over dingen konden praten die je normaliter zomaar niet even ter sprake brengt.

Daarna hebben we de competitie aangemoedigd door ze in vier teams te verdelen en op deze manier een wedstrijd element in te brengen. Fanatiek werden de kennisvragen beantwoord. Er werden woorden geraden en tekenen/uitbeelden leidde tot grappige en leuke afbeeldingen.

Nadat we met z'n allen alles opgeruimd hadden hebben we op uitnodiging van GGZ Breburg lekker mee mogen eten bij de Bourgondiër in Dongen. Daar hebben we nog even nagepraat met de mensen over het spel en ervaringen uitgewisseld over vrijwilligerswerk.

Kortom een leuke ontmoeting met collega's in de zorgverlening!

vrijdag 7 november 2014

Wat geeft jou de meeste kans op succes?


De manier waarop je iets aan pakt geeft je de meeste kans op succes. Zo.. die is er uit. Klinkt simpel hé?

Dan volgen er de vragen.. hoe pak ik het aan? Hoe kan ik het doen? Wat als... En daar zitten de risico's op mislukking. Het is prima om na te denken hoe je iets aan gaat pakken. Beter van wel zelfs want lang niet alles wat impulsief gedaan wordt is succesvol. Enige overdenking en planning is wel een aanrader.

Het bovenstaande plaatje kent een startpunt en een eindpunt. Links boven is het startpunt en met dit soort gedachten en gedrag, is de kans op succes klein of nihil. Naarmate je het pad volgt, zul je zien dat de gedachten meer helpend zijn om succesvol te kunnen zijn. Herken je die gedachten? Waar zit jij meestal op dit pad?

Elke stap is waardevol die je zet op jouw levenspad. Elk onderdeel is een stukje richting het uiteindelijke doen. Het iets tot stand brengen of dat iets lukt. Het maakt dan niet uit of je het over solliciteren, werk, moederschap, yoga, mediteren, een boek schrijven of boodschappen doen hebt. Uiteindelijk kan iets pas werkelijk gecreëerd worden als je het "doet". Als je in overeenstemming bent met wat je wilt bereiken in je gedachten, houding en gedrag.

Vaak lukt het wel als je het "doet". Soms zal je iets meerdere keren moeten doen, moeten oefenen voordat het echt succesvol wordt. Succes komt met vallen en opstaan en heel veel keren opnieuw proberen tot je ergens echt goed in bent. Dat geldt voor leren lopen als voor auto rijden of voor een muurtje metselen.

Hoe reageer je als iets niet (meteen) lukt? Durf je dan ook hulp te vragen? Doen is de sleutel tot succes.. veel doen dus..

donderdag 6 november 2014

Een succesvol recept!



Een recept tot succes is een gerecht wat je goed voorbereid. Je kan dit recept in je eentje maken maar het is makkelijker als je het samen doet. Samen iets maken en dingen bereiken is leuk en daar leer je van.

Het is ook leuker om het samen op te eten dan in je eentje te gaan eten van wat je zo lekker gekookt hebt. Als je kan genieten van elkaars recepten en kookkunsten dan geniet je dubbel zoveel dan als je het in je eentje doet.

Iets klaar maken is een stuk fijner en makkelijker als je er vol overgave en passie aan begint. Een beetje snufje vreugde of er "zin in" hebben is wel helpend om er echt iets moois en lekkers van te maken. Lef tonen door eens te experimenteren met nieuwe ingrediënten of andere combinaties maakt het spannend en origineel. Dat maakt het een gerecht met jouw unieke stijl en smaak.

Heb oog voor andermans kwaliteiten. Andere mensen kunnen je zoveel leren want elke keuken heeft weer zijn eigen geheimen en ingrediënten. Wissel het eens af en probeer eens wat Indisch of wat Marokkaans of Turks. Ook de Italiaanse of Spaanse keuken heeft zo zijn specialiteiten en maakt dat je niet elke keer hetzelfde eten op tafel hoeft te zetten. Pak het beste uit alles en maak er iets geweldigs mee.

Neem de tijd om te koken en er echt iets lekkers van te maken. Niemand zit te wachten op een efficiënte snelle hap waarmee je enkel je maag vult maar waar je nauwelijks van kan genieten of die weinig voedingswaarde verder heeft. Dat is even handig maar op de lange duur verschraald dit je zin in koken en eten. Het is ook niet gezond voor je lichaam en welbevinden.

Als je klaar bent met koken en je hebt de maaltijd genuttigd, kijk dan nog even terug hoe het was, wat je er lekker aan vond, wat je de volgende keer anders zou willen doen of proberen. Praat daar over met je kookcollega's of tafelgenoten. Op die manier creëer je weer ideetjes voor een volgend succesvol gerecht.


Succes

1 Snufje vreugde
2 el veranderbereidheid
100 dl. doorzettingsvermogen
300 gram lef, durf of moed
500 gram doelstelling
3 stuks informatie
5 stuks educatie
1 zakje zelfreflectie

Samen serveren met dankbaarheid, waardering en vergeving voor het beste resultaat..



Zoals je misschien al door had, geldt bovenstaande beschrijving niet alleen voor het koken van een lekkere maaltijd. Vul voor gerecht, eten en maaltijd eens woorden in als werk, organisatie of product .. of denk eens aan je relatie met je partner hoe je die leuker, fijner en lekkerder kan maken..

woensdag 5 november 2014

De treinreis van het leven...



Geïnspireerd door Harry Potter en een mooi mens die Marjolein heet, kwam ik op dit blogje. Zat ik gisteren de eerste film van Harry Potter weer eens bij toeval te kijken omdat deze op tv was. Niet dat ik nou zo'n fan van Harry ben (alhoewel ;) ) maar wat de film deze keer een extra dimensie gaf was dat we inmiddels de Harry Potter reis gemaakt hebben een paar jaar geleden in Noord Engeland en Schotland.

Ik heb Zweinstein in het echt gezien, het prachtige kasteel waar de "toverschool" gesitueerd was. We hebben bijna alle filmlocaties bezocht, de prachtige meren (lochs) en de Schotse hooglanden.. en heel bijzonder we hebben in de Zweinstein Express gezeten.. De trein die meermaals is gebruikt voor de HP films. We hebben er in gezeten, dezelfde reis gemaakt.. we kwamen alleen niet op Zweinstein uit en startte ook niet op perron 9 3/4 maar bij Fort William. Maar dat maakte niets uit.. Vakantie in Schotland is als een sprookje.. zo mooi.

Maar goed, voordat ik weer helemaal weg zwijmel in mijn vakantie herinneringen, ga ik terug naar wat ik wilde schrijven. Ik las een mooi gedicht van Marjolein waar ze haar treinreis beschreef, hoe ze iemand ontmoette tijdens haar levensreis die haar bewust maakte van de reis en hetgeen ze mee maakte. En zo gaat het... het is een mooie metafoor..

We zijn op reis, op reis door ons leven. Het is te vergelijken met een treinreis. Op enig punt stappen we in, in een trein die een bepaalde bestemming heeft. Die bestemming kan een baan zijn, een relatie krijgen, een studie voltooien of iets anders willen bereiken. We willen ergens heen.. we hebben verlangens, behoeften en wensen. We zijn onderweg er naar toe.. of dat nou iets heel aards is zoals een baan of iets heel spiritueels als "verlichting".. hoe dan ook we zijn onderweg. We kunnen bijna niets anders dan onderweg zijn..

Onze trein geeft ons mede passagiers.. Ze stappen in, hebben dezelfde bestemming, ze reizen een tijdje met ons mee en sommige stappen dan weer uit. Die mede passagiers kunnen vrienden zijn, familieleden, partners, collega's of kinderen.. Soms stappen we samen uit op een bepaald station omdat onze bestemmingen gehaald zijn en we een nieuwe bestemming hebben. We leren in andere treinen, weer andere mensen kennen, zij geven ons nieuwe inzichten of herinneren ons aan oude dingen uit ons verleden die nog niet "af" zijn.

We voeren mooie gesprekken tijdens onze reis, we kunnen ook ruzie maken met anderen omdat we ons aan hen storen. We kunnen er zelfs eerder voor uit stappen om ze te ontlopen of te vermijden, we kunnen een trein later pakken.. of een ander traject kiezen. (De NS zal vast heel blij zijn met dit blogje, bedenk ik me nu). We kunnen een sprintertje nemen of een intercity.. net waar we heen willen en hoe snel we willen gaan.

En zo reizen we met elkaar mee. En soms stoppen we even. Op een mooi klein stationnetje. We gaan daar op bankje zitten en laten een paar treinen aan ons voorbij gaan. We lopen misschien wat in de omgeving om even tot rust te komen van al die veranderende landschappen die we onderweg tegen kwamen tijdens onze reis.

Dan pakken we weer een trein richting een druk station en begeven we ons in de menigte en reizen we even niet meer verder. We gaan dan druk aan de slag op onze bestemming door leuke dingen te doen of dingen te doen noodzakelijk zijn..

En soms willen we weer terug naar die oude nostalgische trein.. de trein die ons thuis gaat brengen..

Vader en dochter

Als vader heb je vaak een andere rol dan als moeder als het gaat om kinderen groot brengen. Je bent een rolmodel voor je kinderen.

Lees hier verder

maandag 3 november 2014

Mensen zijn wat ze als kind geleerd hebben


Nature versus Nurture. Het verhaal van de genen en de opvoeding. Wat zit in je en wat is aangeleerd? In de psychologie wordt dit onderzocht door gedragsonderzoek te doen en te kijken naar kinderen in de diverse ontwikkelingsfasen in relatie tot de situatie waarin ze leven. Met name bij tweelingen die gescheiden zijn opgegroeid is dit het meest interessant want zij zijn genetisch gelijk aan elkaar. De verschillen die ze dan hebben komen uit opvoeding en de omgeving waar ze zijn opgegroeid.

Wat we leren, leren we van onze verzorgers en daarna van onze familie, leraren, vriendjes en kennissen. We leren door te observeren, we leren door straf die we krijgen, we leren doordat we ergens plezier van ervaren, we leren door te imiteren en te oefenen met nieuw of ander gedrag. We leren door te lezen, kennis op te doen en door fouten te maken (trial and error).

De wereld om ons heen is onze leerschool en van elk mens of situatie haal je wel weer een leerervaring. Voeg je iets toe aan je ervaring en beleving. Je stopt het in je hoofd bij al je andere feiten, weetjes en informatie uit het verleden. En op een goed moment komt dat er in bepaalde combinaties weer uit afhankelijk van de situatie waar je je dan in bevindt of met wie je in gesprek bent.

Het is logisch dat negatieve ervaringen doorgaans negatief gedrag opleveren en positieve ervaringen positief gedrag. Wil je de cirkel van negatief gedrag doorbreken en ombuigen naar positief gedrag dan is dat nog een hele klus. Dat is bij kinderen al niet makkelijk en als het om een volwassene gaat blijkt het nog moeilijker te zijn om ander of nieuw gedrag aan te leren aangezien de hoeveelheid "oude informatie" behoorlijk groot en star kan zijn. Het vraagt enige flexibiliteit, doorzettingsvermogen en vertrouwen om dan te willen en durven veranderen. Het vraagt inzicht en bewustmaking van de noodzaak om te veranderen.. en uiteindelijk vraagt het moed om de onzekerheid, chaos en angst te durven ondergaan om die verandering mogelijk te maken.

Toch kan verandering ook leuk, plezierig en prettig zijn. Met het doel voor ogen wordt het makkelijker om vol te houden en ligt er iets positiefs in het vooruitzicht. De stapjes er naar toe kunnen avontuur worden, een mooie reis waarin lief en leed doorleeft worden zonder dat het ondraaglijk zwaar wordt.  Counseling kan je die reis bieden maar alleen voor wie durft ;)


zondag 2 november 2014

10 Stapjes die je helpen voor jezelf te kiezen


Voor jezelf kiezen kan nog best moeilijk zijn. Vooral als je in relaties zit met anderen die je verstikken, die maken dat je je beklemd voelt of waarin je jezelf steeds verder kwijt raakt. Mensen roepen dan vertwijfeld uit: "ik weet niet meer wie ik ben en wat ik nou eigenlijk echt wil? Hoe kom ik terug naar mijn eigen essentie, mijn eigen zelf?"

Nou kan je daar een hele spirituele verhandeling over gaan beginnen, over "het zelf" en "het ego" en in hoeverre dat wel of niet bestaat maar dan spreek je bijna over een andere dimensie of bestaansniveau en vooralsnog zitten we op de planeet die aarde heet en zijn we in een lichaam gestoken met een stel hersenen en een psyche waarmee we het vooralsnog hier moeten doen. Dus ik hou het even aards en ga door op het psychologische zelf.

Dit is het "zelf" wat we doorgaans met "ik" aanduiden als we het over onze eigen persoonlijkheid hebben. Het "ik" wat in ons dagelijkse leven van alles denkt, voelt en doet. Het "ik" wat zich soms prima voelt en soms ook wat minder prima voelt, dat het soms gewoonweg moeilijk vindt allemaal en dan helemaal niet meer weet hoe het verder moet of hoe het zich voelt of zou moeten voelen.. Het "ik" dat soms door medicatie of andere middelen verdoofd is, afgevlakt kan zijn of zichzelf heeft verschanst achter dikke muren ter bescherming van onze kwetsbaarheid.

Mooi zo'n psychisch bouwwerk maar zie dan nog maar in relatie tot anderen jezelf te zijn in de gewone buitenwereld.

Voor jezelf kiezen is een stap dichter naar wat je wilt of wie je wilt zijn. Dat kiezen voor jezelf is niet enkel een psychische aangelegenheid. Dat is niet alleen maar ergens over nadenken maar dient uiteindelijk uiting te krijgen in hoe je je opstelt in je eigen leven, hoe je in de maatschappij staat, met wie je om gaat en met wie je niet (meer) om gaat, wat je doet, wat je zegt en waar je naar toe wilt.

Dat start met een gedachte.. een leidraad.. en dat vindt zijn uitwerking met "doen"... Welke stap ga jij zetten? 


zaterdag 1 november 2014

Socialer door afwijzing?

Socialer door afwijzing kopt een artikel in de nieuwe Psychologie Magazine op blz. 10. Met interesse lees ik het artikel waarbij blijkt dat uit wetenschappelijk onderzoek naar voren is gekomen dat mensen die zich zojuist wat genegeerd of afgewezen hebben gevoeld vervolgens meer rekening houden met anderen en minder egocentrisch zijn omdat ze er meer moeite voor doen om bij de ander goed over te komen. Wellicht om de volgende keer wel in de smaak te vallen? Na zo'n verlieservaring wil je het liefst niet weer afgewezen worden natuurlijk..

Ik denk even door.. Ik heb met mensen gesproken die ooit in hun leven gepest zijn. Ik heb er een aantal van hen gecounseld en wat mij opviel was dat zij stuk voor stuk moeite hadden om hun grenzen te trekken, graag anderen ter wille zijn en tot eigen ergenis toe behoorlijk please gedrag vertonen. Ze zeggen dat dit aangeleerd gedrag is geworden dat ze daarom nu niet meer in staat zijn om eens keihard "nee" te zeggen. Ze hebben moeite met voor zichzelf opkomen en ze zijn doorgaans niet assertief maar subassertief of agressief. Als ze "nee" willen zeggen slaat de angst ze al om het hart. Het roept paniekgevoelens op om voor zichzelf op te komen.

Die sociale aanpassing na zoveel afwijzing door pesten, leidt er kennelijk toe dat als het langdurig is, die afwijzing, dat je je zo vaak aanpast aan anderen en zoveel rekening houdt met anderen dat je jezelf verliest, dat je jezelf niet meer belangrijk vindt en dat je continu in zit te schatten en rekening houdt met wat die ander belangrijk vindt of wilt. Je weet op den duur niet eens meer wat je nou zelf eigenlijk wilt of belangrijk vindt. Je gevoelens hieromtrent stompen af, je hebt ze al zolang genegeerd omwille van de lieve vrede...

Niet zelden zie je dat faalangst ontstaan als het niet zo goed lukt om die ander te vriend te houden. Als het pesten langduriger is geworden. Dit leidt weer tot een negatief zelfbeeld en minderwaardigheidsgevoelens. Een negatieve cirkel is geboren en daar kom je zomaar niet meer uit.

De onderzoeksresultaten bij afwijzing mogen dan positief koppen dat je socialer wordt door afwijzing. Op de lange duur gaat dit voordeel volledig kapot.. je wordt niet socialer.. je past je steeds meer aan.. en je verliest jezelf ermee....veel mensen worden er angstig van en niet zelden hebben ze last van paniekaanvallen, depressie of burn-out.

maandag 27 oktober 2014

Wat zit er in jouw koffertje?




Ken je dat? Dan ben je net bezig om te vertellen wat je dwars zit of waar je tegen aan loopt en dan begint je gesprekspartner plotseling het gesprek naar zich toe te trekken door over een gelijksoortige ervaring te praten die hij of zij zelf heeft meegemaakt. We doen dit allemaal op zijn tijd want niets is heerlijker dan lekker keuvelen over gemeenschappelijke ervaringen en hoe stom of leuk iets was.

Toch is het ook wel eens heel irritant als je ergens heel erg mee zit en je wilt gewoon een luisterend oor, iemand die aandacht voor je heeft en interesse in je toont door er op door te gaan en je vragen te stellen over hoe iets voor je was of wat je er zo moeilijk aan vond. Echt luisteren.. zonder over zichzelf te beginnen.

In het sociaal verkeer is het belangrijk dat je ervaringen deelt met elkaar. Het is een beetje de specie tussen de stenen op relatiegebied. Ik vertel iets aan jou, jij vertelt iets aan mij en we stellen elkaar een beetje kwetsbaar op naar elkaar als we iets intiems tegen elkaar vertellen wat niet heel de wereld mag weten verder. Het smeden van vriendschapsbanden is hier op gebaseerd en er hoort een bepaalde mate van gelijkwaardigheid en evenwichtigheid in te zitten.

Op het moment dat die gelijkwaardigheid of evenwichtigheid verstoord raakt doordat de een veel meer deelt dan de ander of de ander alleen maar luistert terwijl de een constant aan het woord is, dan gaat het mis. Er is iets mis in het principe van geven en nemen of de intieme details gaan voorbij de grenzen van wat je nog wel of niet wilt horen van die ander. To much info... what has been said, can't be unsaid anymore..

Lastig is dat.. vaak zie je dat mensen in diverse relaties, verschillende dingen delen. Met de een kan je lekker shoppen of stadten, bij de ander kan je je diepste zieleroerselen kwijt en soms heb je iemand nodig waarmee je ongegeneerd kan schaterlachen zonder verder erg ingewikkeld daarover te hoeven doen.

Iemand die naar je luistert, die alle aandacht voor jou heeft zonder het eigen tasje voortdurend open te maken is eigenlijk iets wat niet past binnen de gelijkwaardigheid en evenwichtigheid van vriendschapsrelaties. Dan zit je meer in een therapeutische setting waarbij alle aandacht op jouw verhaal gericht is. Soms kan je dat bij een goede vriend of vriendin wel kwijt maar lang niet altijd lukt het dan om de diepgang, de reflectie of onbevooroordeeldheid te vinden die je even nodig hebt als je je meest moeilijke of pijnlijke zaken eens wilt bespreken. Daarbij zet je de vriendschap wat in de redder/slachtofferrol en dat wil je dan ook weer niet. Dat voelt niet fijn..

Als je behoefte hebt aan een luisterend oor zonder de bagage van een ander erbij te krijgen dan kan je hiervoor bij Minerva Counseling terecht.

zondag 26 oktober 2014

De witte of de bruine pop?


Best wel shockerend dit filmpje. Kinderen uit Mexico worden geconfronteerd met twee baby poppen. Een blanke en een donkere baby pop. Als de onderzoekster hun vraagt wel pop ze leuker vinden of mooier vinden dan wijzen ze nagenoeg allemaal de blanke pop aan. De donkere baby pop krijgt van hen alle negatieve eigenschappen opgeplakt en de blanke pop wordt door hen geïdealiseerd.

Wanneer de onderzoekster door vraagt waarom ze de bruine pop slecht vinden en de blanke pop beter, komen er uiteenlopende antwoorden. Sommige kinderen kunnen het niet verklaren of gooien het enkel op de huidskleur.

Als de onderzoekster hen vervolgens vraagt op wie ze zelf het meeste lijken zie je een intern conflict bij sommige kinderen ontstaan. Toch wijzen de meeste de blanke pop aan terwijl ze zelf ook getint zijn, bruine ogen hebben en minder overeenkomsten met de blanke pop als met de donkere pop hebben.

Het filmpje laat zien dat discriminatie op grond van huidskleur en uiterlijk er al vroeg in zit. Kinderen zijn heel erg beïnvloedbaar en dat al op jonge leeftijd. Het is daarom geen wonder dat op latere leeftijd dit soort denkbeelden zich helemaal vast gezet hebben en nog maar moeilijk veranderbaar blijken. Toch is dit aangeleerd gedrag, zo word je niet geboren.

Als je het filmpje kijkt zet dan even de Engelse ondertitels aan anders is het moeilijk te volgen. 

zaterdag 25 oktober 2014

Hoe gek is Nederland?


Veel mensen hebben wel eens te maken met psychische klachten, maar er zijn ook mensen die fluitend door het leven gaan. Hoe kunnen zulke grote verschillen tussen mensen bestaan? En hoe vaak komen psychische klachten eigenlijk voor? Help deze vragen te beantwoorden door vragenlijsten in te vullen over uw krachten en klachten. U krijgt een overzicht van uw resultaten vergeleken met die van de Nederlandse bevolking.

Houd 30 dagen bij hoe u zich voelt, denkt en gedraagt, en ontvang een op maat gemaakt model van uw eigen gevoelsleven.

Het belangrijkste doel van HoeGekIsNL is wetenschappelijk onderzoek. Ze gaan de eerste resultaten van HoeGekIsNL aan het einde van dit jaar analyseren.

Voor de eerste analyseronde kan je nog vragenlijsten invullen, namelijk tot 30 november 2014. Hoe meer vragenlijsten per persoon zijn ingevuld, hoe beter en betrouwbaarder het onderzoek dat we ermee kunnen doen.

Op maandag 27 oktober vertelt prof. dr. Peter de Jonge over HoeGekIsNL tijdens een avond georganiseerd door Studium Generale in Groningen. De presentatie is onderdeel van een serie getiteld 'Alledaagse Gekte'.