donderdag 31 juli 2014

Time to ACT

Ik heb een nieuw boek gekocht. "Time to ACT". Een nieuwe therapievorm die Acceptance and Commitment Therapy heet. Een derde generatie therapie die nog beter zou werken dan de tweede generatie therapieën zoals Cognitieve Gedragstherapie, RET  en andere op de inhoud van het denken gebaseerde therapiesoorten. Lees hier verder

dinsdag 29 juli 2014

Genetisch bepaald

Sommige ziekten zijn genetisch bepaald. Dat geldt voor fysieke aandoeningen zoals kans op borstkanker of aanleg tot obesitas of hartproblemen. Het geldt ook voor een aantal psychische aandoeningen.
Zo is bekend dat depressies vaker voorkomen in dezelfde families en dit geldt ook voor autisme of een aanleg voor angsten.

Als je de erfelijke kwetsbaarheid in je genen hebt dan wilt dat niet automatisch zeggen dat je het ook krijgt. Het is een aanleg, een kwetsbaarheid, iets wat je makkelijker kan krijgen of ontwikkelen afhankelijk van je levenswijze, je manier van doen en wat je mee maakt. Schizofrenie hoeft zich niet te ontwikkelen en kan aanwezig zijn in je genen zonder dat je het krijgt. Dat noemen ze latent aanwezig zijn. Het ontwikkelt zich niet. Toch is het wel belangrijk om te weten of er erfelijke ziekten in je familie voorkomen. Zowel voor jezelf als voor generaties na jou.

Het tijdig herkennen van symptomen, er eerder behandeling bij vragen om erger te voorkomen is bij psychische ziekten net zo belangrijk als bij borstkanker bijvoorbeeld. Hoe eerder je erbij bent, hoe beter dat voor je is en een goede begeleiding is zeker helpend om het ergste leed te voorkomen. Hoe langer je blijft doorlopen met nare psychische klachten, hoe chronischer ze worden en hoe moeilijker het ook weer is om er vanaf te komen, leert de ervaring.

Als je een aanleg hebt voor depressie of angststoornissen dan wil dat niet zeggen dat je je hele leven depressief of angstig zult zijn. Ook deze aandoeningen zijn met goede begeleiding vaak goed te reguleren en te verminderen. Je zal er wel altijd wat kwetsbaar voor blijven, het makkelijker terug krijgen dan een ander en van daaruit gezien is het belangrijk dat je je zelf goed in acht neemt en bij stress of moeilijke perioden in je leven tijdig hulp vraagt en je leven aanpast op wat voor jou op dat moment nodig is.

Wil je meer informatie, klik dan hier.

zondag 27 juli 2014

Dominantie versus ondergeschiktheid

Je hebt dominante mensen en je hebt ondergeschikte mensen. Mensen worden vaak al met een zekere aanleg geboren tot dominant of ondergeschikt gedrag. Extraverte mensen zijn vaak dominanter en introverte mensen zijn vaker ondergeschikt. Ook je opvoeding kan er aan bijgedragen hebben dan je wat dominanter of ondergeschikt bent geworden. Je ziet dit vaak bij jongste en oudste kinderen. De oudsten zijn doorgaans dominanter dan de jongsten.

De rol bepaling in het gezin helpt daar aan mee en van oudsten wordt al snel verwacht dat ze dingen zelf moeten doen en voor anderen moeten zorgen of mee helpen. Jongsten hoeven dat vaak niet en worden op die manier ook niet zo uitgedaagd om de baas te spelen of mee te gaan regelen of organiseren.

Dominerenden staan de ontwikkeling van ondergeschikten dan ook in zekere zin in de weg. Ze bepalen wat er gaat gebeuren, ze zetten de norm en als oudste kind bijvoorbeeld maken ze de ouders pappa en mamma en vormen op die manier de opvoeding. In bedrijven is dat niet anders. Degene met de meeste macht of rechten bepaalt vaak voor anderen hoe het er aan toe gaat, hoe ze het werk moeten gaan doen en wie waar voor verantwoordelijk wordt gemaakt. Ze bepalen de waarden en de normen. Een van onderaf aan gestuurde organisatie wordt zelden echt bereikt. Dominante mensen geven namelijk niet graag hun positie op ten behoeven van hun ondergeschikten.

En wat doen ondergeschikten? Die doen bij voorkeur datgene wat hen het beste uitkomt. Dat is rekening houden met de geldende normen en waarden, goed kijken wat er van hen verwacht wordt en daarop actief inspelen om vooral in de gunst te blijven of te zorgen dat de positie die ze hebben veilig gesteld blijft. Ondergeschikte verhullen eerlijke en onmiddellijke reacties op een negatieve gebeurtenis omdat ze vrezen voor een negatieve consequentie vanuit de dominantere mensen. Ze communiceren indirect in plaats van op basis van gelijkwaardigheid. Ze houden bij voorkeur de situatie in stand.

De consequenties hiervan laat zich raden. De dominante mens krijgt geen eerlijke feedback, zij missen hiermee de kans op groei en ontwikkeling of op zelfinzicht. Ondergeschikte mensen weten vaak meer van de dominante mensen dan omgekeerd. Het is een overlevingsstrategie. Ondergeschikten weten soms zelfs meer van dominante mensen dan dat ze van zichzelf weten omdat hun focus er op gericht is om de ander te behagen en er op aan te passen. Het heeft immers weinig zin om veel van jezelf te weten als je leven door iemand anders wordt bepaald dan kan je maar weten hoe die persoon denkt, redeneert en wenst.

Bron: Handboek Mediation

vrijdag 25 juli 2014

De man/vrouw verschillen.. in een conflict

Vanuit een meer sociaalpsychologische verklaring wordt het verschil tussen hoe mannen en vrouwen communiceren soms in verband gebracht met het gegeven dat vrouwen (in tegenstelling tot mannen) nooit de identificatie met de primaire verzorgingsfiguur (immers doorgaans de moeder) hebben hoeven te verbreken om hun seksuele identiteit in de adolescentie te kunnen vinden (Chodorow, 1978).  

Een mooie verklaring die zelfs helemaal terug lijkt te voeren op de Freudiaanse psychologie waarbij Freud de puberteit en de seksuele ontwikkeling beschreef als een fase waarin veel problemen ontstonden op psychisch gebied door het los moeten komen van de ouderfiguur en het opbouwen van de eigen identiteit, seksualiteit en relaties.

In plaats van ‘separatie’, ‘individuatie’ en ‘autonomie’ als hoofdmotieven, zullen vrouwen daarom meer gevoel ontwikkelen voor ‘relaties’, verbinding maken en gericht zijn op de behoeften van anderen. Doordat vrouwen meer dan mannen afhankelijk blijven van de relatie met hun medemensen, zullen ze meer hun best doen fysieke agressie te onderdrukken, ruzies te voorkomen en bij voorkeur in plaats daarvan dingen uit te praten. Bron: Handboek Mediation

Hier ontstaat in relatie tussen mannen en vrouwen vaak de ergernissen. Mannen willen doorgaans niet zo graag praten. Ze willen oplossingen en zien praten soms als weinig constructief en langdurig terwijl de voorkeur uit gaat naar actie waarbij een hoog "doe" gehalte voorkomt.

Wanneer het toch tot een uitbarsting komt, reageren sommige vrouwen met apathie of overgave om de ander te kalmeren. Na afloop zullen ze eerder hun verdriet en gekwetstheid tonen dan hun woede en agressie. Agressie wordt vaker naar binnen gericht en komt op een indirecte manier naar buiten en wordt omgezet in een verwijtende, ‘slachtofferige’ houding (passieve agressie of agressief ontlopen). Bron: Handboek Mediation

Vervolgens begint hier dan de miscommunicatie. Zij is een zeur. hij is een drammer.. zij is een slachtoffer, hij de aanklager of dader. Het is een dans, een heel vervelende dans weliswaar waarbij beiden continu in betrokken zijn om deze pijnlijke tango te dansen. Er ontstaat een patroon. Een gedragspatroon wat kenmerkend wordt in relaties en leidt tot een hoop ellende en conflicten.

Als men hierin van probleem naar strijd gaat.. dan wordt het tijd om hulp in te gaan roepen. Relatietherapie kan dan zeker uitkomst bieden om weer terug bij elkaar te komen, dichter tot elkaar te komen en meer inzicht en begrip te krijgen in wat er speelt en wat er nodig is om de communicatie en omgang met elkaar te herstellen. Wil je graag counseling of mediation? Vraag dan informatie via het invulformulier op deze blog.

woensdag 23 juli 2014

Van jezelf leren houden



Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,

begreep ik dat ik steeds weer en bij iedere gelegenheid,
op het juiste moment en de juiste plaats ben.
Dat alles wat gebeurt goed is.
Vanaf dat moment heb ik rust.
Nu weet ik dat men dat
VERTROUWEN noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
kon ik accepteren dat emotionele pijn en lijden
slechts waarschuwingen voor me zijn,
dat ik niet mijn waarheid leef.
Nu weet ik dat men dat
AUTHENTICITEIT noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
ben ik ermee opgehouden naar een ander,
beter leven te verlangen.
Ik kon zien dat alles om me heen
een uitnodiging is om te groeien.
Nu weet ik dat men dat
RIJPEN noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
ben ik er mee opgehouden
mezelf van mijn vrije tijd te beroven.
Ik ben opgehouden met het bedenken
van geweldige projecten voor de toekomst.
Nu doe ik slechts wat me vreugde en plezier brengt,
waar ik van hou en wat mijn hart blij maakt.
Op mijn manier en in mijn eigen tempo.
Nu weet ik dat men dat
EERLIJKHEID noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
heb ik me bevrijd van alles
 dat niet gezond voor me was.
Van eten, mensen, dingen en situaties, van alles
dat me steeds maar weer naar beneden trok,
weg van mezelf.
In eerste instantie noemde ik dat gezond egoïsme,
nu weet ik dat het
ZELFLIEFDE is.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
ben ik gestopt met altijd gelijk willen hebben.
Daardoor heb ik me steeds minder geïrriteerd.
Nu weet ik dat men dat
NEDERIGHEID noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
heb ik geweigerd nog langer in het verleden te leven
en me zorgen te maken om de toekomst.
Nu leef ik alleen nog maar in het ogenblik,
daar waar alles gebeurt.
Zo leef ik op dit moment iedere dag en noem het
BEWUST ZIJN.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
begreep ik dat mijn denken me klein en ziek kan maken.
Op het moment dat ik mijn hart liet spreken...
werd mijn verstand, mijn denken, een belangrijke partner.
Deze verbinding noem ik
DE WIJSHEID VAN HET HART.

We hoeven niet bang te zijn ons bloot te geven.
Ook hoeven we geen conflicten met onszelf en anderen te vrezen:
zelfs sterren botsen weleens op elkaar en juist daardoor
ontstaan er ook weer nieuwe...

Nu weet ik: DAT IS HET LEVEN....

Charlie Chaplin

dinsdag 22 juli 2014

Zwerfvuil en aangeleerd gedrag

Weet je wat ik raar vind? Zit ik zo met een schuin oog naar de Tour de France te kijken en wat doen die wielrenners? Ze gooien voortdurend leeggedronken bidons en drinkflesjes gewoon in de berm.. zo van: hup heb ik niet meer nodig, gooi maar langs de kant van de weg..

Nou snap ik waar dat zwerfvuil gedrag vandaan komt! Als je dat op tv ziet als normaal gedrag door zulke "helden"  dan vind iedereen het natuurlijk op den duur normaal dat je je lege drinkflesjes, blikjes en andere consumptieverpakkingen gewoon in de berm gooit...

En zo komen we aan aangeleerd gedrag wat niet wenselijk is. Waarom is het vaak zo dat in topsport zulke slechte gewoonten worden aangemoedigd en getolereerd terwijl je in het "normale" leven het niet eens mag.. nl. afval in de berm gooien of uit je auto gooien is gewoon strafbaar. Je vervuilt er je omgeving mee. Wat maakt nou dat zo'n tourrenner dat gewoon mag doen en dat iedereen het nog normaal vindt ook..?

Waarom wordt bij voetbal in de WK toegestaan dat men elkaar schopt, slaat, bijt en in de rug springt zonder dat er ook maar één proces-verbaal van (zware) mishandeling wordt opgemaakt? Wat voor signaal geeft dat af aan een ieder dit zit te kijken? Wat leer je daarmee aan als "de held van het veld" dit ongestraft mag doen en enkel een gekleurd kaartje krijgt of een paar keer misschien niet mee mag sporten maar daarna gewoon een transfer van een paar miljoen krijgt.

Belonen voor slecht gedrag.. noemen ze dat in de opvoedkunde.. het slechte voorbeeld geven.. om daarna verwonderd te gaan zitten kijken dat jongeren tegenwoordig zo makkelijk hun afval in de natuur dumpen tijdens het fietsen en het normaal vinden dat je iemand zo nu en dan tegen de vlakte en voor zijn hoofd schopt.

Sport ze!

maandag 21 juli 2014

De kracht van kwetsbaarheid II

Via de TED lezing op internet werd mijn interesse gewekt naar het boek De kracht van kwetsbaarheid van Brené Brown. Dit boek leerde me dat als iets creativiteit en innovatie tegenhoudt, dat het dan wel angst en schaamte is.

Als creativiteit stopt dan komt dat doorgaans doordat mensen met vernieuwende ideeën lang niet prettig worden ontvangen. Het wordt te snel afgekraakt, niet realiseerbaar of haalbaar gevonden. Het pakt vaak terug op het verleden van de jeugd zoals tijdens de middelbare schooltijd waarbij de beste leerling van de klas je ook niet geliefd maakte of door je ouders die je prestaties niet goed genoeg vonden en dat duidelijk lieten merken.

In Nederland hebben we een houding van: "doe maar normaal dan doe je al gek genoeg" en dat is "killing" voor creativiteit en innovatie. Je zult dus eerst de angst en schaamte weg dienen te halen voordat mensen werkelijk Out of the box durven denken. Veiligheid voelen en mogen falen met het uitproberen van nieuwe dingen is iets waar ruimte voor moet zijn zonder dat men als persoon wordt afgekeurd.

Als counselor begrijp ik goed dat schaamte, angst en schuldgevoelens eerst geëxploreerd dienen te worden alvorens je toekomt aan het werken aan doelen en strategieën. Het probleem achter de hulpvraag heeft buiten disfunctionele patronen van denken, voelen en doen vaak ook nog te maken met zaken als angst, schaamte en schuldgevoelens die mensen weerhouden van het toepassen van werkend en functioneel gedrag.

Ik kan je het boek zeker aanraden..erg makkelijk en herkenbaar geschreven waardoor het leesbaar en begrijpelijk is voor een breed publiek. Voor mij was dit boek een van de beste boeken die ik dit jaar heb gelezen.

zondag 20 juli 2014

Het heilige "moeten"









Je kent ze vast wel. Van die gedachten die in je hoofd rondspoken die je continu vertellen wat je wel en niet mag en wat je vooral ook moet doen. Geboden en verboden die je zijn ingeprent uit je kindertijd en die je nog steeds met je mee zeult en die je nog regelmatig een hoop last bezorgen. Geboden en verboden die je je eigen hebt gemaakt naar aanleiding van je ervaringen, uit angst voor problemen, controle verlies of om ruzie te voorkomen.

Niet mogen falen leidt immers tot perfectionisme. En perfectionisme leidt tot boosheid, frustratie, een verbeten strijd leveren tegen het maken van fouten. Terwijl fouten maken juist o, zo menselijk en normaal is. We kunnen namelijk niets goed en ontspannen aanleren als we geen fouten mogen maken. Als we alles in een keer goed moeten kunnen. "Waar gewerkt wordt vallen spaanders" en wie geen fouten maakt, doet niets. Fouten komen voor, ze zijn onderdeel van een leerproces en jezelf hierin de ruimte geven maakt dat je prettiger en makkelijker leert.

Hoe tegenstrijdig is: "Ik moet rustig blijven." Het heeft in zichzelf al iets van een tegenstelling zitten. Het moeten is dwingend en meestal ervaren we dat niet als prettig. Als je het zachtjes tegen jezelf zegt in een panieksituatie is een soort van opdracht aan je onbewuste en kan het heel functioneel zijn maar de hele dag, week in week uit, rustig moeten blijven is maar voor weinig mensen weggelegd als een natuurlijke staat van zijn. Mensen met een groot temperament kunnen gewoon niet altijd maar rustig blijven en dit geldt ook voor mensen met ADHD. Er is niets mis mee om zo nu en dan lekker druk te doen.

De laatste: "iedereen moet mij aardig vinden" is er eentje met een enorme valkuil. Het is zeer onrealistisch om te streven naar een situatie waarin iedereen jou aardig vindt. Er zullen altijd mensen zijn die je niet aardig vinden. Vaak zegt dat meer over hen, dan over jou en kan je je maar beter realiseren dat zij je niet aardig vinden omdat het iets in hen is, dat maakt dat ze jou niet aardig vinden en dat het hoogst waarschijnlijk weinig met jou van doen heeft als jij verder je vriendelijk en sympathiek gedraagt. Het altijd maar aardig gevonden willen worden maakt dat je iets wilt waar je niet al te invloed op hebt bij anderen. Je kan niet bepalen hoe een ander over je denkt, dat ligt extern van jou. Mensen die altijd maar aardig gevonden willen worden, laten andere mensen vaak over hun grenzen heen gaan met alle nare gevolgen vandien. Ze durven namelijk niet goed "nee" te zeggen of boos te worden. Aardig doen is dan een manier om je "veiligheid" te verzekeren. Dat je geaccepteerd wordt, dat mensen je waarderen en misschien wat voor je over hebben. Meestal komen ze bedrogen uit op den duur omdat altijd maar aardig doen niet zelden leidt tot een gevoel van misbruik.

zaterdag 19 juli 2014

Achter de wolken schijnt je ziel

Al lezende kom ik een mooie uitspraak tegen in een van mijn boeken. "Je gedachten zijn als wolken" en meteen vult mijn geest aan: "en achter die wolken schijnt je ziel". Wat een mooie metafoor denk ik bij me zelf en realiseer ik me dat ik dit allemaal weer denk.. dat het allemaal gedachten zijn.  Maar wie is dan die "ik" die ze denkt? Wie is de observator in mij die ze gewaar wordt? Is dat je ziel?

Als je je bewust probeert te focussen op het niet-denken dan is dat hetzelfde als proberen om niet aan een roze olifant of gele komkommer te gaan denken. Dat kan niet want als je jezelf die opdracht geeft dan denk je en stel je jezelf gelijk in woorden, beelden datgene voor wat je eigenlijk juist niet wilt doen, nl. denken.

Als ik gewoon even lekker gedachteloos in de tuin zit te genieten van de zon, de vlinders, de bloemen en het ruisen van de bladeren aan de bomen in de wind.. dan kom ik even in een staat van niet-denken. Dan is het even wolkenloos in mijn geest.. en ben ik gewoon aanwezig en geniet er van omdat er niets is wat me af leidt of mijn aandacht vraagt. Geen gedachten die mijn aandacht meenemen naar allerlei irrelevante dingen uit het verleden of gedachten die mijn aandacht opslokken om de beslommeringen van morgen of de toekomst het hoofd te gaan bieden. Gewoon .. even "zijn" in het nu. Onbekommerd waarin de zon in mijn hoofd zich lijkt te weerspiegelen in de zon aan de strakblauwe hemel op zo'n mooie warme dag als vandaag.... de hemel die nu even wolkenloos is.. zonder gedachten.

En daarmee weet en voel ik.. ik ben niet mijn gedachten... ik heb alleen gedachten en die drijven zo nu en dan over en gaan weer voorbij. Ze komen uit mijn bewustzijn, mijn geheugen en worden door mijn onbewuste op het podium van het waakbewustzijn in een spotlight geïntroduceerd. Ik hoef er verder niets mee.. het zijn slechts gedachten die soms dingen influisteren die ik wil horen en soms tegen me schreeuwen wat ik niet wil horen.

Gedachten die me vertellen hoe ik me zou moeten gedragen en gedachten die mijn andere "moetens" inhouden die mij zijn mee gegeven door anderen die graag wilden dat ik me zou gedragen zoals zij willen dat ik me gedraag. Ik kan me daar hevig tegen verzetten en dat is ook weer denken en zo raak ik dan verstrikt in mijn gedachten als in een eeuwige vicieuze cirkel waaruit ik niet kom zonder het besef dat ik mijn gedachten niet ben. Als ik namelijk wel mijn gedachten was.. dan bestond ik niet meer als ze voorbij waren. En ik heb er al vast een paar miljard gehad zonder op te houden met bestaan.

Ik probeer de wolkenloze gedachteloze staat van "zijn" zo lang mogelijk te laten duren maar dat alleen al willen maakt dat ik ga denken... en daarmee eindigt de staat van "zijn" en ben ik weer in mijn gedachten aan het ronddolen. Maar achter die wolken... daar schijnt de ziel. 

vrijdag 18 juli 2014

Hard werken is niet gezond!

Het kan niet vaak genoeg gezegd worden dat de calvinistische dooddoener: "van hard werken is nog nooit iemand doodgegaan" een van de grootste misverstanden is van onze Nederlandse cultuur en maatschappij. Hard werken wordt nog steeds gezien als iets wat goed voor je is. Als iets waar je trots op mag zijn en wat goed is voor de economie en voor de mens. Niets is minder waar bleek maar weer eens deze week.

Onderzoek had al eerder uitgewezen dat van hard werken steeds meer mensen vroegtijdig dood gaan. Ze overlijden niet zelden door hartfalen, beroerten wat indirect veroorzaakt wordt door hoge bloeddruk, ongezonde leef, eet en slaappatronen waarin er te weinig balans is tussen inspanning en ontspanning. Dit geldt met name voor de "workaholic", mensen die maar blijven werken en buitengewoon veel uren maken. Door langdurig roofbouw te plegen op je lichaam en geest, slijt je harder.. dat is een feit. Niemand komt daar ongestraft mee weg. Net als dat auto's en andere gebruiksvoorwerpen harder slijten als je veelvuldig en intensief gebruikt, zo slijt je lichaam en psyche uiteindelijk ook.

Het voertuig van je ziel en psyche is weliswaar zelf reinigend en zelf helend maar ook dat zelf reparerend vermogen heeft een grens. Bij onvoldoende rust en ontspanning kan het zichzelf niet meer zo goed helen want er is te weinig tijd en energie om de heling van wat kapot gegaan is, te vervangen en een echte staat van ontspanning wordt dan niet meer bereikt. Psychische zaken blijven onverwerkt in het onbewuste liggen. En dat geeft onrust, stress en leidt niet zelden tot angst of overspannenheid of burn-out.

Nog erger is het gesteld met mensen die pepmiddelen gaan gebruiken om op de been te blijven (denk aan energydrinks, veel cafeïne of cocaïne). Als je lichaam een signaal geeft dat het rust nodig heeft, dan is dat een rood stoplicht. Dan kan je blijven doorrijden maar eens komt er een probleem van.

Het motto "meer doen met minder mensen"  wat tegenwoordig in de tijden van crisis, bezuinigingen en personele krimp in "kantelende" organisaties wordt gepropageerd begint zijn tol te eisen. Steeds meer mensen ondervinden ernstige stress gerelateerde klachten, kunnen het tempo niet meer bijbenen, worden letterlijk ziek van hun werk en de druk die het met zich mee brengt. Efficiënter werken is niet zelden gewoon harder werken, meer doen in minder tijd waarbij eenvoudige taken steeds meer overgenomen worden door computers en complexe taken overblijven met weinig ruimte voor ontspanning of een ontspannen routine klus.

Heb jij te maken met stress in je werk? Kan je het nauwelijks nog aan of voel je je elke dag moe en futloos? Denk dan eens na over het volgende. Er heeft nog nooit iemand op zijn sterfbed gezegd: "had ik maar meer tijd op mijn werk door gebracht". Heeft jouw bedrijf of organisatie al iets geregeld om de werkstress beter hanteerbaar te maken? Kan jij ergens terecht als het even niet meer gaat? Hoe reageert men daarop?

donderdag 17 juli 2014

Schaamte en Woede

Ook schaamte kan overgaan in woede. Schaamte gaat gepaard met een zeer pijnlijk gevoel van kritiek en afwijzing. Deze negatieve gevoelens worden in eerste instantie op zichzelf gericht: men voelt zich ‘gewogen en te licht bevonden’, men voelt zich waardeloos, bekritiseerd, slecht en afgewezen in de ogen van de ander. Dit gevoel van afgewezen worden en van gezichtsverlies kan gemakkelijk omslaan in een defensieve reactie en zich tegen de afwijzende ander richten.

Als iemand dan iets schaamtevols onder onze aandacht brengt of ons vernedert, kunnen we in woede ontsteken over zoveel impertinentie, en zoeken we wraak door van onze kant te komen met allerlei verwijten en beschuldigingen. Een dergelijke woedereactie geeft verlichting van de aanvankelijk ervaren pijnlijke schaamtegevoelens en door de woede extern te richten mobiliseren we onze kracht en voorkomen zo eventuele verdere vernedering door de ander. Zo wordt schaamte dus getransformeerd in woede.
Bron: Handboek Mediation.

Een vervolg op een eerder stuk over woede en schaamte over vrouwen, is dit stukje wat gaat over schaamte en woede maar wat meer bij mannen voor komt. Bij de meeste mannen liggen eer en status gevoeliger dan bij de meeste vrouwen. Het mannelijk "ik" gevoel is onder invloed van het mannelijk hormoon testosteron krachtiger en prominenter aanwezig en neigt eerder naar agressie die naar buiten gericht wordt. Het zich willen laten gelden. Dit laten gelden zie je vaak terug in stoer gedrag, schreeuwen, verbale en fysieke agressie.

Hoe groter het ego, hoe groter de schaamte zal zijn bij een krenking en dientengevolge hoe heftiger de woede. Woede door krenking of belediging van dit ego zal sneller zijn uitweg naar buiten vinden en geuit worden wat de kans op depressie vermindert. De woede en boosheid wordt omgezet in een activerende handeling of gebeurtenis. De negatieve energie wordt gekanaliseerd en naar buiten toe geuit. Deze manier van handelen is het tegenovergestelde van de zogenaamde "binnenvetter".

Het uiten van woede is vaak ongecontroleerd en kan enorme schade opleveren. Iemand met een agressie  problematiek voelt zich vaak genoodzaakt om zichzelf met gewelddadig (verbaal of fysiek) gedrag te beschermen tegen invloeden van buitenaf. Dat kunnen invloeden zijn waarbij iemand zich fysiek of via woorden aangevallen voelt. Waar die grens ligt, is per persoon verschillend en heeft weer te maken met opvoeding, cultuur en overtuigingen. Waar de een heel wat kan hebben en zelden boos wordt, is de ander binnen de kortste keren geraakt, beledigd en zint op wraak of eerherstel.

In sommige culturen is fysiek geweld een geaccepteerd verschijnsel als middel tot eerherstel. Denk aan eerwraak waarbij de schaamte die over de familie is gebracht door gedrag wat niet past binnen de religie of cultuur, moet worden opgeheven en hersteld door geweld of moord. Dit zijn de meest heftige vormen van schaamte en woede waarbij deze combinatie dus zelfs dodelijk kan zijn. Ook hier zien we weer dat de "taak" zelfs bij het mannelijk deel van de familie is weggelegd.

Schaamte en woede kunnen dus heel diep zitten en hebben vaak te maken met iemands normen en waarden systeem. Dit is een systeem wat heel erg diep zit in ons gevoel van identiteit. Wie we zijn, bij welke groep we horen, hoe we ons gedragen of vinden dat we ons moeten gedragen, wat wel en niet als normaal wordt gezien. Dit zijn zulke diepe overtuigingen dat het soms erg moeilijk is om daarover in gesprek te gaan en hierin verandering in aan te brengen. Zelfs al willen mensen zelf wel, dan nog hebben zij vaak te maken met een sociaal netwerk en cultuurgebonden aspecten die hun belemmeren om daadwerkelijk die verandering te kunnen maken.

woensdag 16 juli 2014

Ingehouden woede en depressie


Wanneer we onze eigen woede en agressie afwijzen of de sociale consequenties van het direct uiten van woede te pijnlijk vinden, kunnen we deze op onszelf gaan keren en depressief worden. Het kan ook zijn dat de oorspronkelijke agressie indirect een uitweg zoekt in passieve agressie. Doordat woede in onze cultuur (nog) vaak als niet-vrouwelijk wordt beschouwd, zien we dit vaak bij vrouwen gebeuren (Krahé, 2001). 


In mijn handboek Mediation vind ik deze uitspraak in het hoofdstuk over cultuurverschillen. Het ging ondermeer over schaamte en schuldgevoelens en de effecten er van in diverse culturen. Geen gemakkelijk onderwerp en wereldwijd best veel verschil.

De bovenstaande quote van Krahé vertelt iets over het uiten van woede en agressie en de gevolgen als je het niet doet. Uiten we woede en agressie niet, wijzen we het af als een deel dat niet bij ons zelf hoort, dan lopen we het risico op depressies. Depressie wordt ook wel eens gedefinieerd als "naar binnen geslagen" woede. Het onvermogen om boos te worden, te durven worden en om daar uiting aan te geven heeft dan tot gevolg dat men die negatieve energie niet kwijt kan en men zichzelf een "loser" gaat vinden.

Vrouwen hebben hier makkelijker last van dan de mannen omdat het heel onvrouwelijk gevonden wordt als een vrouw haar boosheid uit door eens flink van leer te trekken als ze het ergens niet mee eens is en haar statement wilt maken. Termen als "bitch" of "haar op je tanden hebben" klinken dan niet echt vleiend of iets waar je mee geassocieerd wilt worden als vrouw. Angst voor schaamte verhindert bij vrouwen vaker dan bij mannen, dat ze aan hun woede uiting geven met als gevolg depressieve gevoelens omdat ze de spanning en de negativiteit niet daar kunnen leggen waar het voor het gevoel thuis hoort en er geen uiting (woorden) aan gegeven wordt. De negatieve energie blijft dan als een groot gevoel van onvrede en frustratie in het onbewuste opgeslagen.

Het aantrekkelijk gevonden worden is voor veel vrouwen een reden om zich niet "onvrouwelijk" en weinig verleidelijk boos te worden. Echter een depressieve vrouw is ook weinig aantrekkelijk .. niet voor jezelf en niet in een relatie.

Wil je meer weten over het ontstaan van depressies, klik dan hier.

dinsdag 15 juli 2014

Psychisch onderhoud

Als je auto kapot gaat dan breng je hem naar de garage.. en als je wasmachine kapot gaat, dan laat je een monteur komen.. zei iemand in de psychologie groep van Facebook. Een mooie uitspraak die me aan het denken zette. Het klopt.. en als je fiets kapot gaat en het is je enige vervoermiddel dan ga je die ook maken, evenals een gebroken been waarmee je naar het ziekenhuis gaat voor wat gips en krukken.

Maar wat nou als je psychisch niet meer zo goed functioneert? Als je "kapot" gaat omdat je zoveel stress ervaart dat je niet meer alles af krijgt, slecht slaapt en last krijgt van angst gevoelens of een hoge bloeddruk. Of je hebt last van langdurige somberheid, geen energie of fut meer hebben om iets te doen, nergens meer van te kunnen genieten.. wat doe je dan? Veel mensen doen er lange tijd niet zo veel aan. Ze blijven tobben en lopen maar door met hun klachten.. ze praten er soms met anderen over.. tevergeefs of met een tijdelijk effect.

Waardoor komt het nu dat mensen met psychische klachten zo lang door blijven lopen?

Allereerst is er de taboe. Je praat er al niet makkelijk over. Het is "zwak" om te zeggen dat je het niet zo goed meer aan kan. Wat zouden de buren van je denken als je vertelt dat je elke dag met lood in je schoenen naar je werk gaat.. dat je het nog nauwelijks op kan brengen.. en wat zouden je collega's er van zeggen? Of je baas? Stel je voor dat ze zeggen dat je "gek" bent als je niet meer de straat op durft of moeite hebt een gesprek aan knopen met iemand die je tegenkomt.

Een andere reden is een financiële reden. Omdat psychische zorg steeds minder vergoed wordt door ziektekostenverzekeringen en er een fors eigen risico is, laten mensen het makkelijker er bij zitten. Relatie problemen en problemen met betrekking tot het werk (terwijl dit de meest voorkomende oorzaken zijn) worden al helemaal niet meer vergoed en al het andere wordt steeds meer aan banden gelegd om goedkopere zorg te kunnen leveren ten gunste van verzekeringsmaatschappijen. Bezuinigingen maken dat individuele zorgverleners niet meer kunnen leve(re)n voor de tarieven die ze nog mogen berekenen willen ze niet met verlies blijven zitten of zelf onverzekerd blijven. Als je dan als cliënt moet kiezen tussen psychische zorg of een tas met boodschappen dan wordt het toch al gauw de boodschappen.

Verder is er nog een probleem met toegankelijkheid. De reguliere GGZ kent langdurige wachtlijsten voor diverse hulpverlening in de psychische gezondheidszorg. Omdat ze een monopolie positie hebben verworven in verzekeringsland hebben ze al veel kleine zelfstandige zorgverleners er uit geconcurreerd. Ze zijn vaak als enige instantie overgebleven met goedkope contracten waardoor ze zelf ook lang niet meer alles kunnen doen en leveren als ze zouden willen. Cliënten die hun zorg graag vergoed zien wachten noodgedwongen lang op een behandeling die ze bij een niet gecontracteerde zorgverlener niet kunnen betalen of vergoed krijgen tenzij je een restitutiepolis hebt.

En dan is er nog het proces zelf. Een psychisch genezingsproces is vaak hard werken. Niet zo leuke dingen onder ogen komen, emoties en gevoelens die je liever weg stopt naar boven halen en veranderingen bewerkstelligen. De meeste mensen vinden veranderingen eng en vervelend. Dat is de natuur van mensen. Liever blijven veel mensen in een slechte situatie hangen dan dat ze de verandering in moeten gaan die ze onzekerheid, chaos en moeilijkheden brengt, zelfs al is het een verbetering als ze er eenmaal doorheen zijn. Het is het principe van pijn vermijden en plezier vermeerderen wat ons parten speelt en ons tegenhoudt.

Toch is een stukje psychisch onderhoud op zijn tijd, vooral als er iets "kapot" is van levensbelang. Depressie leidt niet zelden tot suïcide gedachten en gedrag en angststoornissen of dwangproblemen kunnen zo belemmerend zijn dat de kwaliteit van leven sterk achteruit gaat en normaal functioneren niet meer mogelijk is met alle negatieve gevolgen van dien (relatie problemen, problemen op het werk, problemen met dagelijkse taken en verantwoordelijkheden). Het is belangrijk dat je je psyche in goede conditie en gezond houdt..Net als dat je wasmachine goed moet wassen en je auto of fiets je daar heen brengt waar jij graag wilt zijn zo heb je je psyche nodig om in je leven goed te kunnen functioneren. De vraag is wat heb je daar voor over? Waar wil jij graag echt geholpen worden? Of ga je voor het pad wat voor jou wordt voorgeschreven door de verzekeringsmaatschappij?

maandag 14 juli 2014

Als een meisje

"Je rent als een meisje" Als een jongen dit zegt tegen een andere jongen.. of zelfs tegen een ander meisje.. wat roept dit op voor beeld? Is dat een positief of negatief beeld wat opgeroepen wordt?

Het nieuwe spotje van Always Maandverband gooit reclame maken eens over een andere boeg en haakt  in op de beeldvorming rondom meisjes en pubermeisjes. Er is namelijk een enorm verschil in hoe meisjes en jonge dames zichzelf zien onder invloed van de mening van anderen. En dit verschil blijkt op te treden in de puberteit.

In de periode van puberteit als je erg onzeker wordt van je uiterlijk, je veranderend innerlijk, de hormonenstorm die in je lichaam en geest woedt, dan word je ook nog eens geconfronteerd met een negatieve beeldvorming rondom je meisje zijn. "Je rent als een meisje of je vecht als een meisje.." zijn geen positief bedoelde opmerkingen. Ze insinueren iets negatiefs.. namelijk incompetentie.. iets niet goed kunnen. Jammerlijk tekort schieten, niet goed functioneren. Het geeft iets weer van truttigheid en falen.

Het gekke is dat als je een meisje van 10 jaar vraagt om voor te doen hoe een meisje rent, dan rent ze superfanatiek en laat haar beste kunnen zien. Vraag je het echter jonge dames van 13 of ouder dan nemen ze regelmatig het negatieve stereotype beeld over van het truttige, incompetentie meisje dat als nutteloos zwaaiend met haar armen iets doet wat nauwelijks enig effect heeft. Hetzelfde doen jongens van die leeftijd.

Hoe komt dat nou? Wat verandert er in die paar jaar dat de beeldvorming over "het meisje zijn" zo negatief wordt, zowel bij jongens als bij meisjes en misschien zelfs wel bij volwassenen ook? Als je de oudere meiden van vraagt of ze echt zo rennen of echt zo slaan dan geeft het merendeel aan dat het niet zo is. Als je jongens vraagt of hun zusje zo doet, dan geven ze toe dat dit eigenlijk vaak niet het geval is. En toch is er die negatieve beeldvorming over meisjes en hun prestaties.



Always rekent daar mee af.. Goed van ze.. daar moeten we meer van hebben. Eindelijk eens een reclame die houdt snijdt zonder leugens, misleiding en geneuzel over vleugels en blauwe vloeistof wat menstruatiebloed moet voorstellen om te laten zien hoe hoog het absorptie vermogen is. Daar zitten we helemaal niet op te wachten met z'n allen. Liever pakt een vrouwenproduct werkelijk aan wat belangrijk is voor zijn cliënt en probeert oprecht een stukje wereld te verbeteren voor hun doelgroep. Dat blijft pas echt hangen en geeft mij in ieder geval de indruk dat het product er is voor zijn doelgroep i.p.v. enkel voor zijn eigen verkoop.

zondag 13 juli 2014

Geef nooit op..?

Dit plaatje kwam ik tegen op Facebook. Geef nooit op.. met een muisje met een helmpje op.. klaar voor de gevaarlijke klus om een blokje kaas uit een muizenval te halen.

Nuchter als ik ben, denk ik dan gelijk: "wat een opgave.. dat gaat 'm zo niet worden.. Wie verzint nou zoiets? Dat is een beetje dom. Een valhelm op doen om jezelf vervolgens te laten neerslaan door een valklem? Dat kan slimmer".

Een ander stemmetje in mij (waarschijnlijk de meer socialere kant) zegt dan: "zit eens niet zo serieus te doen.. het is gewoon een grappig plaatje, daar moet je verder niet over nadenken".

De dialoog gaat door.. "Hoezo niet over nadenken, als we allemaal zo door het leven gaan met valhelmpjes op omdat we een nekslag verwachten voor een klein blokje kaas of iets anders lekkers, dan ben je gewoon niet slim bezig. Pak een stok ofzo.. i.p.v. een helm.? Dat is nou precies het probleem.. je moet wel blijven nadenken als je een risico neemt of iets lekkers begeert. Als je iets op een andere manier ook kan verkrijgen zonder onnodig moeilijk te doen of risico's te nemen dan geniet dat toch meer de voorkeur?".

Enfin.. de muis met de kaas roept gemengde gevoelens bij mij op. Hoe dan ook.. de tekst is duidelijk. Je moet het nooit opgeven. En zelfs daar is wel iets over te zeggen. Immers alles waar "nooit" of "altijd" of "niemand" bij staat, klopt niet. Er zijn immers "altijd" uitzonderingen. Er zijn situaties te bedenken waarbij je het soms maar beter wel op kan geven.. zoals bij stalking bijvoorbeeld. Als je obsessioneel bezig bent met iemand of iets.. of ergens verslaafd aan bent zodanig dat het je hele leven beheerst en belemmert.. dan kan je maar beter iets opgeven om je energie in slimmere dingen te steken...soms moet je juist iets opgeven om gezond te blijven of verder te komen.

Zo dat wou ik even kwijt ;-) Fijne zondag!

zaterdag 12 juli 2014

Psychische Bingokaart: hoeveel heb jij er al?


Mensen die psychische problemen ervaren, worden nog al eens, weliswaar best heel goed bedoelt, met allerlei reactie's geconfronteerd die niet helpend voor hen zijn. Hun problemen worden dan afgedaan als iets wat best wel mee valt, waar ze gewoon "even" anders over moeten gaan denken of waar ze juist niet zoveel aandacht aan moeten besteden. Goed bedoelde clichées als: "het komt allemaal wel goed.. maak je nou maar niet teveel zorgen of je ziet er anders hartstikke goed uit.." geven weinig echte ondersteuning of troost. Het geeft meer de boodschap dat je niet serieus wordt genomen in wat je ervaart en hoeveel impact dat heeft.

Er rust een taboe op psychische problemen. Je praat er al niet zo graag over want iemand die psychisch problemen heeft die is "gek" of "zwak" of "zielig". Je gaat niet vertellen dat je depressief bent of heel angstig bent want mensen die dit niet kennen, kijken je al gauw aan alsof je niet goed snik bent geworden, misschien wel gevaarlijk of alsof je het allemaal gewoon veel te somber ziet. Goed bedoelde adviezen en tips vliegen je al gauw om de oren over wat je zou moeten doen om weer "normaal" te worden. Van pillen, tot vitamines, van druppeltjes tot meditatie en alles wat er tussenin zit aan meer water drinken, meer bewegen, beter slapen en er gewoon eens lekker tussen uit gaan.

Natuurlijk zullen al deze dingen best helpend kunnen zijn maar ze nemen de oorzaak van het psychische probleem niet weg. Ze helpen enkel als middeltje op weg naar herstel maar om bijvoorbeeld een depressie aan te pakken heb je meer nodig. Dat begint bij iemand die je begrijpt en het niet kleiner maakt of wegwuift.

Begrip, aandacht en een luisterend oor zijn heel helpend .. zonder oordeel, zonder advies of tips. Zonder goedbedoelde opmerkingen en lukt het daarmee niet, zoek dan hulp en begeleiding om jouw depressie of angsten werkelijk te lijf te gaan.

Voetbalgekte .. iets voor DSM V?

Voetbalgekte als psychische aandoening? Waarom staat het nog niet in de DSM V?

Als je dit stukje leest dan snap je niet meer dat het zo algemeen geaccepteerd en normaal gevonden wordt hoe mensen zich gedragen tijdens voetbalactiviteiten. Dit terwijl mensen met een psychische aandoening al voor minder voor "gek" worden versleten. Ik ben het dan ook wel eens met de eindconclusie die ik hier en daar nog een beetje aangepast en aangevuld heb.

Voetbalgekte leidt in bepaalde periodes tot grote stemmingswisselingen, abnormaal gedrag m.b.t. het uiterlijk (in Nederland voornamelijk een ernstige vorm van Oranjeritis), intimiderend gedrag, ziekteverzuim en productieverlies. Er is sprake van een sterke identificatie met het eigen land of regio wat zich uit in sterk obsessief gedrag met incidenteel verbaal en fysiek agressief geweld.

Relaties lijden er soms ernstig onder, sociale contacten worden beperkt tot medepatiënten, er is een sterk obsessief gedrag waar te nemen m.b.t. telkens weer voetbal willen kijken op grote schermen. Andere symptomen van de voetbalgekte zijn:  schreeuwen, brullen, heftige emoties die zeer neurotisch geuit worden, wanen over strijd en overwinningen, verwaarlozing van het huishouden wat gepaard kan gaan met periodiek excessief drankgebruik, ongezond en onregelmatig eetpatroon met vreetbuien en slaapproblemen. Afhankelijk van het verloop van een wedstrijd kunnen heftige gevoelens van angst, somberheid en uitzinnige vreugde elkaar snel opvolgend en sterk afwisselen zoals men ook wel ziet in een manische depressie.

Voetbalgekte wordt vaker aangetroffen bij mannelijke dan bij vrouwelijke patiënten. De laatste groep lijkt er iets minder vatbaar voor. Wellicht dat het genetisch gezien vaker voorkomt op het Y chromosoom maar dat moet nog nader onderzocht worden. Het is wel bekend dat vrouwelijke voetbalgekte zich in Nederland nog wel eens wilt uiten in seksueel aantrekkelijk en uitdagend verkleden in korte felgekleurde jurkjes van een biermerk.

In tegenstelling tot officiële psychische aandoeningen, leidt voetbalgekte zelfs in tamelijk milde vorm al tot (over)last voor de omgeving vanwege het alcoholgebruik en de sterke stemmingswisselingen.

Desondanks wordt voetbalgekte door vrijwel iedereen (h)erkend, begrepen en geaccepteerd. Leg mij nou eens uit waarom dat zoveel lastiger is als het om psychische aandoeningen gaat. Het kan volgens mij zo in de nieuwe DSM V als je de symptomen bekijkt. Je wordt voor minder al voor psychisch "ziek" versleten.

Bron en geïnspireerd door: Een tikkeltje gek


vrijdag 11 juli 2014

Examenstress.. wat stress met je hersenen doet..

Stress in de parkeergarage... ken je dat van die momenten dat je wel door de grond kan zakken van schaamte? Nou dat had ik dus vandaag.. meerdere keren...wat examenstress al niet doet met je hersenen...

Vandaag moest ik dus examen doen in Utrecht. Bij de Vechtsebanen, een groot kantoor en examencomplex van ondermeer het CBR. Ik rijd braaf naar de  parkeergarage de Vechtsebanen en stop voor een poortje. Een groot bord staat bij elk poortje dat je alleen kan parkeren als je betaalt met je pinpas, je visa of meastro card. Niet met contant geld dus. Geen probleem denk ik nog...

Ik dus mijn pinpas in het gleufje van de parkeerpaal gestopt.. "kaart omdraaien" zegt het paaltje onverbiddelijk. Ik draai mijn pas om. "Kaart omdraaien.. kaart omdraaien.." blijft er maar in het schermpje verschijnen..Enfin ik draai mijn pas vier, vijf keer om.. er gebeurt niets, voorkant, achterkant, magneetstrip links, magneetstrip rechts, chip voor, chip achter... niets..telkens die foutmelding.

Dan maar mijn visacard gepakt.. misschien doet Maestro het niet. Ook hier hetzelfde.. "kaart omdraaien, kaart omdraaien.. "ik steek de visacard er een keer of vier op alle denkbare wijzen in maar nee hoor..

Q Park card dan?? Maar tevergeefs.. is het paaltje kapot? Ik manoeuvreer lichtelijk gestresst  (want ik moet op examen!) mijn auto bij een ander paaltje.. maar ook hier herhaalt zich hetzelfde en naast me rijdt een auto probleemloos door.. Wat doe ik fout?? Ik druk dan maar op de knop voor assistentie.. en ......het paaltje spuugt een papieren barcode kaartje uit.. de poort gaat open.. OMFG .. was dat het... ik moest op de knop duwen.. waarom staat dat er niet bij??? Waarom dat megabord er wel bij over hoe je moet betalen en met welke pasjes? Ik was er helemaal door afgeleid.

Enfin.. auto weggezet. Ik wil naar buiten lopen. Zit er een megagrote knop voor een grote stalen traliedeur naar buiten. Ik druk op de knop. Er gebeurt niets.. druk nog een keer wat harder op de knop.. de zware ijzeren deur blijft gesloten.. er gebeurt niets. Ik druk nog een keer op de knop en uit nijd duw ik eens flink tegen de loodzware deur en met flink wat kracht.. kan ik 'm moeizaam open duwen.. en ik maar denken dat het een automatische electrische deur was die open zou gaan .. tjeezzzz je zou hier maar invalide of bejaard zijn.. je komt hier nooit meer uit. Als het examen net zo goed gaat als de parkeergarage dan zak ik vreselijk... denk ik nog...

Na het examen krijg ik een uitrij kaart... ik loop naar de parkeergarage, naar de betaalautomaat en doe mijn parkeerkaartje er in. 3.75 Euro zegt het scherm. Daarna duw ik de uitrij kaart er in om af te rekenen. "Kaart ongeldig" zegt de machine en ook nu weer duw ik de uitrijkaart een keer of vier in de afrekenautomaat maar hij weigert mijn parkeerkaart te verrekenen.. Kaart ongeldig.. Moet ik nou weer helemaal teruglopen naar het examengebouw voor een andere uitrij kaart? Daar heb ik zo geen zin in....

Nondepinnetjes wat is dit? Ik druk maar weer op een knop, tenslotte hielp dat vanochtend vroeg ook en wat werkt moet je herhalen.... Er komt een telefoonverbinding tot stand met een norse man die niet snapt wat het probleem is. De verbinding wordt plotseling verbroken. Geïrriteerd druk ik nog een keer op de knop. Ik krijg dezelfde man en omdat hij niet snapt wat mijn probleem is besluit hij maar even te komen.. en ik hoor hem hijgend via zijn telefoon aan komen lopen...

Hij kijkt naar mijn parkeer- en uitrijkaart.. "mevrouw dit is een uitrij kaart.. " zegt hij langzaam en kijkt mij onderzoekend aan. "Ja dus? ik probeer er mee af te rekenen maar hij pakt het niet.." zeg ik ongeduldig."Ik heb die kaart gekregen na mijn examen maar hij  werkt niet" en ik duw de kaart in de betaalautomaat om te laten zien dat ik telkens ongeldige kaart melding krijgt... "Nee dat klopt mevrouw, die moet u ook niet in de betaalautomaat stoppen maar in de paal bij de slagboom als u uitrijdt."

Ik voel me bijna door de vloer zakken.. ook dat nog... "o..ehhh jaa.... dat wist ik niet" Vergoeilijkend en glimlachend kijkt de man mij aan.. "ja dat hadden ze ook misschien even moeten uitleggen... maar ik zal even bij de slagboom gaan staan, komt u maar met uw auto.. dan help ik u even met uitrijden..."

Ik weet niet of ik nu moet lachen of niet... ik stap zo snel ik kan in mijn auto, laat de slagboom bedienen door de toch wel vriendelijke parkeergarage meneer bij het uitrij paaltje. Ik rij op tot de scharnierpoorten, volgens instructie van het bordje wat daar op de poorthekken hangt (goddank eindelijk eens een bordje wat je vertelt wat je WEL moet doen) en daarna rij ik gauw naar buiten.

"Ik ben vandaag echt grandioos gezakt voor het parkeren in een parkeergarage... ik hoop dat ik mijn mediation examen beter gemaakt heb ..."denk ik nog...als ik me gauw uit de voeten maak.. mijn navigatiesysteem stel ik dadelijk wel in.. ik wil weg hier...!!


Uitleg en ter mijn verdediging:  bij erge stress werkt het cognitieve breingedeelte slechter als normaal. De vecht/vlucht/vries reactie van het oerbrein heeft dan meer invloed. Je gaat dan slechter cognitief (qua denken) presteren. Dit is een bekend gegeven en dat kan zelfs dodelijk zijn. Een voorbeeld hiervan was:

In een brandend flatgebouw gingen mensen conform een geschreven instructie niet met de lift maar met de trappen naar beneden. Eenmaal beneden aangekomen duwden ze tegen de deur van het trappenhuis die maar niet open ging. Ze duwden en duwden..schreeuwden en brulden..."hij zit op slot, help ons!!! We kunnen er niet uit"  Ze waren in blinde paniek.

Helaas stond er geen instructie "trekken" op deze deur.. waardoor deze mensen alsnog omkwamen door verstikking door rook.. De deur zat echter niet op slot..zoals ze dachten in hun stressreactie.. Met het simpele woord "Trekken" op de trappenhuis deur had een hoop leed voorkomen kunnen worden.



donderdag 10 juli 2014

Positief Opvoeden

Ik had laatst een cursus positief opvoeden gedaan bij Centrum Jeugd en Gezin in Breda. Een aantal opmerkelijke leerpunten waren ondermeer zoveel mogelijk "nieten en geens" uit je taalgebruik schrappen en vervangen door wat je wel graag wilt. Dus niet: ik heb liever niet dat je met je schoenen op tafel zit.. maar: schoenen en voeten graag op de vloer houden.

Dit omdat het onderbewuste woorden als "niet" en "geen" eigenlijk niet goed registreert en dat het eerder als aanmoediging lijkt te werken daardoor. Hetzelfde als het roze olifantjes verhaal. Denk niet aan een roze olifant en je denkt er gelijk aan zeg maar.

Ik ben eens gaan letten op "nieten en geens" en ze komen nogal eens voor terwijl het psychologisch gezien eigenlijk in effectief is. Zo liep ik op het winkelcentrum in Breda Noord en daar is een bordje opgehangen dat je er niet mag rondhangen, geen rommel mag laten liggen, geen overlast mag veroorzaken etc. Leuk bedoelt allemaal maar het moedigt niet aan tot gedrag wat je wel graag zou willen zien namelijk dat rommel in prullenbakken thuis hoort en dat het gewaardeerd wordt als men rustig praat en wat stilte voor de omwonenden in acht houdt na sluitingstijd bijvoorbeeld.

In een bus zie je ook vaak nieten/geens. Niet spreken met de bestuurder kan dan zijn: de bestuurder heeft zijn aandacht op de weg nodig. Gelieve alleen tijdens de stops met de chauffeur te spreken. Er stond al wel dat een bepaalde plaats gereserveerd was voor zwangeren en invalide mensen. Dat was dan weer wel positief geformuleerd. Bij de stilte coupé van de NS treinen werkt het nog niet altijd even goed, de positieve formulering.. heb ik gemerkt.

Wat herkennen jullie hierin in je dagelijks leven? Gebruik je veel negatief geformuleerde boodschappen of zeg jij wat je wilt op een positieve manier?

Geen medelijden maar handvatten


Via 9Gag vond ik deze.. geweldig mooi geschreven.. Het hangt in een wachtkamer van een psychologisch therapeut en het is helpend om in een andere mindset te komen als het gaat over genezing, psychische hulpverlening en eigen verantwoordelijkheid.



woensdag 9 juli 2014

Psychische heling

Heling ... wat is dat?

Je lichaam helen is vrij makkelijk te beschrijven. Een wondje waar een korstje op komt. Een breuk die mooi dicht groeit of een blauwe plek die langzaam maar zeker weg trekt. Dat is duidelijk.. dat heelt. Dat wordt weer beter.

Maar psychische heling ligt wat lastiger. Wanneer ben je nou werkelijk ergens van geheeld. Van seksueel misbruik bijvoorbeeld of van een heel groot verlies? Psychische heling is een proces van verwerken en loslaten. Het kan jaren duren.. het kan zelfs nooit helemaal overgaan en een gevoelige plek blijven. Een plekje in de psyche wat altijd makkelijk geraakt wordt omdat het zo pijnlijk was toen je gepest werd, waardoor je nu nog steeds geen zelfvertrouwen hebt. Waardoor je nog telkens moeite hebt met feedback of kritiek..

Sommige mensen worden boos als je over loslaten en verwerken begint. "Alsof ik dat zomaar even kan vergeten of moet vergeven" zeggen ze dan... Nee dat hoeft niet maar het is wel beter voor jezelf. En vergeten gaat waarschijnlijk toch niet lukken dus daar kan je maar beter niet vanuit gaan. Ervaringen blijven hoe dan ook in het onbewuste, in je geheugen opgeslagen. Ze komen soms op de meest onverwachte momenten omhoog als triggers of herinneringen.

Je hoeft echter niet te doen alsof het niet gebeurd is. Evenmin hoef je er onder te blijven lijden. De schade is er wel, net als dat een breuk in een bovenbeen bot altijd zichtbaar blijft. Het bot kan er echter wel sterker door worden door al dat nieuwe botweefsel wat het heeft aangemaakt. En zo geldt het ook voor de psyche. De psyche kan sterker worden door hetgeen ze doormaakt. Meer ervaren, wijzer en met meer veerkracht en probleemoplossend vermogen. De schade zit er nog maar is geheeld.. en heling wilt eigenlijk zeggen dat het geen negatieve of belemmerende invloed meer heeft.

Wil jij ook graag heling voor jouw psychische pijn? Neem dat contact op met mij voor counseling. Het helpt echt als je er over praat en gaat verwerken.

dinsdag 8 juli 2014

10 Voordelen van lachen

Lachen is gezond.. zeggen ze.. een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. Je kent ze vast al die mooie spreuken en gezegden waarmee mensen aan geven dat lachen beter voor je is. Als kind leer je zelfs al dat liedje van: begin de dag met een dansje, begin de dag met een lach. Wie vrolijk is in de morgen, die lacht de hele dag... ja die lacht de hele dag.

Ik heb eens gekeken wat de voordelen van lachen zijn en dat zijn er nogal wat!

1. Als je lacht ben je veel aantrekkelijker. Mensen die lachen zijn leuker in de omgang. Ze ogen vriendelijker en zelfs als je niet zo'n knapperd bent dan kan je met een brede lach, toch aantrekkelijker gevonden worden.

2. Lachen is inderdaad gezond. Het verlaagt de bloeddruk. Het geeft een ontspanning en werkt stress verlagend. Een goede lachfilm kijken is dus goed voor je gezondheid. Lang leve de komedie!

3. Lachen helpt ook als sociaal smeermiddel. Mensen die vaker lachen worden als vriendelijk gezien. Het helpt als je lacht om grapjes van een ander als je graag een goede band met iemand wilt opbouwen.

4. Lachen is klantvriendelijker. Zeg nou zelf.. wil je liever geholpen worden door een chagrijnige nukkige verkoper of zie je liever een vriendelijk lachende persoon tegen over je. Iemand die je vriendelijk lachend benaderd daar ben je veel meer geneigd naar te luisteren en naar te kijken.

5. Zelfs een nep lach is nog altijd beter dan geen lach. Als je moeite hebt met lachen dan kan je wel nep lachen. Je hersenen worden namelijk vrolijker van een neplach. Dezelfde spieren en zenuwen worden geactiveerd als bij een echte lach (met een paar uitzonderingen) en dat helpt in ieder geval jezelf vrolijker te krijgen.

6. Lachen kost helemaal niets.. het is gratis. Je hoeft er niets voor te betalen en het is net als de zon die opkomt op iemands gezicht. Iedereen je mooiste glimlach schenken op een dag is een prima gratis manier om jezelf en je omgeving een goed gevoel te geven.

7. Lachen maakt je creatiever en alerter. Je bent meer aanwezig in het moment. Het maakt dat je meer open staat voor allerlei indrukken en je bent ontspannend bezig wat weer goed is voor inspiratie en creativiteit.

8. Lachen verhoogt je weerstand. Het maakt dat je meer afweerstoffen aan maakt. Zowel in je speeksel wat helpt tegen luchtweginfecties als betere aanmaak van immuunstoffen.

9. Lachen masseert je organen en traint je spieren. Met lachen doe je je lichaam een groot plezier. Je zorgt dat er een verbeterde bloeddoorstroming komt en je gebruikt meer spieren dan je denkt zoals buik, rug, gezichts- en ademhalingsspieren.

10. Uiteindelijk heeft lachen ook nog een gunstig effect op je leervermogen en je prestaties. Je geheugen werkt beter bij prettige emoties en iets waar je om moest lachen.