zaterdag 31 mei 2014

Hoe wij leren

Mooie infographic van hoe wij het beste leren. Ik heb 'm uit het Engels vertaald zodat het wat beter te begrijpen is voor wie het Engels niet zo machtig is. Het is interessant om te zien hoe het leerproces in relatie tot de verschillende zintuigen verloopt.

Je ziet dat er een verschil is tussen passief en actief leren. Actief leren werkt ook vele malen beter en dit is wel handig om te weten als je zelf iets goed onder de knie wilt krijgen of een training wilt geven die ook echt de ander iets mee geeft, waar hij of zij iets van geleerd heeft.

Passief leren is informatie tot je nemen. Dit gebeurt met name via woorden, geluiden en beelden. Onze oren en ogen zijn de zintuigen waarmee je passief informatie opneemt. Je hoort, leest of ziet wat en dat sla je op je in je hersenen... althans voor slechts 10 tot 50%. Hiervoor geldt dat als je iets ziet en hoort zoals in een film kijken of een demonstratie zien, je het beter opslaat in je geheugen dan als je het enkel ziet of hoort zoals op een radio of bij het lezen van een boek.

Actief leren is heel andere koek. Daar komt het "doen" om de hoek kijken. Het handelen, het ervaren is een activerende gebeurtenis die maakt dat je niet alleen ergens naar kijkt of iets hoort maar dat je actief er een rol in mee speelt. Discussiëren bijvoorbeeld is een actievere handeling waarbij je, indien je actief mee doet in de discussie, er meer van leert. Je bent betrokken in de situatie, maakt er deel van uit en je zintuigen alsmede je denken worden uitgedaagd om actief met de materie of de "stof" om te gaan.

De meest actieve manier van leren is het "doen alsof" of het "doen". Rollenspelen, simulaties, een presentatie geven of het na doen van iets wat je geleerd hebt maakt dat je hersenen het nog beter integreren in je gedragsrepertoire. Je kan stof het beste aanleren en beheersen door het te doen. Oefenen dus.. zo leer je lopen, zo leer je fietsen, autorijden, typen, een andere taal spreken en nog heel veel meer.. Doen dus!

Dat geldt ook voor counseling. Tijdens counselingssessies praat je actief over wat je is overkomen. Waar je mee zit. Je bent niet passief aan het luisteren naar wat de counselor zegt want dat zou weinig opleveren. De counselor daagt jou uit om te kijken naar jezelf, te vertellen over jezelf, waar je mee zit, wat je dwars zit en wat jij belangrijk vindt, waar je een oplossing voor wilt. Daarna zal de counselor je helpen om nieuwe dingen aan te leren door ze anders te gaan doen, door er mee te oefenen en daar het dan weer over te hebben.. en zo leer je via counseling at het ook anders kan.. dat het beter kan, dat jij je beter kan voelen. Kijk voor meer info op Minerva Counseling en maak gebruik van een gratis kennismakingssessie.

vrijdag 30 mei 2014

Eenzaamheid van "ik" naar "wij"


Over eergisternacht – toen hier weer mensen werden geëxecuteerd – hoeven we elkaar niets te vertellen. Nooit zal ik het uitzicht door het celraampje vergeten op die angstaanjagende nachtelijke hemel. Vreemd hoe je in zulke uren alleen denkt aan die mensen, die je nooit zou willen missen, terwijl de gedachte aan jezelf helemaal terugtreedt of zelfs verdwijnt. Dan merk je pas hoe sterk jouw leven verbonden is met dat van anderen, dat het centrum van je leven buiten jezelf ligt, hoe weinig je eigenlijk een enkeling bent. De dood van vrienden of een dierbare voelt alsof het een stuk van jezelf is dat sterft. Daardoor weet ik dat de betekenis van het menselijk leven veel verder reikt dan de grenzen van mijn eigen lichamelijk bestaan.’ (Dietrich Bonhoeffer, 2003)

Een stukje beleving van iemand die opgesloten zat in een nazi vernietigingskamp. Het stukje laat treffend zien dat wij als mensen in relatie tot anderen leven. Onze dierbaren, de mensen die ons het dichts bij staan, zijn enorm belangrijk voor ons. Een gezonde hechting noemt men dat in de psychologie. Als we een van onze dierbaren moeten missen dan voelt het als een enorm gemis, alsof er een stukje van ons zelf is dood gegaan.

Vaak willen mensen ook niet meer verder leven als ze hun partner of kind kwijtraken. Dit laat zien hoe zeer de ander een deel uit maakt van jouw leven. Dat jouw leven voor jezelf pas van waarde is als daar dierbare anderen in zijn. En als je denkt aan de dood van hen waar je van houdt dan besta je zelf even niet meer, zoals het stukje hierboven zo treffend verwoord. Het gaat dan niet meer om "ik"  maar om die ander in relatie tot ons.. om "wij". Het "wij samen", het gevoel van eenheid ervaren wat je met die ander hebt. Het soms zelfs in elkaar verliezen, samensmelten waarbij er geen "ik" of "jij" meer bestaat.

Als enkeling, als eenling ben je zo maar alleen. Je hebt niemand om je aan te toetsen, niemand die jouw rol als moeder, partner, zus of dochter bevestigt. Je hebt geen rol zonder die ander, je verliest er een stuk identiteit mee. Zonder anderen ben je een enkeling zonder betekenis in een sociale context. Vandaar ook dat eenzaamheid zo knagend pijnlijk is, het ontneemt je niet alleen die ander maar het ontneemt je ook een deel van wat je zelf was ten opzichte van anderen. Het ontneemt je het gevoel mens onder de mensen te zijn. Er niet alleen voor te staan..

maandag 26 mei 2014

Fouten maken mag maar geef niet op!

Het is niet erg als je valt, het is pas erg als je weigert op te gaan staan.

Een mooie quote die ik al jaren een warm hart toe draag. Fouten maken mag.. het even niet meer zien zitten mag ook gerust. Accepteer het, verdraag het.. het zit tegen, het gaat even niet zo lekker. Iets mislukt en je baalt er van. Nou moet het weer over? Of niet? Of blijf je bij de pakken neerzitten en geef je het op?

Succes is voor doorzetters is uit psychologisch onderzoek gebleken. Degenen die succesvol waren, dat zijn degenen die zich niet uit het veld lieten slaan. Degenen die doorgingen waar anderen stopten en het opgaven. Succes valt of staat met het kunnen verdragen van tegenslag. Het opnieuw durven beginnen en toch weer er voor gaan.. doorgaan tot het wel lukt.

Het filmpje hieronder is daar een prachtig voorbeeld van, als je me niet gelooft. Deze vrouw zet een topprestatie weg.. ze gaf het niet op, ze liet het niet op zich zitten, ze ging door, ze zette zich voor 150% in en ging er voor.. met succes!



Heb je moeite om de draad weer op te pakken of zie je het echt niet meer zitten en weet je niet hoe je verder moet? Dan kan je altijd begeleiding van een coach vragen. Dat doen ze in de sportwereld ook. Zonder coaching lukt het vaak niet om jezelf te overstijgen. Een mens heeft een spiegel nodig, iemand die je aanmoedigt, die je helpt als je het even zelf niet meer zitten. Iemand met kennis van het vak. Minerva Coaching kan jou helpen als jij het even niet meer ziet zitten en niet meer weet hoe jij verder moet met je leven. Kijk op de site wat coaching voor jou kan betekenen.

zondag 25 mei 2014

Zelfvervullende profetie

Een van denkfouten die mensen kunnen maken is de "zelfvervullende profetie". Ze hebben een bepaald beeld of een bepaalde gedachte bij een situatie of bij iemand en doordat ze met die insteek, die gedachte de situatie in gaan of de persoon tegemoet treden, creëren ze eigenlijk zelf dat hetgeen ze al dachten, werkelijkheid gaat worden.

Een voorbeeld daarvan is dat iemand bang is om in de steek gelaten te worden. Iemand die daar bang voor is zal zich sneller vastklampen aan iemand of binnen een relatie. Hij of zij gaat een ander controleren, volgen om zijn angst om verlaten te worden te verminderen of bevestigd te zien. Vaak komt jaloezie daarbij om de hoek kijken en een soms ziekmakende manier van claimen van de partner of persoon die men vast wilt houden. De laatste krijgt het echter zo benauwd van het claimende gedrag, van de controles en de jaloezie en het zich steeds moeten verantwoorden of tegen moeten spreken van de angstige vermoedens, dat die als vanzelf de angstige persoon van zich af gaat duwen om meer ruimte te krijgen. Zo'n relatie kan voor de ander zo verstikkend werken dat die angstige persoon inderdaad in de steek gelaten gaat worden omdat er niet mee te leven valt. Hierop zegt men dan: "zie je wel, ik wist het wel.. ook jij laat mij in de steek, net als al die anderen deden... mensen zijn niet te vertrouwen".

De cirkel is rond. De profetie is uitgekomen maar hetgeen er over het hoofd gezien wordt is dat dit door de angstige persoon zelf veroorzaakt werd. Het angstige gedrag en het vooruitdenken vormen een sterke mix van gedachten die omgezet worden in gedrag wat het steeds waarschijnlijker maakt dat het ook daadwerkelijk gaat gebeuren.

Dit heeft niets met paranormaal zijn te maken en het heeft ook weinig te maken met een blik in de toekomst kunnen werpen of helderziendheid te maken. Dit heeft alles te maken met het fenomeen dat we voor een groot deel onze toekomst en ons leven zelf vorm geven. We scheppen als het ware onze wereld en de mensen om ons heen. We trekken mensen aan en stoten mensen af door onze manier van doen, onze manier van kijken, spreken.. door onze lichaamstaal. Ons denken hierin is bepalend.

Merk je nou ook dat je telkens weer in herhalende negatieve patronen leeft en weet je niet hoe je daar uit kan komen dan is het raadzaam om daar begeleiding bij te vragen om ze helder te krijgen en te kijken naar hoe ze veroorzaakt worden en wat je er aan kan doen. Hiervoor kan je bij Minerva Counseling terecht. Dit kan ook via Skype!

vrijdag 23 mei 2014

Zwerfmeisje Naomi

Soms kom je iets tegen en dat raakt je. Dat blijft nog dagenlang door je hoofd spoken, dat doet iets van binnen in mij. Dat zal ongetwijfeld iets met mij van doen te hebben maar ik weet dat anderen het ook hebben. Ik heb het met name bij verhalen van mensen die iets heel ergs hebben meegemaakt of bij kinderen die aan hun lot worden overgelaten of het heel slecht hebben (gehad).

Zo las ik dit artikel in Vrij Nederland over het zwerfmeisje Naomi. Naomi is een jongedame die op een niet zachtzinnige wijze is opgegroeid en vervolgens haar vader verliest door echtscheiding. Haar moeder is niet echt het type moeder wat je jezelf zou wensen als je Naomi leest en daar heeft ze tot op heden nog erg last van. Zowel letterlijk als figuurlijk gesproken.

Wat mij zo raakt is de complete uitzichtloosheid in deze situatie. Geen thuis meer hebben waar je op terug kan vallen, niemand hebben die echt om je lijkt te geven. Volledig onthecht leven, dat wat boeddhisten zo propageren, is nou niet bepaald psychisch gezond te noemen als je het mij vraagt. Naomi leeft grote delen van de maand noodgedwongen op straat. Ze mag ergens maar 10 nachten per maand slapen en voor de rest is het kennelijk haar probleem? Ze is afhankelijk van vrienden en vriendinnen of ze de volgende nacht ergens terecht kan, een bed heeft en als dat niet lukt dan kan ze altijd nog met een vreemde kerel mee die eventueel in ruil voor seks haar een klein nachtje in zijn bed laat slapen.

De grote vraag die mij meteen opborrelt is: hoe kan dit in Nederland? Wat is er mis hier dat meisjes op straat moeten leven? Dat ze nergens terecht kunnen zonder daar zelf continu voor te moeten zorgen? Hoe zit dat met kinderbescherming?

Ik lees dat Naomi regelmatig in Breda verblijft en dat is mijn stad. Ik lees ook dat het belangrijk voor zo'n meisje (of jongen) is dat er tenminste 1 volwassene zich regelmatig om hen bekommert. Een leraar, een tante of iemand anders die zo iemand een beetje richting en houvast geeft. Naomi heeft die persoon kennelijk nog niet gevonden en dat vind ik zo sneu voor haar. De gemeente zou hulp en onderdak moeten bieden aan jongeren zoals zij.. Naomi als je dit leest, wellicht eens bij de gemeente Breda aankloppen dan. Ze zijn hier best aardig en ik zie dat je carnaval ook leuk vindt. Ik wil je best counseling en coaching bieden als je dat zoekt.. voor jou reken ik niets en ik begrijp van een collegaatje uit Amsterdam waar je ook regelmatig verblijft dat je daar altijd bij het Leger des Heils terecht kan, ze bieden ook medische hulp en begeleiding.

donderdag 22 mei 2014

Levenslang met dwang

Indrukwekkend de serie Levenslang met dwang. Ik zit het op internet terug te kijken en ben nu bij aflevering 4. Best confronterend denk ik voor mensen die dit ook hebben of herkennen. Ik vind het zelf nog wel heftig en ik heb niets met dwang verder.

Wat me opvalt is dat er veel gedaan wordt aan het "afleren" van de dwanghandelingen en dwanggedachten maar dat er weinig tot niets bekend wordt of gesproken wordt over de oorzaak van de dwang. Als psychosociaal counselor heb ik geleerd dat onder dwang, gripverlies ligt. Ervaringen waarbij de cliënt controle en gripverlies heeft ervaren. Het dwanggedrag is compensatie gedrag op gripverlies elders in het leven.

Het lijkt me dat als je niets doet aan die ervaringen en enkel het dwangen afleert, je binnen de kortste keren weer iets anders er voor in de plaats gaat krijgen zolang de oorzaak van de problematiek niet wordt aangepakt? Dat is hetzelfde als diëten zonder de oorzaak van het dik zijn aan te pakken. Je kan dan wel tijdelijk gaan diëten maar als je niet kijkt wat het dik zijn heeft veroorzaakt en daar blijvend in iets veranderd (gedragsveranderingen, meer bewegen, ander eetpatroon, angsten etc.) dan komen de kilo's er doorgaans ook zo weer aan.

Blijft het bij symptoombestrijding of volgen er nog diepgaande gesprekken waarin oorzaken van het dwanggedrag boven water komen? Pakken ze alleen met angst technieken de dwang aan om minder angst te ervaren bij het niet-dwangen of gaan ze ook echt het controleverlies aanpakken wat ervaren is.. waardoor de dwang is ontstaan?

Neem nu Michiel, de man met de dwanggedachten die bang is om alles wat hij heeft opgebouwd, kwijt te raken. Daarom is hij bang voor messen en ziet hij enge beelden voor zich dat hij misschien zelf iets zal doen wat er voor zou zorgen dat hij alles kwijt raakt waar hij van houdt of belangrijk vindt. Dan denk ik gelijk: goh wat maakt nu dat je er zo bang voor bent dat je alles kwijt zal raken, wanneer in je leven is dit eerder gebeurd dat je het gevoel had alles kwijt te raken? Wat was daarvan de oorzaak? Waar heb je zelf erg spijt van, wat je ooit gedaan hebt dat je nu zo bang bent om iets te doen waar je later spijt van krijgt? Welke ernstige verlieservaring heb je meegemaakt? Dat soort vragen zou ik dan stellen.. om te kijken waar die dwang door ontstaan is en om deze via een korte herbeleving te laten uiten, opnieuw te laten verwerken en de link te leggen met het huidige dwanggedrag zodat cliënt daar inzicht in krijgt.

Doe je dat niet dat komt er volgens mij wel weer iets anders voor in de plaats wat het ervaren controleverlies gaat compenseren.. dan is het inderdaad Levenslang.

Kijk hier de uitzendingen terug.

maandag 19 mei 2014

De functie van emoties



We verdelen emoties in twee soorten, nl. negatieve en positieve emoties. We verstaan onder positieve emoties alle emoties die in relatie staan met liefde en vreugde (denk aan blijdschap, trots, opwinding, lust, compassie etc.). Onder negatieve emoties verstaan we alles wat onder angst, woede en verdriet valt (denk aan verdriet, machteloosheid, schaamte, schuld, afwijzing, jaloezie, minachting etc.).

Emoties dienen er voor om ons ego te beschermen en te versterken. Ze hebben een functie voor onze psyche, ons zelfbeeld en de manier waarop we in de wereld staan. Ze laten ook iets van ons zien, wie we zijn en hoe we reageren op bepaalde gebeurtenissen. Het negeren, vermijden of onderdrukken van emoties leidt doorgaans tot psychische ziekten. Het is niet gezond voor je om emoties niet te willen voelen of te ondergaan. Het leidt tot lichamelijke klachten die niet altijd meer tot de niet gevoelde emotie kan worden herleid. Dat maakt een genezings- en herstelproces enkel moeilijker. De emoties zullen eerst geuit moeten worden om de energie en de pijn die er achter zit, vrij te maken.

Functie van negatieve emoties
De functie van een emotie als "angst" beschermt ons tegen gevaar. We lopen weg bij een wild beest wat op ons afkomt en we gaan niet zonder parachute uit een vliegtuig springen. De emotie boosheid activeert ons. Deze emotie helpt ons om onze grenzen te stellen, aan te geven wanneer die overschreden worden en er voor te zorgen dat een ander daar rekening mee gaat houden bijvoorbeeld. Schuld helpt ons de juiste dingen te doen, het is onze gewetensfunctie. Mensen zonder schuldgevoel kunnen anderen de meest vreselijke dingen aan doen zonder daar last van te hebben. Dat is echter niet goed voor de mensheid. Schaamte zorgt er voor dat we ons aanpassen aan anderen, dat we in een groep passen en maakt dat we streven naar hogere doelen om te voorkomen dat we ons schamen. Verdriet als laatste is een emotie die zorgt dat we stil gaan staan bij wat ons pijn doet. Dat we het gaan verwerken, dat we er uiting aan geven en rust nemen voor herstel.

Ik heb hierboven de negatief gewaardeerde emoties wat verder toegelicht. Juist omdat die vaak enkel als negatief worden gezien of iets waarvan men last heeft en het liefst zo snel mogelijk van af wilt, als was het iets onwenselijks. Dit er "vanaf" willen gaat niet lukken omdat ze ook een beschermingsmechanisme hebben, ze willen je iets vertellen en ze horen net zo goed bij jou als elke andere emotie of gevoel. Zou je ze niet hebben dan zou je jezelf binnen de kortste keren voorbij hollen, uitputten of iets ernstigs aan doen.

Heb je erg veel last van je emoties en gevoelens, voel je je er regelmatig door overspoeld of weet je niet hoe je er mee om kan gaan dan kan je daarvoor counseling aanvragen om te kijken wat er aan de hand is, waar al deze emoties en gevoelens vandaan komen en hoe je ze beter zou kunnen hanteren. Kijk op de website van Minerva Counseling en maak vrijblijvend een afspraak.

zaterdag 17 mei 2014

Zelfregie, onafhankelijkheid en op eigen kracht vooruit!



Mooie spreuk die ik uit het Engels vertaald heb: "I will tell you where to look, but I will never tell you what to see". Een spreuk die counselor en coach goed in het oog moeten houden als ze een sessie geven met een cliënt.

Als iemand wanhopig is en graag zo snel mogelijk geholpen wilt worden dan is de verleiding groot om iemand te gaan vertellen wat hij of zij allemaal moet doen. De cliënt kan ook vaak rechtstreeks vragen om tips en adviezen maar dat wordt lastig want wat voor de één werkt, werkt voor de ander vaak niet. Daarbij is het aandragen van oplossingen vanuit de coach of de counselor niet activerend voor de cliënt zelf. Die kan rustig alle voorstellen op zich af laten komen zonder zelf iets te bedenken. Daarmee wordt het zelfoplossend vermogen van de cliënt, niet gestimuleerd en worden er goede oplossingen over het hoofd gezien waar de counselor of coach geen zicht op heeft omdat deze de situatie en omgeving van de cliënt nooit helemaal kent. Een verliessituatie voor beide partijen.

Daarbij is het ook nog zo dat als de cliënt het bedenken van oplossingen, tips en adviezen overlaat aan de hulpverlener dan ontstaat er een ongelijkwaardige relatie. De cliënt stelt zich afhankelijk en onderdanig op t.o.v. de hulpverlener die alle macht naar zich toe geschoven krijgt. De cliënt verschuift zijn verantwoordelijkheid en zelfregie naar de hulpverlener en kan indien die niet in staat blijkt de juiste tips, adviezen of oplossingen te bedenken vervolgens de schuld toegeschoven krijgen van het niet lukken van de therapie. Wederom een verliessituatie.

Hoe moet het dan wel?
Zoals de quote hierboven aan geeft. De coach of counselor dient langs de valkuilen van helper en redder te stappen.  Durven "nee" te zeggen en grenzen te stellen aan zichzelf en dat wat aangeboden wordt of wat men kan betekenen voor een ander. De cliënt is er beter bij geholpen als deze zelf na gaat denken over wat hij of zij graag wilt veranderen en hoe dat er uit moet gaan zien. Hoe dit resultaat bereikt kan worden en wat daar voor nodig is vanuit de eigen omgeving en situatie van de cliënt.  De juiste vragen stellen.. met warmte en compassie.

Vertel waar gekeken, gezocht en gevonden kan worden maar vertel niet wat ze zou moeten zien. Dat kan voor een ieder namelijk zomaar heel verschillend zijn.. we zijn immers allemaal unieke mensen..

zaterdag 10 mei 2014

Bewust het immuunsysteem beïnvloeden


sitestat

En daar is de uitzending van Een Vandaag over het onderzoek van het Radbout UMC. Toch wel wereldnieuws als iets wat tot voor kort voor onmogelijk werd gehouden, toch mogelijk blijkt te zijn.

Het hele verhaal kan je op: www.eenvandaag.nl/wimhof bekijken.Onderzoekers van het Radboudumc hebben wetenschappelijk bewijs gevonden dat mensen in staat zijn bewust hun autonome zenuwstelsel en daarmee hun immuunsysteem te beïnvloeden. Iets waarvan altijd werd gedacht dat dat niet kon. De wetenschappers hebben hun bevindingen gepubliceerd in het toonaangevende wetenschapsblad PNAS.

Aanleiding voor het onderzoek is Wim Hof, beter bekend als the Iceman, die al jaren beweert door een combinatie van koude-oefeningen, meditatie en ademhalingstechnieken zelf zijn afweersysteem te kunnen beïnvloeden. In 2011 toonde hij al aan zijn afweer te kunnen bijsturen. Nu heeft een door hem getrainde groep van twaalf jonge mannen hetzelfde gedaan. EenVandaag volgde het onderzoek van hoogleraar Peter Pickkers en Intensive Care onderzoeker Matthijs Kox al die tijd.

vrijdag 9 mei 2014

Placebo, het immuunsysteem en de stressrespons



Interessante TED talk van dr. Lissa Rankin die het placebo effect bestudeerd heeft. Niet om te kijken of het bestaat maar eindelijk... eindelijk.. iemand die het bestudeerd heeft om te kijken hoe het werkt. Hier zat ik jaren op te wachten. Dat dit nog niet eerder onderzocht was en uitgebreid ter sprake was gekomen, heeft mij al jarenlang hogelijk verbaast. De sceptici zijn er als de kippen bij om iets tot placebo weg te redeneren en te bagatelliseren terwijl het veel interessanter is om te weten hoe het werkt, waarom het werkt.. en hoe je het in kan zetten als zelfhelingsmechanisme van het lichaam en geest. En dat laatste heeft Lissa Rankin gedaan.

De Oosterse geneeskunst met zijn vele meditatieve en energetische geneeswijzen had al jarenlang gelijk. Het placebo effect werkt via ons immuunsysteem en onze stressrespons.. of beter gezegd.. het werkt het beste zonder dat onze stressrespons geactiveerd wordt. Stress is het psychische antwoord op vele lichamelijke ziekten. Hoe meer stress iemand ervaart, hoe zieker men zich voelt. Hoe meer het lichaam in opstand komt en hoe langduriger, hoe schadelijker de gevolgen.

Het placebo effect werkt het beste als we gerustgesteld worden, als we onze ademhaling gebruiken om tot ontspanning te komen waarmee we onze autonome zenuwstelsel beïnvloeden door inschakeling van ontspanningstechnieken waarmee we het parasympathisch deel daarvan activeren. En parasympatisch betekent ontspanning en ontspanning betekent minder stress en minder stress betekent dat ons immuunsysteem optimaal kan functioneren en het placebo effect ook optimaal wordt ingezet.

Placebo als zelfhelingsmechanisme is dus in te schakelen als we gerustgesteld worden, als we meditatieve oefeningen doen zoals yoga, meditatie of tai chi, als we ontspanningstechnieken gebruiken en met onze ademhaling ons lichaam positief tot rust weten te brengen. Dit kan natuurlijk ook door massage, mooie muziek luisteren, sporten of een wandeling maken.. Net wat voor jou werkt om echt te ontspannen.

Een mooi artikel van Scientas over onderzoek van het Radboud UMC ondersteunt het verhaal van dr. Lissa Rankin uit 2012. Onderzoek met ijsklontjesman Wim Hof bewijst wederom dat het beheersen van ontspanningstechnieken, de tegenhanger van de stressrespons, enorm helend werkt en het immuunsysteem versterkt.

Stress en angst zijn de grote boosdoeners.

donderdag 8 mei 2014

Look Up: niet zo sociale media


Mooie op rijm gemaakte clip over de niet zo sociale media. Gelukkig gaan er steeds meer stemmen op tot bezinning over de zogenaamde sociale media. En ja natuurlijk is het voor veel mensen een uitkomst dat het er is. Voor mensen die er door omstandigheden niet goed uit kunnen en aan huis gebonden zijn zoals ouderen of mensen die slecht ter been zijn of voor mensen die elders in de wereld wonen en die graag nog contact met het thuisfront of het thuisland willen hebben. Echter voor veel mensen is social media eerder een verslaving die niet leidt tot meer sociaal gedrag.

Ik reed laatst met de trein van Breda naar Den-Haag en toen de trein stopte op Rotterdam Centraal zat ik eens te kijken naar de diverse perrons en zag daar een beeld van mensen die enkel voor over gebogen op een schermpje van hun mobiele telefoon zaten te kijken. Mensen praten niet meer met elkaar, een sociaal praatje op het perron is er niet meer bij. De meeste hebben zich zowel visueel als auditief afgesloten door middel van "oortjes" en een schermpje en leven in de wereld van social media waarin tekstberichten met sociaal wenselijk gedrag en sterk gefilterde informatie getoond worden.

De wereld van social media is de wereld van de beeldvorming. We zijn "connected" maar eigenlijk ook niet en we zijn zo weinig met elkaar echt verbonden. We zitten naast elkaar maar hebben juist geen contact. Iemand zei laatst: "vroeger waren we bang voor de wereld van de zombies, dat ze onze hersenen en lichamen over zouden nemen en we allemaal als zombies zouden leven maar tegenwoordig, als je om je heen kijkt, zie je dat mensen zich vrijwillig overgegeven hebben aan het zombieleven."

Zelf vergelijk ik het meer met de film The Matrix.  Mensen leven niet meer in de echte wereld, ze leven "connected" in social media.. zoals mensen in de film The Matrix connected als menselijke batterijen leven in een schijnwereld i.p.v. in de echte wereld die veel rauwer en moeilijker voor ze is. Een echte wereld die lang niet zo mooi is en behoorlijk wat inspanning en lef van hen vraagt. Als het moeilijk wordt is social media nog altijd een fijne vluchtweg waar je je ideale "ik" kan presenteren aan de buitenwereld zonder de moeilijkheden die je echte "ik" ervaart met contact maken en het je staande houden in de waan van de dag.

woensdag 7 mei 2014

Nocebo effect of Alarmnisme


Iets om serieus rekening mee te houden. Het Nocebo effect. Je zult je afvragen wat het is maar het is het effect wat optreedt als mensen je bang maken voor iets omdat ze je iets willen verkopen, iets willen aansmeren of je ergens van willen overtuigen. Ze gebruiken angst als middel om jou bang te maken dat als je hun product niet koopt, hun leefwijze niet volgt of hun manier van doen niet accepteert dat je dan ernstig ziek zal worden. Echter je wordt niet ziek van hetgeen ze je proberen te overtuigen.. je wordt ziek van hun bangmakerij want angst is een stress en ziekteverwekker en niet hetgeen ze je proberen aan te praten.

In een interessant artikel van Chivo verhaalt over het stralingsexperiment met WiFi:

In een recent experiment (Witthoft M 2013) werden 147 deelnemers verdeeld over twee groepen. De interventiegroep kreeg een BBC documentaire te zien over de gevaren van straling, terwijl de controlegroep een reportage te zien kreeg over de beveiliging van internet en mobiele data. Vervolgens werden ze een kwartier blootgesteld aan WIFI straling.

Meer dan de helft van de deelnemers rapporteerden irritatie, onrustige gevoelens en zelfs verlies van concentratie tijdens blootstelling aan de WIFI straling. Daar bleef het niet bij, want er werden zelfs tintelingen gerapporteerd aan armen, vingers, benen en voeten. Twee van de deelnemers konden de 15 minuten niet eens volhouden, omdat de symptomen te erg werden en ze verlieten de studie dan ook voortijdig. Dit is allemaal zeer opmerkelijk, om de simpele reden dat er geen WIFI straling was.

Als ik dit lees dan vraag ik me af wat die dodelijke waarschuwingen op sigarettenpakjes doen met iemand. Als je dan niet dood gaat van de gevolgen van roken, dan ga je misschien wel eerder dood door de jarenlange bangmakerij...

dinsdag 6 mei 2014

B.A.C.A. Stoer met gevoel

Mag ik even jullie aandacht vragen voor een geweldig mooi initiatief nl. voor een stoere motorclub met gevoel.

Ik kwam Floor de Boer, een van haar leden, tegen tijdens een slachtoffersymposium in februari dit jaar. Het ging op dit symposium over slachtoffers van seksueel misbruik. Floor en haar partner zijn fervent motorrijders en liepen daar rond in van die ruige leren motorjacks met allemaal stoere emblemen en ik vroeg me serieus af wat zij deden op een slachtoffersymposium over seksueel misbruik.

Nieuwsgierig als ik ben stapte ik op haar af, ging eens een praatje maken en ik was aangenaam verrast door haar verhaal. Floor is samen met nog een heleboel andere motorrijders lid van de B.A.C.A. Een wereldwijde motorclub die in tegenstelling tot andere motorclubs een positief imago wilden in de maatschappij. Een stoere motorclub en dan eentje die op komt voor de kwetsbare in deze maatschappij, kinderen die slachtoffer zijn van kindermishandeling of seksueel misbruik.

Deze bikers hebben zich verenigd in het B.A.C.A. Bikers Against Child Abuse. En iedere motorrijder kan hier lid van worden als die zich ook wil inzetten als buddy/maatje voor een kind die in een situatie zit waarin het soms heel bang is of zich alleen voelt en wel een stukje psychische ondersteuning kan gebruiken op zijn tijd.

Ik wil met name motorrijders oproepen om een lidmaatschap te overwegen als je je ook wilt inzetten voor een kind in moeilijkheden. Lees hier verder op de site van het Chapter in Nederland van de B.A.C.A.


donderdag 1 mei 2014

EHBO bij Stress



Leuk dat verhaal van gisteren maar hoe los ik het op, zal je je afvragen... Stress oplossen is niet iets wat je van de ene dag op de andere voor elkaar kan krijgen tenzij je in de gelukkige omstandigheid bent dat je met je privé vliegtuig naar een paradijselijk eiland kan vliegen en daar zo lang als je wilt kan blijven om te relaxen en bij te tanken.

Voor de meeste mensen zal dit niet mogelijk zijn en zullen ze in hun dagelijks leven en dagelijkse routine dienen te kijken wat de stressbronnen en stressfactoren zijn. Wat levert spanningen op? Waar komt het door? Welke onderliggende problemen zijn er zoals gezondheidsproblemen, financiële situatie, statusverlies of familie verplichtingen? Hoe zit iemand daarin en wat maakt dat het niet anders kan?

Stress oplossen is beginnen met inventariseren waar de problemen zijn ontstaan. Waar de wortels liggen van het onkruid dat stress heet. Eerst zal je erkenning en herkenning van de stressbronnen moeten vinden alvorens je er ook maar iets aan kan veranderen. Bewustwording is de eerste stap naar verbetering.

De volgende stappen gaan om de balans vinden. De balans in je hoofd, in je activiteiten, in je verplichtingen en in je ontspanning. Dit is geen makkelijke klus omdat je er middenin staat. Zoek daar bij voorkeur professionele hulp en begeleiding voor om erger te voorkomen. Deze kan je leren hoe je anders in het leven kan gaan staan, waar je gedrag vandaan komt en hoe je je leven anders in kan richten om jezelf meer ontspannen en gelukkig te voelen.