woensdag 30 september 2015

Een ander een helpende hand bieden

Ik meng me zelden in politieke discussies omdat ik de ervaring heb dat er doorgaans alleen maar ruzie van komt als ik dat doe maar ik kan er slecht tegen als mensen lijden, vooral machteloze en hulpeloze mensen die een beroep doen op een ander mens en dit dan niet krijgen.

Ik heb niet voor niets een andere beroepskeuze gemaakt nu ik 50 geworden ben. Op een of andere manier trek ik me het lot van mensen die het minder hebben dan ik, hard aan.

Pesters wegjagen
Dat was al vroeger als kind zo toen ik een gepest kind zag, ging ik het meisje helpen met mijn hond om haar te beschermen tegen haar belagers. En nu als psychosociaal counselor heb ik het gevoel dat ik op het juiste spoor zit als mens. Dat dit past met wie ik ben en wat ik het liefste doe. Mensen die het moeilijk hebben, helpen beter te worden. Niet meer machteloos toekijken hoe een ander lijdt maar er echt iets constructief aan te kunnen doen.

Bystander Effect
Het filmpje hieronder is "heartbreaking". Het is een tevens een psychologisch verschijnsel wat je ziet. Psychosociaal onderzoek heeft laten zien dat het vaak voorkomt, dit is een psychosociaal experiment maar het komt wel even binnen bij mij.  Het onderzoekt het zogenaamde "Bystander Effect". Iedereen loopt er langs, neemt het waar.. ziet het .. maar niemand doet wat. Terwijl er toch duidelijk een noodzaak is want dit kind heeft het duidelijk heel erg koud.

In dit filmpje is de tijd opgenomen voordat er ook maar iemand zich het lot aan trok van dit kind. Het is best schokkend om te constateren dat er 2 uur lang winkelende mensen langs dit kind zijn gelopen zonder ook maar een hand uit te steken om dit kind te helpen... Je moet er niet aan denken dat jouw kind hulp nodig heeft en er niemand wat doet.

Verantwoordelijk voelen
Niemand voelt zich verantwoordelijk, niemand wilt er aandacht, tijd of energie in steken...totdat een dakloze man, die weet hoe het voelt om zo te leven.. zijn eigen jas aanbiedt, zijn eigen kleine beetje geld geeft... zich het lot van het kind aantrekt en het jongetje gaat helpen... Niet degene die genoeg hebben maar juist degene die nauwelijks iets heeft, weet wat het is om niets te hebben en reageert. Weet wat het is om te ervaren en voelt zich verantwoordelijk.

Vluchteling kinderen
Als ik dit filmpje kijk dan breekt mijn hart zo wat.. en ik moet dan weer denken aan de beelden met vluchtelingen vanuit Syrië en Eritrea.. waar ook zoveel kinderen samen met hun ouders op de vlucht zijn voor honger, geweld, verkrachtingen en terreur.. en dan de harteloze kreten en houding van heel veel mensen hier in Nederland die toevallig het geluk hebben dat ze wel in een vreedzame periode leven met een overvloed aan eten, drinken en andere genotsmiddelen en luxe artikelen als computers, GSMs, huizen, auto's etc. en dan heel hard gaan roepen dat ze al die vluchtelingen er niet bij willen hebben. Je zal zelf maar in zo'n situatie zitten, denk ik dan.. wat zou je zelf doen? Dan ben je ook blij dat iemand je een helpende hand toe steekt. Dan wil je ook een andere wereld voor je kinderen.

Mooi hoe het filmpje eindigt.. If you wait until you can do everything to everybody..instead of doing something for somebody, you'll end up doing nothing for nobody...

Het verschil maken?
De vraag is of er mensen genoeg zijn die het verschil willen maken voor een ander en zich hiervoor verantwoordelijk voelen.. van mens tot mens. Of hebben we daarvoor te weinig ellende meegemaakt? Kunnen we het verschil maken? Zijn we er toe in staat? Zijn we er zelf sterk en psychisch krachtig genoeg voor om een ander daadwerkelijk te helpen? Of blijven we angstig wegkijken om de ander een helpende hand te reiken en voelen we ons niet geroepen om een kind in te nood te helpen? Of ga je net als in het sprookje van "het meisje met de zwavelstokjes" door zonder op of om te kijken.



zaterdag 26 september 2015

Leven zonder angst

Ik ben een groot fan van TED talks met name als ze over psychologische onderwerpen gaan. Ik leer er altijd veel van en ook al hoor ik niet altijd zoveel nieuwe dingen meer naarmate ik steeds meer kennis heb van de klinische psychologie, het blijft altijd interessant om de laatste inzichten uit wetenschappelijk onderzoek bij te houden.

Ondertussen, als ik luister, probeer ik gelijk te bedenken hoe ik dat zou kunnen toepassen in een behandeling.

Deze TED talk van Dr. Jee Hyun Kim gaat over hoe angst ontstaat en hoe je angst kan "genezen". Uit haar onderzoek blijkt dat angst bijna altijd in de jeugd "aangeleerd" wordt door nare of traumatische ervaringen. Een heftige (of zelfs niet zo heftige) ervaring maakt dat je ergens angst voor ontwikkelt. Dat kan zijn angst voor het donker, angst voor slangen of insecten, angst voor mannen met een snor of angst voor onweer of hoogten.

Dr. Jee Hyun Kim heeft ontdekt dat cognitieve gedragstherapie goed werkt om angst aan te pakken. Dat de aangeleerde angst aangepakt kan worden door de angstlijder opnieuw bloot te stellen aan de angstige ervaring maar dan onder begeleiding van een hulpverlener die helpt om de moeilijke situatie te overwinnen en succesvol af te sluiten. Dat hoeft trouwens niet altijd letterlijk in fysiek bijzijn te zijn van de hulpverlener want het gaat uiteindelijk om het overwinnen van de angst. Soms kan die overwinning in je eentje nog sterker uitwerken in je succeservaring en het daarop opbouwende zelfvertrouwen dan als je het samen had gedaan.

Dr. Jee geeft dat ook aan in haar onderzoeksresultaten want therapie in een therapeutische setting voelt veiliger om te oefenen dan het zelf moeten doen in het dagelijks leven. Dan is de kans op terugval en mislukking toch weer iets groter. Dit komt doordat de eerder aangeleerde angst nooit helemaal verdwijnt. Je herprogrammeert als het ware de hersenen met succeservaringen over de eerder aangeleerde angstervaring heen. Dat werkt prima en is heel helpend maar een kleine kwetsbaarheid voor angst blijft. In tijden van stress of moeilijkheden kan deze oude angstervaring toch weer opspelen. Belangrijk is dat de succeservaringen blijvend ervaren worden en er snel hulp gezocht wordt bij angst.

Angst heeft namelijk als nadeel dat hoe langer de angst bestaat, hoe erger de angst wordt. Gebleken is bij kinderen en jongeren dat hoe sneller de angst behandeld wordt, hoe minder gevolgen voor later. Echter jeugdhulpverlening is lang niet altijd in voldoende mate aanwezig. De hoeveelheid counselors wereldwijd op de hoeveelheid kinderen is bedroevend weinig in sommige landen en daarmee krijg je veel volwassenen met angst die onbehandeld is gebleven met alle nare gevolgen vandien.

Het goede nieuws is dat angst goed te behandelen is maar dan wel het liefst zo snel mogelijk om langer lijden te voorkomen en verergering van de angst ook voor te zijn in de toekomst.


maandag 21 september 2015

Zit vreemd gaan in onze genen?

Vreemd gaan is niet alleen van deze tijd. Het is bekend dat veel kinderen vaak niet van dezelfde vader zijn terwijl dat niet bekend is.

Zowel mannen als vrouwen gaan al eeuwenlang vreemd. Ze houden vrienden of vriendinnen buiten het huwelijk, scharrelen wat rond met een ander, hebben kortstondige relaties met anderen of houden er stiekem nog een maîtresse op na die al dan niet bekend is met de andere relatie of het huwelijk van de geliefde. Sommige mannen hebben een harem of hangen een geloof aan wat "veelwijverij" goedkeurd. In sommige landen is het een deel van de cultuur.

Gehackt
De bekende datingsite Ashley Madison die vreemdgangers graag een handje helpt en er geld mee verdient,is een van de bekendste sites wereldwijd als het gaat over slippertjes en  het stimuleren van "buitens huis eten". De site werd in juli 2015 echter gehackt en vervolgens werden 37 miljoen gebruikersgegevens gestolen. Wat een enorm aantal, dat zegt wel wat over de behoeften en belangstelling van veel mensen.

Vreemd gaan waarom?
Ik heb eens gelezen dat het voor de overleving van de soort belangrijk is dat er een diversiteit aan kinderen geboren wordt van verschillende vaders en moeders. Het gaat dus met name om seks.. seksuele aantrekking en geslachtsgemeenschap. Deze enorme seksuele belangstelling bevordert de seks en dit heeft weer met voortplanting te maken omdat dan elk kind weer een aparte en unieke genencombinatie heeft van dat specifieke koppel.

Immuniteit
Op die manier krijg je een grotere diversiteit van mensen met procentueel gezien een grotere immuniteit tegen ziekten. Er zitten er dan altijd weer een paar tussen die van nature immuun blijken te zijn voor een bepaalde dodelijke ziekte.

Kortom vreemd gaan of telkens een andere partner hebben om zoveel mogelijk diversiteit in het nageslacht te krijgen, schijnt evolutionair een goede zaak te zijn. Onze hersenen zijn er op geprogrammeerd om interesse te krijgen in andere partners buiten de eigen partner. Het zit er biologisch een beetje ingebakken. Internetbedrijven maken daar handig gebruik van.

Seriële monogamie
Verder zou de mens niet echt monogaam zijn maar eerder serieel monogaam. Dus telkens een bepaalde tijd samen met elkaar tot het kind ongeveer 7 jaar is en zelfstandig kan functioneren en dan weer een tweede of derde leg.. met een andere partner. De "seven year's itch" zou hier ook vandaan komen.

zondag 20 september 2015

Slapeloosheid? Moeilijk inslapen? Probeer dit eens..

Het valt soms niet mee om lekker diep te slapen, je te ontspannen. Vooral niet als je een drukke dag of avond hebt gehad, stress ervaart of je niet lekker voelt. Als slapen dan niet lukt dan heb je hier misschien wat tips die je kan proberen.

Geen beeldscherm
Bij slapeloze nachten is het af te raden om met een oplichtend beeldscherm te gaan lezen in de nacht. Het werkt verstorend op je hersenen dit licht. Je hersenen maken onder invloed van donkerte het hormoon melatonine aan waardoor je slaperig wordt. Echter met licht in je ogen blijft de aanmaak van dit hormoon achter waardoor je minder goed kan inslapen.

Rustgevende dingen
Probeer geen koffie of cafeïne houdende drankjes te drinken als je moeilijk slaapt. Dit werkt opwekkend in de hersenen. Ook suikerproducten kunnen een opwekkend effect hebben. Gebruik liever een kruidenthee met kalmerende kruiden zoals kamille, valeriaan of hop. Lavendelolie is ook helpend. Een druppeltje of twee op een zakdoekje naast je op het nachtkastje kalmeert het zenuwstelsel.

Afschrijven
Zit je ergens echt heel erg mee in je maag, schrijf het dan van je af. Schrijf het op zodat het woorden krijgt, geuit wordt en uit je hoofd komt. Vaak helpt het om het beter los te laten als je het opgeschreven hebt. Je kan het dan laten voor wat het is en morgen weer oppakken als je dat zou willen.

Sluit je dag goed af
Een afsluitingsritueel elke dag helpt ook om goed te slapen. Als je je activiteiten af bouwt op de avond waarin je een vast patroon volgt, dan weet je lichaam en geest ook dat het slaaptijd wordt. Doe geen dingen meer waar je onrustig van wordt. Wandel nog een blokje om met de hond om even alles van je af te laten glijden, neem een warme douche voor het slapen gaan of smeer je lekker in met bodylotion en geniet van je favoriete geur terwijl je in bed ligt.

Slaapkamer
De slaapkamer dient ingericht te zijn om te slapen. Rustgevende kleuren en omgeving zijn hierin helpend. Een rustige plek in huis waar je niet makkelijk gestoord kan worden. Schone lakens, een koel of juist warm bed waar je je behaaglijk voelt. Een raam open voor wat frisse lucht? Een plafondventilator voor een hete zomernacht? Of misschien wel in je dikke pyjama omdat je dat fijn vindt. Maak het jezelf prettig en comfortabel.

Wekker
Als je zo'n oplichtende digitale wekker hebt en je ziet alle uren telkens weer voorbij komen, draai die wekker dan om. Als je alarm aan staat dan word je heus wel wakker. Het telkens weer op de klok kijken wekt vaak onrust op. Het is meer ontspannen om de klok te laten voor wat het is en je daar in ieder geval niet meer druk over te maken.

Ontspanningsoefeningen
Er zijn op internet en youtube heel veel fijne meditaties, reiki muziek of andere ontspanningsoefeningen te vinden. Gebruik die voor je bedtijdritueel of pas ze toe als je wakker ligt. Doe een bodyscan of ademhalingsoefening met buikademhaling. Deze oefeningen kan je op je telefoon of mp3 speler zetten. Je kan ze downloaden via een youtube converter.

Droomverhaal
Of doe een visualisatie waarin je een droomverhaal maakt waarin je de hoofdrol speelt en je allemaal fijne dingen meemaakt. Het bedenken van je favoriete droomverhaal maakt dat je ontspannen wordt en aan leuke dingen denkt i.p.v. te piekeren over het niet slapen of de dag van morgen. Slaap je niet dan heb je tenminste wel lekker kunnen ontspannen, dat is ook wat waard.

Lezen of muziek luisteren
Zelf helpt mij lezen van een boek of luisteren van muziek als ik moeilijk kan slapen. Het is trouwens bij mij meer de andere kant uitgeslagen.. als ik nu een boek wil lezen of ik ga rustige muziek luisteren, loop ik het risico dat ik in slaap val, zelfs als ik dit niet wil.




Ik luister graag naar dit soort muziek. Met dit nummer kom je al een aardig stuk nacht door.. en het brengt je hersenen in de meer ontspannen Delta hersengolf staat. De Delta golven die in je hersenen ontstaan maken dat je diepere ontspanning bereikt en rustiger kan slapen. 

Gratis leuk theater over "moeilijke kinderen"


CJG Breda nodigt ouders en opvoeders uit voor een interactieve theatershow over kinderen (van anderen) en opvoeden.  Op donderdagavond 8 oktober krijg je op speelse wijze ideeën en tips om je kinderen een goede, stevige en positieve basis mee te geven.

 De theatervoorstelling is onderdeel van het programma van de Opvoedweek 2015, georganiseerd door CJG Breda. Het motto dit jaar is ‘Geef me de Vijf’. De hele week van 5 t/m 11 oktober staat in het teken van opvoeden en opgroeien.

Over de voorstelling:
Waarom zijn er tegenwoordig zoveel moeilijke kinderen? Ligt het aan de kinderen? Ligt het aan de verkeerde opvoeding of gebrek aan opvoeding? Of zijn de leerkrachten en pedagogen de boosdoeners? Mogelijk liggen de oorzaken bij hen alle drie!

Maar wat zeg je tegen je buurvrouw als je ziet dat haar kinderen een loopje met haar nemen? En wat doe je als die zelfde kinderen brutaal zijn tegen jou? Gelukkig prijs je jezelf, dat jouw kinderen anders zijn, dat jouw kinderen dat soort dingen nooit doen!.. Maar is dat zo?

Een voorstelling over opvoeding. Voor ouders die er veel voor willen doen om hun kinderen een goede, stevige en positieve basis mee te geven. Natuurlijk wordt u als publiek bij de voorstelling betrokken, uw mening telt! Met zoveel ervaringsdeskundigen in de zaal levert dit een levendige discussie op met veel nieuwe inzichten.

Er worden er in heel Breda activiteiten georganiseerd voor ouders, opvoeders, kinderen en jongeren. Een avond vol herkenbare situaties en humor voor (groot)ouders en andere opvoeders in Podium Bloos, Speelhuislaan 151 van 20.00-21.30 uur.

Tickets voor deze voorstelling zijn gratis te bestellen via Podium Bloos

zaterdag 19 september 2015

Totdat het jou overkomt... seksueel misbruik




De nieuwe clip van Lady Gaga is confronterend... rauw .. zelfs al is het zwart wit gefilmd. "Till it happens to you"... Lady Gaga heeft deze keer een moeilijk thema opgepakt om er een muzieknummer van te maken. Ze schuwt doorgaans schokkkende thema's niet en mag graag publiciteit zoeken met dingen die weerstand bij mensen oproepen zoals bijvoorbeeld haar vleesjurk. Deze keer een zwaar psychologisch onderwerp.. seksueel misbruik. De clip is de soundtrack voor de documentaire The Hunting Ground.

Denk niet dat Lady Gaga niet weet waar ze het over heeft. Zelf is ze als jong meisje van 19 verkracht door een producer. Ze weet dus wat het betekent om seksueel misbruikt te zijn. Ze weet hoe het voelt, wat het met je doet.. en dit heeft ze in haar clip ook verwerkt. Je leest de teksten van de meiden die het overkomen is zoals: "ik ben waardeloos" of "soms haat ik mezelf". Ik herken de teksten als counselor van slachtoffers van seksueel misbruik die ik gesproken heb. Die hebben het ook vaak over het jezelf nog steeds schamen, vies voelen, schuldig voelen want misschien had je meer verzet nog moeten plegen.. het jezelf haten en niets meer waard vinden om wat er met je is gebeurd.

Het is goed dat een zangeres en ervaringsdeskundige als Lady Gaga eens een onderwerp als dit in haar repertoire opneemt. Het geeft een goed beeld van wat het doet als je seksueel misbruikt bent. Het maakt dat het zichtbaar wordt, dat er over gesproken mag worden, dat je niet de enige bent en dat de gedachten die je hebt, normaal zijn voor hetgeen je is overkomen! Ze doorbreekt het taboe er over.

Ander goed nieuws is dat de opbrengst van dit nummer voor een deel gaat naar instanties die slachtoffers van seksueel misbruik, helpt!

vrijdag 18 september 2015

Geluk in Leiden



Wat een grappige titel voor een blogje... Zeker als je het fonetisch beluisterd. En ja toch kan het.. geluk in Leiden want vandaag hebben de Leidenaren bijzonder veel geluk want bij hun begint vandaag de geluksroute.

De geluksroute
Een ontzettend leuk initiatief waar ik vanuit Breda niet zo heel veel voor kan betekenen maar ik vind het wel heel tof om er een heel klein beetje ietsjepietsje aan mee te werken met deze blog. En ik zou het nog leuker vinden om eens samen met andere geluksbrengers mee te werken aan een geluksroute in Breda op een andere datum of ander weekend.

Wat houdt het in?
De Geluksroute is een ongedwongen uitwisseling van geluk die voor inspirerende ontmoetingen en mooie ontdekkingen zorgt. De uitnodiging is simpel: Waar word jij gelukkig van en wil je dat delen?

Die uitnodiging is voor iedereen, dus of je nu van yoga houdt of bellenblazen, van stilte of juist beweging, lekker koken of juist nieuwe gerechten proeven, het kan allemaal. Want geluk delen brengt altijd meer geluk te weeg. Er ontstaan nieuwe verbindingen waar Leiden mooier van wordt!

Geluksplukker of Geluksbrenger?
Wil je iets aanbieden als geluksbrenger? Maak je graag anderen blij? Of kan je wel een portie geluk gebruiken? In dat geval kan je als geluksplukker gewoon gratis en voor niets allerlei leuke activiteiten doen dit weekend.

Leiden vol van geluksbrengers
De mensen in Leiden kunnen in ieder geval allerlei leuke geluksvolle momenten beleven de komende dagen. Kijk hier voor meer informatie hoe de geluksroute loopt en wat er allemaal te beleven valt!

Stop huiselijk geweld!

Ronduit schokkend zijn deze geluidsopnamen als het gaat over de huiselijk geweld situatie die ontstaan is bij de immer zich positief voordoende Emile Ratelband. Er is te horen hoe erg de kwetsende opmerkingen zijn, hoe zeer de kinderen worden geïndoctrineerd door hun vader over hun moeder.

Het is schokkend te horen hoe Emile zijn vrouw slaat en schopt en dan ook nog in het bijzijn van de kinderen. Dat moet traumatisch voor een kind zijn als je vader zo met je moeder omgaat, als je er tussen staat als kind. Als je zulke dingen over je moeder te horen krijgt. Er is in ieder geval weinig positiefs aan.

Het raakt mij deze banden. Het doet me wat als ik hoor hoe Moon en de kinderen behandeld worden. Hoe dominant en agressief Emile tegen hen praat en hen benaderd. Ik vind het ontzettend moedig dat Moon hiermee naar buiten komt. Dat moet niet makkelijk geweest zijn voor haar na alle kritiek die ze al te verduren heeft gehad. Het is zo ontzettend moeilijk om uit een situatie van huiselijk geweld te stappen en voor jezelf op te komen, het risico te nemen op nog meer geweld en de angst voor wat er wellicht nog gaat gebeuren na een scheiding..

Ik wilde deze blog persé schrijven.. om alle mensen en kinderen een hart onder de riem te steken. Dat er een ander leven op je wacht.. na het huiselijk geweld. Dat het belangrijk is dat je voor jezelf op blijft komen en dat je jezelf en je kinderen de moeite waard gaat vinden om alle risico's en angsten te overwinnen die nodig zijn om je leven te verbeteren. 

donderdag 17 september 2015

Cliëntgerichte hulpverlening of therapie


Cliëntgericht werken in de geestelijke gezondheidszorg. Luisteren naar wat de cliënt wilt, nodig heeft, verlangt, wel en niet kan. Counseling is cliëntgericht werken.

Cliëntgericht werken is anders. Dat bied ik aan als therapeut. Ik geef de mogelijkheden aan, dat wat we kunnen doen. De cliënt bepaalt wat er aangepakt wordt en wanneer we dat doen, hoe lang en op welke manier. Dat kan online zijn, bij iemand thuis of elders op een neutrale locatie. Het kan per telefoon, via Skype of via email. Alles is mogelijk, net naar gelang iemand prettig vindt.

En daarna gaan we samen aan de slag. De cliënt bepaalt waar het over gaat en ik ondersteun het proces. De cliënt vertelt wat er speelt, ik luister en orden en inventariseer de probleemgebieden. We kijken naar wat er al wel en wat nog niet goed gaat. We zoeken naar openingen, naar mogelijkheden, naar verbeterpunten en een doelstelling om aan te werken. We zetten ons allebei in.

Van ik.. naar jij... naar wij... daar gaat het om bij cliëntgericht werken, bij counseling. Een mooie ervaring.

woensdag 16 september 2015

Verbinding, Veiligheid en Vertrouwen, 3 sleutels tot succesvolle hulpverlening

De afgelopen week heb ik een korte training voor buurtbemiddeling gevolgd. Ondanks dat ik als mediator prima ben opgeleid, vind ik het altijd weer leuk om iets nieuws bij te leren.

Bemiddelen
Het bemiddelingsproces is veel korter, meer sturend en bondiger dan een mediation. Er is doorgaans slechts een gezamenlijk gesprek en daarin wordt heel kort ingegaan op het conflict en wat er onder ligt en daarna ga je al snel samen oplossingsgericht denken en afspraken maken. That's it. Ook hier kwamen de 3 V's (nee niet de 3 J's) terug.

De drie V's
Of je nou mediation, counseling, coaching of bemiddeling doet, de drie V's zijn belangrijk om überhaupt te kunnen beginnen. Als ze er niet zijn, dan wordt het lastig. Als hulpverlener (of moet ik zeggen dienstverlener?) is het van belang dat er eerst Verbinding gelegd wordt. Daar dien je voor te zorgen. Verbinding in de zin van, we zijn met elkaar in gesprek, we horen en luisteren naar elkaar en we willen ook met elkaar praten. We hebben een connectie. We spreken dezelfde taal en we weten wat we van elkaar mogen verwachte.

Intake
Vandaar dat ik altijd een kennismakingsgesprek heb, om die verbinding te kunnen maken. Met wie ga ik in gesprek? Wat kan ik voor hen betekenen? Willen ze met me praten? Wat willen ze van mij? Wat verwachten ze van de hulpverlening? Welke hulpvraag ligt er? Of is er nog geen hulpvraag en is er alleen een hoop emotie en onvrede? Degene die komt kan dan ook even kijken of ik degene ben waarmee hij of zij de verbinding voelt.

Veiligheid
Het is voor mij heel belangrijk dat iemand zich veilig voelt om iets met mij te delen. Ik zal een stukje veiligheid moeten bieden zodat iemand het aan durft om te komen praten. Om te vertellen wat ze dwars zit en wat er aan de hand is. Als iemand zich niet veilig voelt dan gaat hij of zij ook niets zeggen of zal niet werkelijk vertellen waar het over gaat. Je kan dan belangrijk dingen missen die zouden kunnen helpen in het oplossen van de problemen. Veiligheid bied ik door goed te luisteren, terug te geven wat ik heb gehoord, te checken, iemand begrip te geven en empathie maar ook door iemand te accepteren zoals deze persoon is, zonder te veroordelen.

Vertrouwen
Dit komt pas als er een verbinding is en er veiligheid wordt geboden. Vertrouwen in een goede afloop, vertrouwen in de kennis en kunde van mij als hulpverlener, vertrouwen dat het tussen ons blijft en niet naar buiten komt zonder dat die persoon dat wilt. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard, zegt een mooi spreekwoord. Het komt aarzelend en schuifelend tot stand en het kan heel snel verdwijnen als het geschonden wordt.

Goede hulpverlening
Deze drie V's zijn super belangrijk. Zonder deze voorwaarden, is er geen goede hulpverlening meer mogelijk. Het is volkomen zinloos om een gesprek aan te gaan om dingen op te willen lossen of te verbeteren als er geen verbinding is, geen veiligheid wordt geboden en geen vertrouwen is in de hulpverlening. Weggegooid geld, verspilde tijd en vergeefse moeite.


maandag 14 september 2015

10 Tips hoe goed om te gaan met een depressief iemand!

Super goede tips voor mensen die te maken hebben met iemand die depressief is. Dat kan je partner of je ouder of kind zijn. Soms is het je collega of je buurvrouw.. maar wat kan je nou beter wel en niet zeggen?

In onderstaand filmpje wordt goed uitgelegd hoe je er het beste mee om kan gaan als naaste, bekende of mantelzorger.

Heel belangrijk is dat de juiste hulp wordt ingeschakeld. Zowel voor degene die de depressie heeft maar ook voor de naaste als voor de mantelzorger (want die heeft het er ook vaak zwaar mee). Leven met iemand die depressief is, kan ontzettend zwaar zijn voor de partner of de ouder of het kind. Het hakt er in en niet zelden lopen relaties stuk door depressies.

Samen kan je het beter aan vooral als je er iemand naast hebt staan die een stuk begeleiding en hulp kan bieden om de depressie aan te kunnen en aan te pakken. Counseling is een methodiek die helpend kan zijn bij depressie! Neem contact met mij op als je last hebt van depressie of het moeilijk vindt om er mee om te gaan.

zaterdag 12 september 2015

Eveline: ik heb me heel, heel erg alleen gevoeld

Als hulpverlener maar ook als leek, is het heel leerzaam om mensen die depressies hebben gehad, te vragen hoe ze het hebben ervaren en wat wel en niet helpend is. De verhalen zijn soms schrijnend en ook aan de psychische hulpverlening valt nog veel te verbeteren.

Lees hier verder

vrijdag 11 september 2015

Ingrid: ervaringsdeskundige in angst en depressie

Als hulpverlener maar ook als leek, is het heel leerzaam om mensen die depressies hebben gehad, te vragen hoe ze het hebben ervaren en wat wel en niet helpend is. De verhalen zijn soms schrijnend en ook aan de psychische hulpverlening valt nog veel te verbeteren.

Deze week ervaringsdeskundigen aan het woord die in het (korte) verleden een depressie hebben gehad en via de reguliere GGZ (niet via counseling) behandeld zijn. Zij vertellen hun ervaringen  en vertellen wat wel en niet helpend is als ze depressief zijn.

Persoonlijk verhaal
Het zijn persoonlijke ervaringen die ik deze week ga publiceren. Verhalen waarbij ik een naam mocht vermelden. Wat je leest is best confronterend maar heel leerzaam en ik heb bewondering voor de openheid en eerlijkheid. Elke dag komt iemand anders aan het woord.

Deze week dus bij Minerva Blog, ervaringsdeskundigen aan het woord! Ingrid deelt haar historie:

Mijn laatste poging was in 2008. Het is totaal onbewust gebeurd. Niet gepland... niks. Ik ben daarvan 3 dagen kwijt. Depersonalisatie schijnt het geweest te zijn. Een actie door extreme angst. Ze hadden toen mijn antidepressiva naar het maximum opgeschroefd en dat is waarschijnlijk de oorzaak geweest. Ook daarin gaat het nogal eens mis. Medicatie! Ik werd bewusteloos meegegeven aan mijn man en zoon om pas na 3 dagen echt wakker te worden. Hulp aan de mensen naast de patiënt zou ook niet overbodig zijn in zo'n geval.

Wat heb je meegemaakt?
Op zo'n moment als ik zelfmoordgedachten had en er over praatte met  mijn hulpverleners, was ik verdrietig, hulpeloos en radeloos. Ik ben ook erg suïcidaal geweest en mijn hulpverleners namen het niet echt serieus. Dit bevestigde mij in mijn gedachten dat ook zij mij niet belangrijk vonden en ik drie keer een poging heb gedaan. In de hulpverlening schort er nog een hoop aan. Ik heb zelfs een hulpverlener gehad die zei.."dan doe je dat toch..."

Troost behoefte
Een woord van troost had in mijn geval meer nut gehad dan die opmerking. Ik werd keihard aangepakt. In sommige gevallen misschien goed maar het bevestigde mij alleen maar dat ik niks voorstelde. Empathie miste ik bij de hulpverlening toen. Na die poging in 2008 werd ik volledig als een gestoorde behandeld. Luisteren naar mijn verhaal, me de ruimte geven mijn emoties te uiten zonder oordeel was meer op zijn plaats geweest. 


Een luisterend oor en ruimte voor emoties

Ik slikte vervolgens mijn emoties maar weer weg, zoals dat vroeger thuis ook verwacht werd. Gevolg is dat mijn angststoornis zich ontwikkelde en ik er na 22 jaar nog steeds niet volledig van af ben. Hadden ze toen maar geluisterd en mij de ruimte gegeven mij te uiten. Me geholpen me te uiten. In al de therapie die ik toen gehad heb is dat nooit gebeurd. Pillen slikken en volgens de boeken werken, dat gebeurde er. Als je niet meewerkte werd je medicatie verhoogd, je werd opgenomen of je behandeling werd gestopt.

Wat zou helpen? 
Persoonlijke benadering want ieder mens is anders. Meer tijd nemen voor de mens i.p.v. op de klok te kijken want ik ging soms stuiterend de deur uit ging omdat de tijd op was maar ik nog vol in de emotie zat. Huisartsen mogen ook wel meer op de hoogte zijn van psychische klachten want ik heb twee huisartsen die er beiden geen kaas van hebben gegeten en het heel makkelijk gebruiken om kwalen waar ze geen raad mee weten op "psychisch" te gooien.

Hoe gaat het nu?

Ik heb geen crisiskaart. Weet niet eens wat ik me daar bij voor moet stellen. Ik hoop het ook niet meer nodig te hebben. Ben nu aan het afbouwen met medicatie en heb de juiste therapeuten om me heen. (Ingrid heeft nu ondermeer psychosociale counseling).

Aandacht en wachtlijsten
Er is gewoon erg weinig aandacht voor suïcide gedachtes. Je wordt of niet serieus genomen en als aandachttrekker gezien of ze pakken je keihard aan en stoppen je vol pillen. Er zijn nog steeds teveel zelfmoorden en nu door de bezuinigingen hou ik mijn hart vast.

De wachttijden voor behandeling bij de grote GGZ/PSYQ zijn inmiddels al een half jaar!!! Wat doe je dan intussen??? Verslaafd worden aan die rot pillen waar je dan weer moeizaam van af komt. It sucks.. Ik wil van die pillen af maar ik wil ook de impuls suïcide die daardoor kan ontstaan voorkomen. Ik heb door het afbouwen van de medicatie al een keer een terugval gehad dus ik doe het heeeeeeeeeeel langzaam. Gaat misschien nog wel een jaar duren maar dat geeft niet.


Ingrid bedankt voor je indringende verhaal. Je bent al een heel stuk op weg naar verbetering, de weg naar boven is na 22 jaar ingezet en stapje voor stapje, zet jij je vol moed in voor een betere toekomst! Je wou graag je verhaal delen want je schaamt je inmiddels nergens meer voor en vindt het belangrijk dat een verhaal als het jouwe naar buiten komt. Dat mensen er hoop uit kunnen putten.. Bij deze.. 

donderdag 10 september 2015

Depressie ervaringsdeskundige Saskia aan het woord: neem mij serieus!

Als hulpverlener maar ook als leek, is het heel leerzaam om mensen die depressies hebben gehad, te vragen hoe ze het hebben ervaren en wat wel en niet helpend is. De verhalen zijn soms schrijnend en ook aan de psychische hulpverlening valt nog veel te verbeteren.

Deze week ervaringsdeskundigen aan het woord die in het (korte) verleden een depressie hebben gehad en via de reguliere GGZ (niet via counseling) behandeld zijn. Zij vertellen hun ervaringen  en vertellen wat wel en niet helpend is als ze depressief zijn.

Persoonlijk verhaal
Het zijn persoonlijke ervaringen die ik deze week ga publiceren. Verhalen waarbij ik een naam mocht vermelden. Wat je leest is best confronterend maar heel leerzaam en ik heb bewondering voor de openheid en eerlijkheid. Elke dag komt iemand anders aan het woord.

Deze week dus bij Minerva Blog, ervaringsdeskundigen aan het woord! Vandaag is het de beurt aan Saskia. Ze vertelt:

Vandaag is het nationale suïcide preventie dag. Ik vind het belangrijk om er over te praten maar vaak is het nog een taboe. Ik merk dat in mijn eigen omgeving en bij de hulpverleners, ik het moeilijk vind om over te praten als je met zulke suïcide gedachtes loopt. De hulpverleners weten ook niet goed er mee om te gaan, is mijn beleving.

Mijn pogingen
Ik heb zelf meerdere suïcide pogingen gedaan en ze sturen je gewoon naar huis en dan krijg je de vraag en nu? Hoe ga je je leven weer oppakken? Nou zoek het zelf dus maar weer uit, een poging deed ik niet voor de lol, dat was echt serieus

Na mijn laatste poging 8 februari van dit jaar, lag ik op de spoedeisende hulp en werd er keihard tegen me gezegd dat als ik nu niet meewerkte dan kon ik gaan. Ik raakte steeds weg met mijn bewustzijn maar de verpleging dacht dat ik me aanstelde. Dat was niet zo en de mensen van de verpleging deden erg boos tegen mij.

Wat kan beter in de hulpverlening?
Wat ik wil zien is meer gevoel, empathie, medeleven, meedenken, luisterend oor, echt van binnen uit en niet als hulpverlener maar meer als mens. Je bent zo wanhopig, radeloos, helemaal leeg gestreden. Je weet niet meer hoe het nog verder moet met al je psychische leed. In mijn geval zijn dat de vele trauma's waar ik dagelijks last van heb. Ik wil echte aandacht want voor zo'n poging geef ik al signalen af maar ze nemen het dan niet serieus. Ze denken volgens mij: "oh die redt zich nog wel."

Ik zit nu een paar maanden bij Sensoor en ik heb een super hartverwarmende vrouw waar ik mee mail. Ik ken haar totaal niet maar ze is vrijwilligster daar maar ze heeft zo'n empathie dat is zo fijn. Ik heb al veel geschreven met haar ook over de suïcide. Dat is helpend.

Wat ik er zelf aan doe
Ik kan nog best ver weg zakken, heel donker kan het dan zijn. Dan is een blokje om al teveel. Ik merk het nu ook weer, allemaal triggers en dan zak ik weer weg,

Ik probeer gewoon elke dag op te staan, me aan te kleden, naar buiten te gaan al valt dat niet mee omdat ik ook een paniekstoornis heb. Ik probeer contacten te blijven houden met vriendinnen, ze te zien of per mail, whatsapp dat is een beetje wat ik doe. Proberen toch regelmaat te houden al valt dat niet mee.

Wat kan mijn omgeving doen wat helpend is?
Ik vind het ook belangrijk voor de omgeving dat ze mijn depressie serieus nemen en niet aankomen van: "oh joh geniet gewoon" Nee dat kan ik dan juist niet. Vriendinnen moeten dan gewoon effe een stukje wandelen bijvoorbeeld en een luisterend oor hebben. Zoals gistermiddag, ik was nog niet buiten geweest en een vriendin kwam spontaan langs en we gingen een stukje wandelen, dan neemt ze mijn depressie serieus.

Wandelen, een luisterend oor, empathisch luisteren en vooral de depressieve gevoelens serieus nemen. Niet wegredeneren of bagatelliseren. Ik trek er als counselor mijn leerpunten uit en probeer hun tips en adviezen ter harte te nemen en van ze te leren, wat ik nog beter zou kunnen doen. En ik wil hierbij Saskia hartelijk bedanken voor haar openhartige verhaal en leerzame antwoorden!


woensdag 9 september 2015

Onderschat ouderen niet... ze zijn slimmer dan je denkt

Een oude boer had een vijver aan de achterkant van zijn boerderij. Bij de vijver was een picknicktafel, een springkussen en wat appel- en perzikbomen. De vijver was zo aangelegd dat je erin kon zwemmen. Zijn kinderen hadden er vroeger in gezwommen.

Op een avond besloot de boer om eens een kijkje bij de vijver te gaan nemen omdat hij er al een tijdje niet meer was geweest en het fruit nu wel rijp zou zijn. Hij nam een grote, zwarte emmer mee zodat hij er wat van kon plukken. Toen hij dichter bij de vijver kwam, hoorde hij plotseling hoge stemmen die hard riepen en lachten. Toen hij nog dichterbij kwam, zag hij dat er een groepje jonge vrouwen naakt in de vijver aan het zwemmen was.

Hij schraapte zijn keel om duidelijk te maken dat hij er was en de dames zwommen direct naar het diepste gedeelte van de vijver. Toen riep een van de vrouwen: ”We komen er niet uit voordat je weggaat!”

De oude boer haalde zijn schouders op en zei: ”Ik ben hier niet gekomen om jullie te zien zwemmen of om jullie naakt uit het water te zien komen.” Vervolgens hield hij de emmer omhoog: ”Ik kwam hier alleen om de krokodil wat te eten te geven.”

zondag 6 september 2015

Psychosociale hulp voor ouderen, gewoon bij hen thuis

"Had ik dat maar eerder geweten" verzuchtte de inmiddels zelf al niet zo jonge dochter meer van een hoogbejaarde vader. "Dan had ik dit veel eerder gedaan voor mijn vader, het gesprek met jou doet hem zichtbaar goed, daar ben ik je dankbaar voor"

Haar vader was al oud en werd steeds hulpbehoevender. Hij had veel last van pijn in zijn nek en schouders en had andere klachten. Ondanks dat hij helemaal onderzocht was door diverse artsen en fysiotherapeut had men niets anders kunnen constateren dat hij fysiek gezond was. Dat de pijn zeer vermoedelijk te wijten was aan spanningsklachten en onverwerkt verdriet. Paracetamol en andere pijnstillers hielpen niet. Deze pijn was ook sterk verergerd toen zijn dochter op vakantie was geweest. Dit gegeven leek de psychische theorie te ondersteunen. Het was een pijnlijk situatie voor vader en dochter.

Tijdens ons gesprek zag ik de broze meneer voor mij ontspannen en liet hij na een tijdje zijn emoties los en durfde zich echt te laten zien aan mij zoals hij zich van binnen voelde. Hoe moeilijk hij het allemaal vond en hoeveel schuldgevoel en verdriet hij had. Aan het eind van ons eerste gesprek voelde hij zich een beetje beter en had het heel fijn gevonden zijn verhaal te kunnen doen. Ja.. dit wilde hij wel vaker want dan hoefde hij zijn dochter niet telkens te belasten met die nare en pijnlijke gevoelens. Een beetje hulp met de verwerking van het overlijden van zijn vrouw zou wel heel welkom zijn, evenals het kijken naar de mogelijkheden binnen de nieuwe woonsituatie.

Helaas heb ik hem niet lang mogen helpen want korte tijd later is hij ten gevolge van een ongeval overleden. De dochter en ik hebben hierna gesproken over alles wat er was gebeurd en ze vertelde me dat ze nooit had geweten dat er zoiets als counseling bestond. Hoe had ze daar eerder achter kunnen komen? Waarom was er niet meer over bekend zodat mensen zoals haar vader maar ook familieleden een beroep kunnen doen op een counselor als het gaat om professionele hulp en een luisterend oor bij psychosociale problemen bij ouderen? Hoe komt het dat de zorginstellingen dit niet in hun aanbod opnemen? Nu was ze er bij toeval achtergekomen via iemand anders die haar over mij had verteld.

Ik moest haar het antwoord deels schuldig blijven. "We zijn een nieuwe beroepsgroep" zei ik. "We worden door de zorgverzekeraar enkel vergoed in de aanvullende polis en alleen als we bij de beroepsverenigingen zijn aangesloten verder behoren we niet tot het "grote systeem" van de GGZ en reguliere zorgverlening bij ouderen. We zijn vaak kleine zelfstandigen die zelden worden "gepromoot" door de doorverwijzers als artsen en andere reguliere zorgverleners. Waarschijnlijk omdat ze ons niet zo goed kennen en niet weten wat we doen en ook omdat er veel verschillende soorten alternatieve hulpverleners zijn die niet allemaal dezelfde kwaliteit leveren. Soms word ik gewoon geweerd en mogen alleen "grote instanties" hun folders ergens neerleggen."

"Je moet jezelf meer bekend maken" luidde haar advies. "Vertel wat je kan en wat je doet" zodat mensen een keuze hebben in de zorgaanbieder die bij hen past. Ik had dit graag veel eerder voor mijn vader gewild als ik het maar had geweten, dat dit ook kon.. dat er iemand aan huis komt en met hem praat over zijn emoties en pijn, die hem helpt om alles te verwerken. Ik ben geen hulpverlener, ik weet niet goed hoe ik er mee om moet gaan en soms had ik het gevoel dat ik het misschien wel verkeerd aanpakte. Iemand als jou er dan naast hebben die regelmatig gesprekken voert met mijn vader, uitleg kan geven aan hem en ons over wat er speelt en hoe we hem daarin kunnen ondersteunen, zou heel fijn zijn geweest. Dat is echt jammer en een gemiste kans."

Ik was het wel met haar eens.. werk voor mij aan de winkel om nog duidelijker te vertellen wat ik doe als counselor en wat ik voor mensen kan betekenen. Maar hoe krijg ik dat bij iedereen bekend buiten mijn blog en social media? Inmiddels heb ik een nieuwe folder gemaakt, speciaal voor ouderen counseling. Ik ben ook spontaan uitgenodigd door de zorginstelling van deze meneer om informatie te geven op hun jaarlijkse informatiemarkt als het gaat om mijn diensten. Dat was wel een motivator voor mij. Hierop heb ik alle andere vergelijkbare zorginstellingen voor ouderen in de omgeving van Breda aangeschreven en mijn diensten aangeboden. Ik heb tot op heden nog geen reactie.. En verder zal ik mijn best doen om zoveel mogelijk bekendheid te geven aan wat ik doe als counselor en wat ik kan betekenen voor ouderen en mantelzorgers.

Ik heb er veel van geleerd.. dat is het mooie van dit vak. Je geeft mensen een luisterend oor, je helpt hen met hun persoonlijke moeilijkheden en ik leer er zelf ook altijd weer van. Daar ben ik dan weer dankbaar voor. Ik hoop dat ik in de toekomst nog veel ouderen mag helpen.. en eerder.. zodat er in die laatste jaren ook persoonlijke warme aandacht is en hulp op maat wat het een beetje makkelijker en prettiger maakt.

Omwille van de privacy heb ik de hierboven genoemde persoonlijke kenmerken wat veranderd, het verhaal is echter zoals het gebeurd is. 

Therapie met dieren, een hond als lichtpuntje bij ouderen en zieken

Toekomstige therapiehond?
Je ziet het steeds vaker en ik vind het mooi... Het onderstaand filmpje spreekt me enorm aan omdat ik zelf dol op honden ben. Wat zou ik graag als therapeut ook met honden werken bij ouderen en bij kinderen bijvoorbeeld.

Dieren, met name de aaibare dieren, maken in mensen vaak zachte gevoelens los. Dieren zijn onbevooroordeeld in wie ze hun warmte en liefde geven. Ze vinden mensen onvoorwaardelijk lief en ze lijken mensen en kinderen vaak bijzonder goed aan te voelen.

In het onderstaande filmpje wordt verteld dat dit hondje feilloos aanvoelt wie troost, warmte en affectie nodig heeft. Ze weet tevens wie op het punt staat om te overlijden en nog even een laatste knuffel kan gebruiken. Dat is zo bijzonder aan dieren.. met name honden en in mindere mate katten, zijn hier heel gevoelig voor en willen mensen dan graag hun troost en liefde aanbieden.

Zelf ben ik dol op dieren. We hebben twee katten en een hond en alles wat we hier de afgelopen jaren hebben gehad kwam uit een opvang of een asiel of heeft zelf de weg naar ons huis weten te vinden en is nooit meer weg gegaan. Onze huidige hond is een liefdevol dier wat uit Roemenië komt. Ze is als pupje achtergelaten maar ondanks die nare ervaringen en het hele adoptieproces naar Nederland is het een fantastisch beestje. Ik ben met haar aan het trainen op de "gehoorzame huishond" training van de Dierenbescherming want ze is nu een pup van 10 maanden. Ze is erg leergierig en heel vriendelijk. Soms droom ik er stiekem wel eens van dat ik van haar een hulphond zou kunnen maken zoals in het filmpje.

Niet om haar rond te laten rennen in een bejaardentehuis maar wel dat ik haar mee zou kunnen nemen bij een counselingsgesprek als het gepast zou zijn. Met name bij cliënten die zelf ook van dieren houden maar door de omstandigheden ze niet (meer) kunnen houden zoals ouderen of senioren. Dat zou een positief gevoel kunnen geven en hun dag zeer waarschijnlijk een tintje lichter en de therapie wat leuker maken!

Ik blijf er van dromen en hoop dat Mila, zo heet onze hond, misschien een keertje ingezet kan worden in zo'n situatie. Nu moet Mila nog eerst veel leren en nog een beetje van haar angst voor vreemden verlost worden. We hebben samen al veel overwonnen maar ze is nog wat schrikkerig als mensen in een keer hun hand naar haar uitsteken en haar willen aaien. Qua voorzichtigheid en behoedzaamheid is ze zeer geschikt.. ze zal niemand kwaad doen want ze is heel vriendelijk en soms zelfs wat terughoudend maar het moet voor haar natuurlijk ook leuk zijn.

Het hondje in onderstaand filmpje vindt het geweldig. Dat zie je zo. Die heeft haar passie gevonden als onofficiële hulphond in een verzorgingstehuis. Leuk hoe dit zich spontaan ontwikkeld heeft en met hoeveel plezier baas, hond en cliënten genieten van elkaars aanwezigheid. Een win/win/win situatie!

donderdag 3 september 2015

Leven in Balans Online Training, ga jij ook in 2016 meer in balans leven?


Heb je regelmatig last van stress? Loopt het allemaal moeizaam? Heb je het gevoel dat je niet zo lekker in je vel zit of dat je jezelf voorbij holt? Voel je je onrustig of ben je vaak oververmoeid of uitgeput? Zou je wel eens willen weten hoe dat anders kan? Wel nu .. dat kan je leren via een Minerva Personal Life Training Online.

Wat houdt de training in?
Dit is een training waarbij je gaat inventariseren in hoeverre je leven in balans is en waar nog verbetering te behalen is. Wat kan je doen om jouw situatie te verbeteren. Je doet bij deze training een zelftest en inventarisatie als het gaat om de huidige situatie. Daar naast krijg je handvatten, opdrachten, theorie, tips, trucs en praktijk oefeningen om je kwaliteit van leven te verbeteren door stress en vermoeidheid te verminderen.

De training bestaat uit een stuk theorie en interactieve gedeelten waarin je zelf aan de slag gaat. Er wordt gekeken naar stressfactoren, je krijgt praktische tools voor tijdsmanagement en tips voor algehele gezondheidsverbetering. De opdrachten en oefeningen geven (zelf) inzicht en werken bewustzijn bevorderend als het gaat om waar jij nog winst kan halen voor jezelf en hoe je dat kan doen. Het is leuk om te doen en je ontmoet online ook andere mensen die hier ook in geïnteresseerd en mee bezig zijn.

Duur van de training
De training duurt 12 weken en gaat 1 oktober 2015 online! Je hebt hiervoor een Facebookprofiel en evt. Skype nodig. Er zit een stuk individueel leren bij d.m.v. oefeningen en opdrachten en een stuk groeps interactie waarbij je samen met anderen online leert en ervaringen kan uitwisselen. De eerste sessie is besloten en duurt tot eind 2015.

Kosten
De training kost 55 euro persoon (incl. BTW) dat is nog geen 5 euro per week! Kom daar elders maar eens om. Het is echt maar een kleine investering met grote waarde voor jezelf! Trainingskosten dienen vooraf te zijn voldaan en zodra het bedrag betaald is word je uitgenodigd voor de start per 1 oktober a.s.

Ga jij ook 2016 in met meer balans in je leven?

Klik hier voor meer informatie en geef je op!



woensdag 2 september 2015

Wat het leven ook doet, maak het beste van de situatie

Een oude ezel was in een put gevallen en die put was voor de ezel te diep om er uit te komen. De ezel balkte hard om hulp waarna de boer aangelopen kwam. Hij bekeek de situatie en probeerde de ezel er uit te halen maar dat lukte niet. Toen haalde hij de buren er bij en samen probeerden ze de ezel te pakken te krijgen maar de put was te diep en de ezel werd steeds wanhopiger.

De boer zei tegen de buren: "het gaat ons niet lukken om die ezel er uit te krijgen.. laat 'm maar zitten en dan gooien we de put wel dicht om verdere ongelukken te voorkomen. Het is toch al een oude ezel en daar doen we niets meer aan". En zo gezegd zo gedaan. Ze pakten allemaal een schop en gooiden zand in de diepe put.

De ezel voelde het zand op zijn rug vallen en werd nog wanhopiger en banger. Hij was bang dat hij onder het gewicht zou bezwijken en levend begraven werd. Hij schudde het zand van zijn rug en bemerkte toen dat als hij dat deed de put steeds een beetje minder diep werd. De mensen bleven rustig zand naar beneden gooien en de ezel schudde het zand van zich af en trappelde met zijn hoefjes het plat op de bodem onder hem.

Na enige tijd werd de put zo ondiep dat de ezel bevrijd kon worden en weer opgelucht en vrolijk rond kon huppelen...

Dit verhaal leert ons dat ook al is de put nog zo diep en ook al lijkt het alsof iedereen tegen ons is.. we een keuze hebben hoe we er mee om gaan. Je kan machteloos toekijken hoe je bedolven wordt door het leven en de moeilijkheden die het ons brengt of je kan al schuddend en trappelend bezig blijven om voor jezelf een betere situatie te creëren. Soms lukt dat niet alleen.. vraag dan hulp via counseling dan help ik je bij het afschudden van de moeilijkheden en kijken we samen hoe we die put steeds ondieper kunnen maken! Neem vandaag nog contact op.